Με την ευκαιρία της μνήμης των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού πληροφορούμε τους αγαπητούς συμπαροίκους μας ότι η Ιερά Εκκλησιαστική Πανήγυρις των ως άνω Αγίων θα εορτασθεί στον φερώνυμο Ι. Ναό Αγίων Αναργύρων Σούμπρας ως εξής :

Την Τρίτη 30 Ιουνίου, Αρχιερατικός Μέγας Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας ώρα 07:00 μ.μ.

Την Τετάρτη 1 Ιουλίου ΄Ορθρος – Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από ώρας 08:30 π.μ. – 11:00 π.μ.

Η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Αίγυπτο, σε συνδιοργάνωση με την Αιγυπτιακή Ραδιοτηλεόραση, γιόρτασε την Κυριακή, 21 Ιουνίου, την Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής με μια μοναδική εκδήλωση Eλληνικής μουσικής στο Μασπέρο, το κεντρικό κτήριο της Ραδιοτηλεόρασης στο κέντρο του Καΐρου.

Η 21η Ιουνίου είναι η ημέρα του θερινού ηλιοστασίου, η πιο φωτεινή ημέρα του χρόνου και η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού, με τη διάρκεια της ηλιοφάνειας να φτάνει στο μέγιστο σημείο της. Σε αυτή τη λαμπερή ημέρα, πλάι στον ποταμό Νείλο, η Eλληνική μουσική ταξίδεψε και μάγεψε το φιλόμουσο κοινό του Καΐρου, δυναμιτίζοντας την ατμόσφαιρα με τον «Καημό» του ανυπέρβλητου Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και με τους ποιητικούς στίχους του Νίκου Γκάτσου και τη μαγευτική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Τη μουσική αυτή σκυτάλη της Eλληνικής μουσικής κράτησαν έξι ταλαντούχοι μουσικοί, οι οποίοι, ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση της Πρεσβείας, μάγεψαν κυριολεκτικά το κοινό. Η Αγγελική Παπανικολάου στο ακορντεόν, ο Παναγιώτης Διαμάντης στο μπουζούκι, ο Φώτης Βαρδόπουλος στο μπουζούκι, η Εύα Ξένου στο τραγούδι, ο Ντίνος Χατζόπουλος στην κιθάρα και ο Άγης Παπαπαναγιώτου στο μπάσο. Μαζί τους, στο δεύτερο μέρος της συναυλίας, συνέπραξε και ο Αιγύπτιος μουσικός Μάριο Σαεΐντ, μεταφέροντας με το ούτι το άρωμα της Ανατολής.

Ο Διευθυντής του Μασπέρο, κ. Άχμεντ Ελ Μεχνεμένι, στον χαιρετισμό του μίλησε για τη σημαντική πολιτιστική διαδρομή του Αιγυπτιακού Ραδιομεγάρου, αναφέροντας παραδείγματα από κομβικές ιστορικές στιγμές που εδραίωσαν τη φήμη του στη συνείδηση ενός ολόκληρου λαού.

Ο Έλληνας Πρέσβης κ. Νικόλαος Παπαγεωργίου ανέβηκε στη συνέχεια στο βήμα και, αφού εξήρε την άψογη συνεργασία στη συνδιοργάνωση της εκδήλωσης, αναφέρθηκε στα πεπραγμένα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Κάιρο στον τομέα του πολιτισμού, ενώ στο τέλος ευχαρίστησε τους συνεργάτες του και ιδιαιτέρως τον Υπεύθυνο Πολιτιστικών Θεμάτων της Πρεσβείας, κ. Γιάννη Μελαχροινούδη, για την πολύτιμη αρωγή του.

Συγκινητική ήταν η στιγμή κατά την οποία τιμήθηκε από τους δύο διοργανωτές της εκδήλωσης η τεράστια παρακαταθήκη που άφησε στην καρδιά της Αιγύπτου η φωνή του Αμπντελχαλίμ Χάφες. Ο ανιψιός του, κ. Μοχάμεντ Σαμπάνα, παρέλαβε τιμητική πλακέτα, ενώ προβλήθηκε μικρό αφιέρωμα με τη ζωή και το έργο του μεγάλου αυτού Αιγύπτιου τραγουδιστή, που άφησε εποχή με τη μοναδική του ερμηνεία.

