Γεύμα τιμής και ευγνωμοσύνης προς τους πολύτιμους συνεργάτες του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

Η Λάμψη της Αλεξάνδρειας απλώθηκε παντού!

Κοινοτικός Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης-Ανακοίνωση

Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Καΐρου – Ανακοινώσεις

Αιωνία σου η μνήμη Μαργαρίτα Καζαμία

Ο «Άνθρωπος του Θεού» στο Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καΐρου

Αδελφοί Λάππα-Οι Αιγυπιώτες Ευεργέτες της Νάουσας

Η Ελληνική Παροικία Μέσα Από Το Βλέμμα Αιγυπτίων Σκηνοθετών

Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι όπως επικοινωνήσουν με τις κατά τόπους αρμόδιες Προξενικές ή Διπλωματικές Αρχές της Ελλάδος.

Ειδικότερα, θα υλοποιηθούν τα ακόλουθα προγράμματα φιλοξενίας, ελληνομάθειας και θεματικά:

• Κατασκηνωτικό πρόγραμμα για παιδιά 8 – 12 ετών στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής
• Πρόγραμμα φιλοξενίας απόδημης νεολαίας 18 – 25 ετών
• Πρόγραμμα φιλοξενίας τρίτης ηλικίας για Ομογενείς 65 -75 ετών
• Πρόγραμμα ελληνομάθειας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για νέους 18 – 25 ετών
• Πρόγραμμα ελληνομάθειας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για νέους από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών Εξωτερικού
• Πρόγραμμα ελληνομάθειας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας για νέους 18 – 25 ετών
• Κατασκήνωση νέων της Ομογένειας heritage surf camp στη Λήμνο για 25 νέους και νέες 18 – 30 ετών
• Περιβαλλοντικό πρόγραμμα για 35 νέους και νέες ηλικίας 18 – 25 ετών
• Πρόγραμμα εκμάθησης παραδοσιακών χορών σε συνεργασία με το Λύκειο των Ελληνίδων για 40 Ομογενείς 20 – 65 ετών

Μια πράξη αγάπης και ζωντανής πίστεως πραγματοποιήθηκε από τα παιδιά της Αχιλλοπουλείου Σχολής του Καΐρου, τα οποία αποφάσισαν να προσφέρουν χρήματα από το προσωπικό τους χαρτζιλίκι, προκειμένου να στηρίξουν το Ιεραποστολό έργο  στην μακρινή Μαδαγασκάρη!

Με ενθουσιασμό οι μικροί μαθητές συγκέντρωσαν χρηματικό ποσό, το οποίο διατέθηκε για την τέλεση του Ιερού Μυστηρίου του Βαπτίσματος μιας μικρής κοπέλας η οποία πλέον έγινε μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τα παιδιά μετά από κλήρωση διάλεξαν το όνομα ΙΩΑΝΝΑ.  

Η βάπτιση τελέστηκε από τον Επίσκοπο Τολιάρας κ. Πρόδρομο, σε κλίμα πνευματικής χαράς  και συγκινήσεως, αποδεικνύοντας πως η αγάπη του Χριστού ενώνει ανθρώπους και λαούς, ακόμη και όταν τους χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα. 

Μετά την καθιερωμένη Πασχαλινή Θεία Λειτουργία στο Ιερό Ναό των Σχολείων μας ,σήμερα 9/5, τα παιδιά παρηκολούθησαν βίντεο από την βάπτιση της Ιωάννας και την ζωή των παιδιών στην Μαδαγασκάρη.

 Η χαρά του ήταν μεγάλη γιατί έγιναν ιεραπόστολοι της αγάπης, προσφέροντας όχι από το περίσσευμά τους, αλλά από το υστέρημά τους!

Η πράξη αυτή αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για όλους, καθώς δείχνει ότι η Ορθόδοξη Ιεραποστολή δεν είναι έργο μόνο κληρικών και μεγάλων δωρητών, αλλά και των παιδιών, όταν μεγαλώνουν με πίστη, ευαισθησία και αγάπη προς τον συνάνθρωπο! 