Στην εκδήλωση παρέστησαν η Πρέσβης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κα Αντζελίνα Αϊχόρστ, η Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας κα Πόλυ Ιωάννου, οι πρώην υπουργοί Μετανάστευσης κυρίες Σόχα Γκέντι και Ναμπίλα Μάκραμ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μέμφιδος και Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου Νικόδημος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νουβίας Σάββας και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ιππώνος Στέφανος, η Αναπληρώτρια Διευθύντρια του ΕΠΚΚ κα Ράνια Μουστάφα Μόσχου και η φιλελληνίδα κα Άντυ Ελ Αράμπι.

Απολαύστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη μουσική βραδιά

Υπάρχουν βραδιές που μοιάζουν να αντιστέκονται στον χρόνο. Δεν τελειώνουν όταν σβήσουν τα φώτα ούτε χάνονται μαζί με τις τελευταίες φωτογραφίες. Παραμένουν ζωντανές μέσα μας, σαν μικρές φωτεινές ψηφίδες μνήμης, γιατί καταφέρνουν να χωρέσουν σε λίγες ώρες όλα εκείνα που η ζωή απλώνει συνήθως σε χρόνια: τη χαρά της ολοκλήρωσης, τη συγκίνηση της αναχώρησης, την ελπίδα μιας νέας αρχής.

Μια τέτοια βραδιά πρόσφερε η καλοκαιρινή γιορτή της Αμπετείου Ελληνικής Σχολής, το απόγευμα του Σαββάτου 20 Ιουνίου, στην ιστορική της έδρα στο Ντεμερτάς του Καΐρου. Η «παλιά Αμπέτειος», όπως εξακολουθούν να την αποκαλούν με αγάπη οι Αιγυπτιώτες, άνοιξε για ακόμη μία φορά την αγκαλιά της και υποδέχθηκε μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς και φίλους του σχολείου, σε έναν χώρο όπου κάθε γωνιά μοιάζει να φυλάσσει και μια ανάμνηση.

Στο επίκεντρο της βραδιάς βρέθηκαν τα παιδιά της Γ΄ Λυκείου. Παιδιά που μέχρι χθες έτρεχαν στην αυλή του Σπετσεροπούλειου με τη σιγουριά της καθημερινότητας και που σήμερα στέκονται στο κατώφλι των μεγάλων αποφάσεων. Με τα πρόσωπά τους φωτισμένα από χαμόγελα και προσδοκίες, έδωσαν το δικό τους χρώμα σε μια τελετή που είχε τη ζεστασιά της οικογένειας και τη σημασία ενός σταθμού ζωής.

Ο αποχωρισμός, άλλωστε, έχει πάντοτε δύο πρόσωπα. Από τη μία, η γλυκιά νοσταλγία για όσα μοιράστηκαν μαθητές και δάσκαλοι: τις φιλίες, τις δυσκολίες, τις επιτυχίες, τα γέλια που γέμιζαν τις τάξεις. Από την άλλη, η χαρά για τον δρόμο που ανοίγεται μπροστά τους, γεμάτος δυνατότητες, προκλήσεις και νέες κατακτήσεις. Είναι εκείνη η σπάνια στιγμή όπου η καρδιά κοιτάζει ταυτόχρονα πίσω και μπροστά.

Καθώς η γιορτή προχωρούσε, τα χαμόγελα των παιδιών συναντούσαν τα συγκινημένα βλέμματα των γονιών. Σε κάθε χειροκρότημα, σε κάθε αγκαλιά, σε κάθε αναμνηστική φωτογραφία κρυβόταν η αίσθηση ότι κάτι πολύτιμο ολοκληρώνεται. Όχι για να χαθεί, αλλά για να μεταμορφωθεί σε ανάμνηση και δύναμη για το μέλλον.

Για τα παιδιά της Γ΄ Λυκείου, η βραδιά αυτή θα μείνει ίσως ως μια όμορφη ανάμνηση. Για όσους όμως βρέθηκαν εκεί, ήταν κάτι περισσότερο: μια υπενθύμιση ότι οι πιο σημαντικές αναχωρήσεις δεν σηματοδοτούν ένα τέλος, αλλά την αρχή ενός καινούργιου ταξιδιού. Και ότι υπάρχουν σχολεία που, ακόμη κι όταν τα αφήνεις πίσω σου, συνεχίζουν να κατοικούν μέσα σου για πάντα.

Η τελετή  ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς των επισήμων με τον Αναπληρωτή Διευθυντή της Σχολής κ. Βασίλειο Μπακούρο να δίνει τον λόγο στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μέμφιδος και Πατριαρχικό Επίτροπο Καΐρου Νικόδημο, ο οποίος εκπροσώπησε και τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Συμεών. Ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη από καρδιάς τους μαθητές της 3^ης Λυκείου τους οποίους προέτρεψε να μην πτοηθούν από καμία δυσκολία της ζωής και να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Ευχήθηκε επίσης καλή πρόοδο και στους μαθητές του Γυμνασίου ενώ τέλος συνεχάρη τους εκπαιδευτικούς για το έργο τους και το Ίδρυμα Αμπέτ για την αρωγή του στο εκπαιδευτικό έργο.  

Ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Αίγυπτο κ. Νικόλαος Παπαγεωργίου στον δικό του χαιρετισμό μίλησε με θερμά λόγια για τον σχολικό χώρο της “παλιάς Αμπετείου» που φιλοξενεί για δεύτερη χρονιά την τελετή λήξης της σχολικής χρονιάς, ενώ απευθυνόμενος  στους απόφοιτους ανέφερε ότι: «Χάρη στους δασκάλους τους έμαθαν τα Ελληνικά γράμματα. Θέλω να πιστεύω ότι μέσα στην καρδιά τους θα έχει ιδιαίτερη θέση η Ελληνομάθεια και θα είναι αποσκευή πολύτιμη για όλη τους την ζωή”.  

Η Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αίγυπτο κα Πόλυ Ιωάννου πήρε στην συνέχεια τον λόγο για τον δικό της χαιρετισμό. Απευθυνόμενη στους τελειόφοιτους της Αμπετείου τους ευχήθηκε συγχαρητήρια και τους διαβεβαίωσε ότι θα είναι πάντα στο πλευρό τους.

Ο Αναπληρωτής Συντονιστής Εκπαίδευσης κ. Γεώργιος Κοκορέλης ανέφερε ότι η χαρά και συγκίνησή του είναι διπλή γιατί πολλά παιδιά τα είχε και ως μαθητές ενώ ευχήθηκε στους αποφοίτους η νέα τους πορεία να είναι γεμάτη από αγώνες, μελέτη, χαρά και ευτυχία.

Την εκδήλωση έκλεισε ο Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Αμπετ κ. Γιώργος Καλλίδης ο οποίος, στρέφοντας το βλέμμα του προς τους αποφοίτους, ανέφερε: «Σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για την επιμονή, την σταθερή σας παρουσία, το μεράκι και την ψυχή που καταθέσατε καθημερινά».

Ακολούθησε η απονομή των απολυτηρίων και φυσικά το αναμενόμενο πανδαιμόνιο με τους τελειόφοιτους να πετάνε τα καπέλα της αποφοίτησης στον αέρα, να φωτογραφίζονται και να αγκαλιάζονται με τους συγγενείς και τους φίλους τους που βρίσκονταν στο πλευρό τους αυτήν την σημαντική ημέρα.