Επίσης κατά την εορτή του Αγίου Νικολάου τα παιδιά είχαν παραδώσει στα χέρια του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου μας κ.κ Θεοδώρου, τετράδια, γραφική ύλη και παιχνίδια  για τα παιδιά της Ιεράς Επισκοπής Μπενίν .

Η μικρή Ιωάννα στην Μαδαγασκάρη θα έχει πνευματικό της στήριγμα  τις προσευχές των παιδιών της Αχιλλοπουλείου Σχολής, που έγιναν οι  νονοί της μέσα από την θυσιαστική τους προσφορά.

Συγχαίρουμε την Διευθύντρια κα Γεωργία Πετούση και τους καλούς δασκάλους του σχολείου μας διότι καθημερινά με πόνο και αγάπη μεταλαμπαδεύουν γνώσεις και ήθος στα χαριτωμένα παιδιά της Ελληνικής Παροικίας! 

Εκ της Πατριαρχικής Επιτροπείας.

«Ποιος ανακάλυψε την Αμερική;» Ένα έργο σταθμός της νεοελληνικής θεατρικής παραγωγής της πατρίδας μας γραμμένο από τη συγγραφέα Χρύσα Σπηλιώτη, που τόσο αδόκητα έφυγε από τη ζωή, αφήνοντάς μας όμως μια τόσο σημαντική παρακαταθήκη ατόφιας τέχνης.

Το θεατρικό αυτό ταξίδι ξεκινά με μια μάλλον αθώα ερώτηση που μας υποβάλλει η συγγραφέας βγαλμένη με νόημα από τα μαθητικά βιβλία της νιότης. Δυο νεαρές κοπέλες, ξαδέλφες και φίλες, η Λίζα και η Καίτη, ξεκινούν μαζί ένα ταξίδι επώδυνης ενηλικίωσης μαθαίνοντας δυστυχώς παπαγαλία το εγχειρίδιο της ζωής και αναμασώντας όπως όλοι μας τα πρώτα διδάγματα της πορείας μας κοιτώντας στα μάτια τους γονείς, και τους δασκάλους μας. Μέσα από τις νεανικές ονειρώξεις των δύο πρωταγωνιστριών παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα τη ζωή τους να περνάει μπροστά από τα μάτια μας αφήνοντάς μας την επίγευση μιας αδιόρατης πίκρας.

Η ευρηματική σκηνοθετική πρόταση του Στέφανου Καρυδάκη με την πολύτιμη συμβολή της Βικτωρίας Δικαιοπούλου ως βοηθού σκηνής, δημιούργησε ένα ποιητικό σκηνικό με φως και ήχο, και μια μοναδική φυσική εναλλαγή από την μια στιγμή ζωής στην άλλη. Η Λίζα και η Κάιτη γίνονται δύο οικεία πρόσωπα της ζωής μας, αλλά και ένα επώδυνο καθρέφτισμα της δικής μας μέχρι τώρα πορείας. Άλλοτε με έναν κόμπο στο λαιμό και ένα δάκρυ στα μάτια και άλλοτε με ένα γλυκόπικρο  χαμόγελο, απολαμβάναμε τις δύο πραγματικά ταλαντούχες ηθοποιούς να ζουν την ζωή τους πάνω στο σανίδι της Αχιλλοπουλείου, από την εφηβεία έως τα βαθιά γεράματα και μαζί με αυτές για πάνω από μια ώρα να την ζούμε και εμείς.

«Μπορεί μια ολόκληρη ζωή να χαθεί στην ανεμελιά;» αναρωτιέται η Λίζα κάποια στιγμή. Η απάντηση όμως δεν έρχεται και η αυλαία πέφτει. Το έργο τελειώνει όπως άρχισε, με τα ίδια φρικτά αδιέξοδα της εφηβείας να μένουν αναπάντητα και να στοιχειώνουν τις δύο γυναίκες ένα σκαλί πριν τον θάνατο. Τις βλέπουμε μαζί σε ένα δωμάτιο Γηροκομείου και αναρωτιόμαστε με πόνο τι πραγματικά έφταιξε και τα πράγματα πήγαν τόσο στραβά.