Στην σχολική γιορτή πέραν από τους αναφερθέντες παρέστησαν οι  Κοινοτικοί Επίτροποι της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ.κ. Στέλιος Χαλκιάς, Λεωνίδας Φοντριέ και Ανδρέας Γιόσρι  η Γενική Γραμματέας του Ιδρύματος Αμπέτ κα Ελένη Μαγγανά, ο Ταμίας του Ιδρύματος Αμπέτ κ. Αντώνης Διαμαντίδης, ο Πρόεδρος του ΕΝΟΚ και Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων της Αμπετείου κ. Γιώργος Ρεκτσίνης, η Αναπληρώτρια Διευθύντρια του ΕΠΚΚ κα Ράνια Μουστάφα Μόσχου. Συγκινητική τέλος ήταν και η παρουσία της εκπαιδευτικού της Αμπετείου κας Γιώτας Τσώκου που εκπλήρωσε μια υπόσχεσή της προς τους παλιούς μαθητές της και επέστρεψε στο Κάιρο για να τους καμαρώσει κατά την αποφοίτησή τους.

Μια ιδιαίτερη και βαθιά συγκινητική ημέρα για όλους μας υπήρξε η Παρασκευή 19 Ιουνίου. Καλεσμένοι του Έλληνα Πρέσβη κ. Νικόλαου Παπαγεωργίου, βρεθήκαμε στην Πρεσβευτική Κατοικία στο Ζαμάλεκ του Καΐρου, για να αποχαιρετήσουμε τέσσερις άξιους διπλωμάτες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Από τη μία πλευρά, έκλεισε ένας κύκλος παρουσίας στην Αίγυπτο για τον κ. Αθανάσιο Λεούση, την κα Δέσποινα Τζόβα από την Ελληνική Πρεσβεία, τον κ. Ιωάννη Πυργάκη από το Γενικό Προξενείο Αλεξανδρείας, καθώς και για την Πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας κα Πόλλυ Ιωάννου. Από την άλλη, ανοίγει ένας νέος κύκλος, γεμάτος προσδοκία, ελπίδα και τη συγκίνηση κάθε νέας αρχής.

Ο κ. Παπαγεωργίου ξεκίνησε τον αποχαιρετιστήριο λόγο του με τη στωική διαπίστωση ότι η φύση της δουλειάς του διπλωμάτη εμπεριέχει το βάρος του αποχωρισμού, αλλά και τη χαρά της προσμονής για το καλωσόρισμα σε κάθε νέο προορισμό.

Αναφέρθηκε με ιδιαίτερα θερμά λόγια και στους τέσσερις αποχωρούντες, μνημονεύοντας ποικίλες στιγμές από την αγαστή, όπως χαρακτηριστικά είπε, συνεργασία τους.

Στη συνέχεια, τον λόγο έλαβαν οι τιμώμενοι διπλωμάτες, οι οποίοι, πέρα από τις ευχαριστίες τους, μίλησαν με λόγια γεμάτα συναίσθημα, δημιουργώντας ζωντανές εικόνες και ξυπνώντας γλυκές αναμνήσεις σε όλους μας. Ως κατακλείδα της τελετής, ο Έλληνας Πρέσβης τους προσέφερε από ένα αναμνηστικό δώρο.

Στην δεξίωση παρέστη πλήθος κόσμου και όλα τα μέλη των διπλωματικών αποστολών Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μέμφιδος και Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου κ. Νικόδημος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ιππώνος κ. Στέφανος, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Χρήστος Καβαλής, η Αντιπρόεδρος της ΕΚΚ και Πρόεδρος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Ελληνίδων Κυριών Καΐρου κα Χρυσάνθη Σκουφαρίδου, ο Κοινοτικός Επίτροπος κ. Ανδρέας Ρούσσος, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Κάιρο κ. Συμεών Λιναρδάκης, ο ΑΚΑΜ της Ελλάδας στην Αίγυπτο Πλοίαρχος κ. Στέργιος Πούλιος ΠΝ, καθώς και ο ΑΚΑΜ της Κύπρου Αντισυνταγματάρχης κ. Νικόλαος Παρπόττας. Από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας παρέστησαν: ο Πρόεδρος κ. Ανδρέας Βαφειάδης, και πλήθος παροίκων της Αλεξανδρείας.