Με αυτή την δεύτερη παράσταση ο Στέφανος Καρυδάκης έβαλε με πείσμα το σημάδι της δικής του τέχνης και στο φιλοθεάμον κοινό του  Καΐρου μετά την ιδιαιτέρως επιτυχημένη πρώτη παρουσίαση του έργου στην Αλεξάνδρεια.

Υπό την αιγίδα του Δήμου Σαλαμίνας και της Ελληνικής Πρεσβείας στην Αίγυπτο, αλλά και με την ένθερμη υποστήριξη των Ελληνικών Κοινοτήτων Καΐρου και Αλεξανδρείας και των Σωματείων της Παροικίας των Ελλήνων απολαύσαμε, μια εξαιρετική  παράσταση προσβλέποντας με ανυπομονησία για την επόμενη θεατρική πρόταση του Στέφανου Καρυδάκη.

Την παράσταση παρακολούθησαν  μεταξύ άλλων ο Έλληνας Πρέσβης κ. Νικόλαος Παπαγεωργίου, η Κύπρια Πρέσβης κα Πόλλυ Ιωάννου, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Χρήστος Καβαλής, η Αντιπρόεδρος κα Χρυσάνθη Σκουφαρίδου, η Γενική Γραμματέας κα Βίλλυ Πολίτη Ζουέ και ο Κοινοτικός Επίτροπος κ. Στέλιος Χαλκιάς. Από την Εκπαιδευτική Κοινότητα παρέστησαν ο Αναπληρωτής Συντονιστής Εκπαίδευσης κ. Γεώργιος Κοκορέλης, η Διευθύντρια της Αχιλλοπουλείου Σχολής κα Γεωργία Πετούση η Διαχειρίστρια ης Αχιλλοπουλείου κα Μάριαμ Γιακούμπ και πλήθος εκπαιδευτικών από τα Ελληνικά σχολεία του Καΐρου. Παρευρέθηκαν επίσης ο Διευθυντής του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καΐρου κ. Γιάννης Μελαχροινούδης και η Αναπληρώτρια Διευθύντρια του ΕΠΚΚ κα Ράνια Μουστάφα Μόσχου.

Ο χορός της κοιλιάς, γνωστός διεθνώς ως Belly Dance και στον αραβικό κόσμο κυρίως ως Raqs Sharqi, αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά πολιτισμικά φαινόμενα της Αιγύπτου, η ιστορία του οποίου δεν είναι γραμμική ούτε μονοσήμαντη, αλλά αντίθετα, διαμορφώνεται μέσα από χιλιετίες κοινωνικών, θρησκευτικών, καλλιτεχνικών και πολιτικών μετασχηματισμών, που αντικατοπτρίζουν τη σύνθετη ταυτότητα της αιγυπτιακής κοινωνίας.

Οι απαρχές του χορού της κοιλιάς τοποθετούνται συχνά στην Αρχαία Αίγυπτο, αν και η ακριβής μορφή του δεν μπορεί να τεκμηριωθεί με απόλυτη βεβαιότητα. Αρχαιολογικές απεικονίσεις σε τοιχογραφίες, αγγεία και ανάγλυφα παρουσιάζουν γυναικείες μορφές σε στάσεις και κινήσεις που θυμίζουν κυκλικές και κυματοειδείς κινήσεις της λεκάνης και του κορμού. Πολλοί μελετητές συνδέουν αυτές τις κινήσεις με τελετουργίες γονιμότητας, λατρείες της μητρότητας και θρησκευτικές πρακτικές αφιερωμένες σε θεότητες όπως η Ίσιδα και η Χάθορ. Σε αυτό το πλαίσιο, ο χορός δεν είχε ψυχαγωγικό χαρακτήρα, αλλά λειτουργούσε ως ιερή πράξη, συνδεδεμένη με τη ζωή, τη γέννηση και την αναγέννηση.