Από την Εκπαιδευτική Κοινότητα παρέστησαν ο Αναπληρωτής Συντοντονιστής Εκπαίδευσης κ. Γιώργος Κοκορέλης, η Διευθύντρια της Αχιλλοπουλείου κα Γεωργία Πετούση, ο Αναπληρωτής Διευθυντής της Αμπετείου κ. Βασίλειος Μπακούρος. Παρέστησαν επίσης ο Διευθυντής του ΕΠΚΚ κ. Γιάννης Μελαχροινούδης και η Αναπληρώτρια Διευθύντρια του ΕΠΚΚ κα Ράνια Μουστάφα Μόσχου.

Σήμερα, Σάββατο 20 Ιουνίου, στις 14:00, στον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Ηλιούπολη, θα ψαλεί η Εξόδιος Ακολουθία του αγαπημένου μας Βασίλη, ενώ η ταφή θα πραγματοποιηθεί στο Ελληνορθόδοξο Κοιμητήριο της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Κάιρο.

Η οικογένεια του εκλιπόντος θα δεχθεί τα συλλυπητήρια συγγενών και φίλων την Κυριακή 21 Ιουνίου και ώρα 19:00, στον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Ηλιούπολη.

Ο Βασίλης Παναγιώτη, γεννημένος το 1968, uπήρξε ενεργό και αγαπητό μέλος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, συμμετέχοντας με ενδιαφέρον και συνέπεια στη ζωή της Παροικίας. Παράλληλα, υπήρξε ένας εξαίρετος άνθρωπος και ένας άριστος επαγγελματίας.

Μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του υπηρέτησε με αφοσίωση και ευθύνη το λειτούργημά του ως πιλότος της EgyptAir, κατέχοντας υψηλόβαθμη θέση στην εταιρεία. Με την πολυετή εμπειρία του, την ευγένεια του χαρακτήρα του και τη γενναιοδωρία με την οποία μοιραζόταν τις γνώσεις του, διαμόρφωσε και ενέπνευσε μια νέα γενιά άξιων επαγγελματιών, οι οποίοι θα τον θυμούνται πάντοτε ως δάσκαλο, καθοδηγητή και πρότυπο ήθους.

Πάνω απ’ όλα, όμως, υπήρξε ένας αφοσιωμένος πατέρας και ένας τρυφερός, αγαπημένος σύζυγος. Η απουσία του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις ζωές όσων τον αγάπησαν, ενώ η μνήμη της καλοσύνης, της στοργής και της ανιδιοτελούς προσφοράς του θα παραμείνει άσβεστη στις καρδιές της συζύγου του Ντάλιας, των δύο αγαπημένων του γιων, Κρις και Αλέξανδρου, της πεθεράς του Μαίρης Μπισάρα, καθώς και όλων των συγγενών και φίλων του.

Η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους οικείους του εκλιπόντος, συμμετέχοντας στο βαρύ τους πένθος.

Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε Βασίλη.

Η πορεία σου στη γη μπορεί να ολοκληρώθηκε πρόωρα, όμως το αποτύπωμα που άφησες στις ψυχές των ανθρώπων που σε γνώρισαν θα παραμείνει ανεξίτηλο. Θα σε θυμόμαστε πάντοτε με αγάπη, σεβασμό και ευγνωμοσύνη.

Αιωνία σου η μνήμη.