Κατά την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή Περίοδο, η Αίγυπτος μετατράπηκε σε σταυροδρόμι πολιτισμών. Η αλληλεπίδραση αιγυπτιακών, ελληνικών, ρωμαϊκών και αργότερα βυζαντινών στοιχείων επηρέασε τις μορφές έκφρασης, συμπεριλαμβανομένου του χορού. Οι παραδοσιακές κινήσεις εξελίχθηκαν, ενσωματώνοντας νέα αισθητικά πρότυπα, ενώ ο χορός άρχισε σταδιακά να απομακρύνεται από τον αυστηρά τελετουργικό του ρόλο και να αποκτά παράλληλα κοσμικές διαστάσεις.

Με την έλευση του Ισλάμ τον 7ο αιώνα μ.Χ., το πολιτισμικό τοπίο της Αιγύπτου άλλαξε ριζικά. Οι ισλαμικές αντιλήψεις περί σεμνότητας επηρέασαν τη δημόσια παρουσία του χορού, χωρίς όμως να τον εξαφανίσουν. Ο χορός της κοιλιάς συνέχισε να υπάρχει κυρίως σε ιδιωτικούς χώρους, οικογενειακές γιορτές και λαϊκά πανηγύρια. Όπως καταγράφει η W. Buonaventura, ιδιαίτερη σημασία είχαν οι Ghawazi, επαγγελματίες χορεύτριες, συχνά νομαδικής καταγωγής, που χόρευαν σε δημόσιους χώρους και γάμους. Παρά τη δημοτικότητά τους, οι Ghawazi αντιμετώπιζαν συχνά κοινωνικό στιγματισμό και κρατικούς περιορισμούς, γεγονός που αποκαλύπτει την αμφιθυμία της αιγυπτιακής κοινωνίας απέναντι στο χορό.

Κατά τον 19^ο αιώνα, με την αυξανόμενη ευρωπαϊκή παρουσία στην Αίγυπτο, ο χορός της κοιλιάς άρχισε να προσελκύει το βλέμμα των δυτικών περιηγητών και καλλιτεχνών. Οι περιγραφές τους, συχνά εξωτικοποιημένες και στερεοτυπικές, συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας εικόνας του χορού ως αισθησιακού θεάματος, αποκομμένου από το κοινωνικό και πολιτισμικό του πλαίσιο. Αυτή η δυτική ματιά επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο ο χορός παρουσιάστηκε διεθνώς, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο επαναπροσδιορίστηκε εντός της ίδιας της Αιγύπτου.

Η καθοριστική στιγμή στην ιστορία του αιγυπτιακού χορού της κοιλιάς ήρθε τον 20^ο αιώνα, ιδιαίτερα με την άνθηση του αιγυπτιακού κινηματογράφου. Στις δεκαετίες του 1920 και 1930 εμφανίστηκε το Raqs Sharqi ως σκηνική, εκλεπτυσμένη μορφή χορού, που συνδύαζε παραδοσιακές κινήσεις με δυτικές επιρροές, όπως το μπαλέτο και το θέατρο. Θρυλικές χορεύτριες όπως η Badia Masabni, η Samia Gamal και η Tahia Carioca καθόρισαν την αισθητική του σύγχρονου αιγυπτιακού χορού, δίνοντάς του καλλιτεχνική υπόσταση και διεθνή ακτινοβολία. Ο χορός πλέον παρουσιαζόταν σε θέατρα και κινηματογραφικές αίθουσες, αποκτώντας νέο κύρος, αλλά και νέους κανόνες.

Στη σύγχρονη Αίγυπτο, ο χορός της κοιλιάς παραμένει ένα ζωντανό αλλά αμφιλεγόμενο στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς. Από τη μία πλευρά, αναγνωρίζεται διεθνώς ως αιγυπτιακή τέχνη και διδάσκεται παγκοσμίως. Από την άλλη, στο εσωτερικό της χώρας αντιμετωπίζει περιορισμούς, κοινωνικές προκαταλήψεις και νομικές ρυθμίσεις που αντικατοπτρίζουν τις συνεχιζόμενες εντάσεις ανάμεσα στην παράδοση, τη θρησκεία και τη σύγχρονη ταυτότητα.

Οι πιο γνωστές Αιγύπτιες χορεύτριες του χορού της κοιλιάς, που σημάδεψαν την ιστορία του και τον καθιέρωσαν τόσο στην Αίγυπτο όσο και διεθνώς, προέρχονται κυρίως από τη λεγόμενη ¨χρυσή εποχή¨ του αιγυπτιακού κινηματογράφου, αλλά και από μεταγενέστερες δεκαετίες. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι οι εξής:

Μπάντια Μασάμπνι : Θεωρείται η ¨μητέρα¨ του σύγχρονου αιγυπτιακού Raqs Sharqi. Αν και γεννήθηκε στο Λίβανο, έδρασε και μεγαλούργησε στην Αίγυπτο. Στη δεκαετία του 1920 ίδρυσε στο Κάιρο διάσημα καμπαρέ και σχολές χορού, όπου διαμόρφωσε τη σκηνική μορφή του χορού της κοιλιάς, συνδυάζοντας παραδοσιακά στοιχεία με δυτικές επιρροές. Από τη σχολή της προέκυψαν πολλές από τις μεγαλύτερες σταρ του είδους.

Ταχία Καριόκα : Μία από τις πιο εμβληματικές Αιγύπτιες χορεύτριες όλων των εποχών. Διάσημη για το εκφραστικό της στυλ, το δυναμισμό και την έντονη σύνδεση με την αιγυπτιακή μουσική. Πρωταγωνίστησε σε δεκάδες ταινίες και θεωρείται πρότυπο αυθεντικού αιγυπτιακού ύφους, με έμφαση στον αυτοσχεδιασμό και το συναίσθημα.

Σάμια Γκαμάλ : Από τις πρώτες χορεύτριες που έδωσαν πιο ¨κοσμοπολίτικο¨ χαρακτήρα στο χορό της κοιλιάς. Εισήγαγε στοιχεία μπαλέτου, κινήσεις με πέπλα και πιο αέρινη σκηνική παρουσία. Έκανε διεθνή καριέρα και συνέβαλε αποφασιστικά στη διάδοση του αιγυπτιακού χορού εκτός Αιγύπτου.

Καίτη Βουτσάκη : Μία από τις πιο αναγνωρισμένες Αιγυπτιώτισσες χορεύτριες του χορού της κοιλιάς με έντονη διεθνή παρουσία και ισχυρό δεσμό με την ίδια την Αίγυπτο. Το στυλ της χαρακτηριζόταν από καθαρότητα κινήσεων, έντονη μουσικότητα, κομψότητα και βαθιά γνώση των αιγυπτιακών ρυθμών και maqamat. Δεν εστίαζε στον εντυπωσιασμό, αλλά στη λεπτομέρεια, την εσωτερικότητα και την ερμηνεία της μουσικής, στοιχεία που θεωρούνται θεμελιώδη στο κλασικό αιγυπτιακό ύφος.

Ναΐμα Άκεφ : Ξεχώριζε για την ακροβατική της δεξιοτεχνία, την ενέργεια και την άψογη τεχνική της. Προερχόταν από οικογένεια καλλιτεχνών του τσίρκου και αυτό φαινόταν στο στυλ της. Συνδύασε τον χορό της κοιλιάς με λαϊκούς αιγυπτιακούς χορούς και κινηματογραφική λάμψη.

Σοχέιρ Ζάκι : Αντιπροσωπεύει τη μεταγενέστερη γενιά χορευτριών, κυρίως από τις δεκαετίες 1960–1980. Φημιζόταν για τη μουσικότητά της και το λιτό, βαθιά αιγυπτιακό τρόπο έκφρασης. Πολλοί ειδικοί τη θεωρούν από τις πιο ¨καθαρές¨ εκφράστριες του παραδοσιακού ύφους.

Φίφι Άμπντου : Μία από τις πιο δημοφιλείς και αμφιλεγόμενες χορεύτριες της σύγχρονης εποχής. Χωρίς κλασική εκπαίδευση, ξεχώρισε για τη δύναμη, την προσωπικότητα και τη λαϊκή της απήχηση. Έγινε σύμβολο του αιγυπτιακού λαϊκού χορού και απέκτησε τεράστια φήμη μέσω της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

Ντίνα Τάλαατ : Εκπρόσωπος της πιο σύγχρονης γενιάς, γνωστή για το τολμηρό της στυλ και την τεχνική ακρίβεια. Συνδύασε τον παραδοσιακό αιγυπτιακό χορό με σύγχρονες σκηνικές αισθητικές, προκαλώντας συχνά συζητήσεις και αντιδράσεις στην αιγυπτιακή κοινωνία.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

Αγαπητά μέλη της Κοινότητάς μας

Αυτή την Κυριακή, 10/05/2026 η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου καλεί τα τακτικά μέλη της σε μια Έκτακτη Γενική Συνέλευση με ιδιαίτερη σημασία.

Στη συνέλευση αυτή θα αναθεωρηθούν 2 άρθρα του καταστατικού και κάποια σημεία στο κεφάλαιο της Εφορείας Εκπαιδευτηρίων του Εσωτερικού Κανονισμού. Στο καταστατικό αναφερόμαστε στο άρθρο 15 και το άρθρο 32 . Το μεν πρώτο αφορά την εγγραφή των νέων μελών το δε δεύτερο την διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων για τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής.

Το δεύτερο σκέλος της συνέλευσης θα αφιερωθεί στην αλλαγή κάποιων σημείων του ισχύοντος εσωτερικού κανονισμού που αφορά τα εκπαιδευτήρια της Κοινότητος για να  προσαρμοστεί  καταρχήν στις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας σήμερα,  αλλά και να τον προετοιμάσουμε για τις όποιες μελλοντικές αλλαγές. Προς έκπληξη μερικών που διαδίδουν πως σταματάμε το σχολείο, το κλείνουμε κ.λ.π.,  όπως θα διαπιστώσετε ΔΕΝ αλλάζουμε τίποτα στο σχολείο που έχουμε σήμερα, και που τρέχει διαφορετικά από ό,τι προβλέπει σήμερα ο κανονισμός μας, απλά διορθώνουμε αυτή την παραφωνία και δίνουμε δυνατότητες για μελλοντικές αλλαγές που σίγουρα μελετάμε και ετοιμάζουμε σε συνεργασία με το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας κατ’ αρχήν!

Η διαχειριστική επιτροπή στο άρθρο 15, που αφορά την εγγραφή νέων μελών, έχει στόχο να διευκολύνει την εγγραφή όσων περισσότερων Ελλήνων μελών αφαιρώντας  κάποιες διαδικασίες που έκαναν πολύπλοκη την διαδικασία εγγραφής τους, καταργώντας την προαπαίτηση  για το διάστημα διαμονής τους που προηγείται της εγγραφής τους, ενώ παράλληλα επιβεβαιώνεται πιο καθαρά η απαίτηση να είναι Έλληνες – εξ αίματος οι ίδιοι αλλά και οι πρόγονοί τους – ομογενείς διαθέτοντας ισχύον Ελληνικό Διαβατήριο, προσθέσεις που δεν υπάρχουν στο καταστατικό σήμερα. Με την αλλαγή αυτή δίνουμε την ευκαιρία – δεδομένης της αριθμητικής συρρίκνωσης να εγγραφούν περισσότεροι Έλληνες – εφόσον ζουν νόμιμα στην Αίγυπτο – και να διευρύνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η βάση της Κοινότητος, που όσο μικραίνει τόσο πιο ευάλωτη θα είναι.

Στόχος λοιπόν της αλλαγής είναι ο κάθε Έλληνας εξ αίματος που περνάει έστω για λίγο και διαβιεί νόμιμα στην Αίγυπτο  να μπορεί να γίνεται μέλος της Κοινότητάς μας.

Το Άρθρο 32 διευκολύνει τα τακτικά μέλη που θέλουν να συμμετέχουν στην διοίκηση να μπορούν να συμμετέχουν στις εκλογές ως υποψήφιοι, με κριτήρια πιο ελαστικά από τις προηγούμενες φορές, και πιο αυστηρά σε άλλα βασικά σημεία.

1. Μειώνουμε την περίοδο που έπρεπε να είναι τακτικό μέλος, πριν θέσει υποψηφιότητα από διάστημα τουλάχιστο 24 μηνών σε μόνο ένα έτος από την  εγγραφή του.
2. Διασαφηνίσουμε την ηλικία να είναι 21 όταν καταθέσει την αίτηση υποψηφιότητάς του.
3. Αυστηρότερη είναι η  κατοχή της ελληνικής γλώσσας από αρκετά καλή σε καλή.
4. Γενικεύουμε το πτυχίο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλο προεδρείο και όχι μόνο στις θέσεις Προέδρου, Ταμία και Γραμματέως που ισχύει σήμερα.
5. Δεν επιβάλουμε την φυσική παρουσία στην Αίγυπτο, του υποψηφίου πριν γίνει μέλος της Δ.Ε. για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα καθώς στην εποχή μας αυτό δεν μπορεί να είναι πια κριτήριο με τις πολλαπλές δυνατότητες συμμετοχής που δίνει η τεχνολογία και που ήδη χρησιμοποιείται από τους Κοινοτικούς Επιτρόπους σήμερα.
6. Αφαιρούμε την προϋπόθεση συμμετοχής στις εφορείες για να θέσει κάποιο μέλος υποψηφιότητα.
7. Προσθέτουμε ένα ακόμα συγγενικό μέλος στην ίδια Δ.Ε., με μέγιστο αριθμό 2 δίνοντας την ευκαιρία αν το σώμα κρίνει θετικά να συμπεριλάβει τέτοια πρόσωπα λόγω της ικανότητάς τους.

Στόχος λοιπόν της αλλαγής είναι το κάθε τακτικό μέλος να μπορεί πιο εύκολα να είναι υποψήφιο, με τον τελικό λόγο επιλογής να έχει το σώμα, και όχι περιοριστικές αιτίες που στερούν μέλη που θα ήθελαν να θέσουν υποψηφιότητα αλλά διάφοροι οικογενειακοί, επαγγελματικοί ή προσωπικοί λόγοι, δεν τους δίνουν την δυνατότητα σήμερα.

Όπως γράψαμε και πιο πάνω, θα αφιερώσουμε το δεύτερο σκέλος της συνέλευσης σε κάποιες αλλαγές στον ήδη υπάρχοντα εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας των εκπαιδευτήριων και δημοσιεύουμε παρακάτω τις σχετικές επεμβάσεις και τις τονίζουμε με κόκκινο, σκοπός όμως είναι να δώσουμε το πνεύμα των αλλαγών με αυτές εδώ τις λίγες πιο κάτω γραμμές.

1. Ο εσωτερικός κανονισμός προβλέπει ό τι το σχολείο μας λειτουργεί ως ολοήμερο σχολείο γεγονός που δεν ισχύει σήμερα, και συνήθως δεν είναι εφικτό να γίνει, οπότε διευκρινίζουμε ότι αυτός δεν είναι ο κανόνας, αλλά αν υπάρχει η δυνατότητα μπορεί να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο
2. Για τα παιδιά από μεικτούς γάμους διευκολύνουμε την εγγραφή παιδιών έστω και αν δεν διαθέτουν Ελληνικό διαβατήριο κι αυτό μόνο στο νηπιαγωγείο.
3. Τα παιδιά χωρίς Ελληνικό διαβατήριο που θα επιλέγονται να εισαχθούν για πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο του σχολείου οφείλουν να εγκριθούν από επιτροπή τα κριτήρια της οποίας θέτει η εκάστοτε Κοινοτική Επιτροπή με βάση τις ισχύουσες συνθήκες την συγκεκριμένη σχολική χρονιά.
4. Επιβάλλουμε τη διδαχή της αγγλικής γλώσσας υποχρεωτικά από το νηπιαγωγείο.
5. Διορθώνουμε το τυπογραφικό λάθος που υπήρχε στο άρθρο 38 διαγράφοντας τη λέξη δεν στην τελευταία φράση.

Εύχομαι να μπόρεσα να μεταβιβάσω στο σώμα των μελών της Κοινότητας όλες τις σκέψεις και τις αλλαγές αλλά και τις αιτίες για τις οποίες σκεπτόμαστε ως Διαχειριστική Επιτροπή να αλλάξουμε προσβλέποντας πάντα σε μια πιο ανοιχτή Κοινότητα με στόχευση και ορίζοντα το μέλλον της.

Καλή αντάμωση την Κυριακή 10 Μαΐου στην αίθουσα του Ελληνικού Κέντρου Καΐρου.

Χ. Θ. Καβαλής

Πρόεδρος της Ε.Κ.Κ.

Με βαθιά θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετήσαμε τη Δευτέρα 4 Μαΐου, στην εκκλησία της Παναγίας, στην Ιερά Πατριαρχική Μονή του Αγίου Γεωργίου, μια ξεχωριστή μορφή της Αιγυπτιώτικης Παροικίας, τη Μαργαρίτα Καζαμία, που έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Η ευγενική της παρουσία θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη όσων τη γνώρισαν και τη συναναστράφηκαν. Στο πλευρό της, στο ύστατο αυτό αντίο, βρέθηκαν, φίλοι και αγαπημένα της πρόσωπα, ανάμεσά τους και ο γιος της, Αλέξανδρος, τιμώντας τη ζωή και την πορεία της.

Η Μαργαρίτα-Ρόζα Καζαμία, το γένος Παπαροδίτη, γεννήθηκε στο Κάιρο το 1938. Ήταν Κύπρια στην καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της, Νικόλα Παπαροδίτη (c.1898–1983), και Πηλιορείτισσα από την πλευρά της μητέρας της, Βασιλείας Σολδάτου (1909–1997). Φοίτησε στο γαλλικό σχολείο Lycée Bab El-Looq και μιλούσε καλά τέσσερις γλώσσες: Ελληνικά, Αραβικά, Γαλλικά και Αγγλικά. Εργάστηκε αρχικά στην Ολυμπιακή Αεροπορία στο Κάιρο και κατόπιν σε διαφορετικές διπλωματικές αποστολές, περιλαμβανομένης και της Κυπριακής Πρεσβείας, όπου διετέλεσε Υπεύθυνη Τύπου. Για σύντομο διάστημα υπήρξε επίσης δασκάλα στο σχολείο Frères της Ηλιοπόλεως. Το 1963 μετανάστευσε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, όπου εργάστηκε για τρία χρόνια. Το 1966 επέστρεψε στην Αίγυπτο και παντρεύτηκε τον μετέπειτα Αντιπρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, Στέφανο Καζαμία (1934–2007). Έκανε μαζί του δύο παιδιά, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Coventry και βουλευτή του Eλληνικού Kοινοβουλίου, Αλέξανδρο Καζαμία, και τον σχεδιαστή αυτοκινήτων και επικεφαλής πωλήσεων της MINI στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη, Άρι, εγκατεστημένο σήμερα στην Αυστρία.

Ο Καθηγούμενος της Μονής, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νουβίας Σάββας προεξήρχε της Εξοδίου Ακολουθίας πλαισιούμενος από τους Πανοσιολογιώτατους Αρχιμανδρίτες: Κωνσταντίνο και Βασίλειο.

Στην Ακολουθία παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Έλληνας Πρέσβης στην Αίγυπτο κ. Νικόλαος Παπαγεωργίου, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Χρήστος Καβαλής, ο Αντιπρόεδρος της ΕΚΚ κ. Μιχάλης Γκρουνστέιν, ο Κοινοτικός Επίτροπος κ. Ανδρέας Ρούσσος, ο Διευθυντής του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καΐρου κ. Γιάννης Μελαχροινούδης.

Η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου εύχεται κουράγιο και δύναμη στους οικείους της, ενώ εξέδωσε ψήφισμα στη μνήμη της εκλιπούσας.