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ
ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ
«ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ»
ΨΗΦΙΣΜΑ
 
Οι Κυρίες, Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ιστορικού Φιλανθρωπικού Σωματείου Ελληνίδων Κυριών Ηλιουπόλεως «Μαρία η Αιγυπτία», μόλις πληροφορήθηκαν τον αδόκητο χαμό
του αειμνήστου Βασίλη Παναγιώτη γαμπρού της Αντιπροέδρου κας Μαίρης Μπισσάρα συνήλθαν εκτάκτως και με μεγάλη θλίψη ψήφισαν τα κάτωθι:

1. Να εκφραστούν τα συλλυπητήρια στην οικογένεια.
2. Να εκπροσωπηθεί το σωματείο στην νεκρώσιμη ακολουθία.
3. Να διατεθεί το ποσό των 3.000 Λ.Αιγ. εις μνήμην της υπέρ των βοηθουμένων του σωματείου.
4. Να δημοσιευτεί το παρόν στο Νέο Φως και τα παροικιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
    
    
      Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ
   ΕΥΑ ΣΥΒΡΗ                       ΝΙΤΣΑ ΚΑΖΑΜΙΑ

Με αισθήματα βαθύτατης οδύνης αποχαιρετήσαμε την Πέμπτη 18 Ιουνίου τη Μαργαρίτα Μπισάρα στο Ελληνορθόδοξο Νεκροταφείο της Πατριαρχικής Μονής του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Κάιρο.

Ήταν μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, που ξεχώριζε και έκανε τους γύρω της να αισθάνονται πως δεν μπορούσαν να της χαλάσουν χατίρι, ό,τι κι αν ζητούσε.

Μια πληθωρική παρουσία, που σε κάθε οικογενειακή σύναξη συγκέντρωνε το ενδιαφέρον όλων με τα αστεία, τα πειράγματα και το αληθινό νοιάξιμό για τους αγαπημένους της.

Η οικογένεια της Μαργαρίτας Μπισάρα θα δεχθεί σήμερα, Παρασκευή 19 Ιουνίου, τα συλλυπητήρια των ανθρώπων που τη γνώρισαν και την αγάπησαν, στον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Ηλιούπολη, στις 19:00.

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ
ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ
«ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ»
ΨΗΦΙΣΜΑ
 
Οι Κυρίες, Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ιστορικού Φιλανθρωπικού Σωματείου Ελληνίδων Κυριών Ηλιουπόλεως «Μαρία η Αιγυπτία», μόλις πληροφορήθηκαν τον αδόκητο χαμό
της αείμνηστης Μαργαρίτας Μπισσάρα
αδελφής της Αντιπροέδρου κας Μαίρης Μπισσάρα συνήλθαν εκτάκτως και με μεγάλη θλίψη ψήφισαν τα κάτωθι:

1. Να εκφραστούν τα συλλυπητήρια στην οικογένεια.
2. Να εκπροσωπηθεί το σωματείο στην νεκρώσιμη ακολουθία.
3. Να διατεθεί το ποσό των 3.000 Λ.Αιγ. εις μνήμην της υπέρ των βοηθουμένων του σωματείου.
4. Να δημοσιευτεί το παρόν στο Νέο Φως και τα παροικιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
    
    
      Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ
   ΕΥΑ ΣΥΒΡΗ                       ΝΙΤΣΑ ΚΑΖΑΜΙΑ

Την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026 η Χορωδία του ΣΑΕ έκλεισε με την καθιερωμένη πια συναυλία της την πολιτιστική περίοδο 2025-2026. Η βραδιά ξεκίνησε με χαιρετισμό του Εφόρου Χορωδίας & Επιμόρφωσης κ. Δημήτρη Δημητρίου.

Ακολούθησε απόδοση τιμητικών αναμνηστικών σε τέσσερα μέλη από τα παλαιότερα της Χορωδίας. Ακούστηκαν δεκατέσσερα τραγούδια γνωστών συνθετών, τα περισσότερα σε εναρμόνιση του Μαέστρου της Χορωδίας κ. Γιάννη Λαζαρίδη. Στο πιάνο συνόδευσε η κ. Σύλλια Παπαγιάννη, στο μπουζούκι ήταν ο κ. Κώστας Πανταζάτος και στην κιθάρα ο κ. Νικόλας Βοστάνης. Την τεχνική υποστήριξη είχε ο κ. Κώστας Παπανικολάου, τη βιντεοσκόπηση ο κ. Μάκης Κυριακίδης και τη φωτογράφηση ο κ. Στέλιος Κυρίτσης.

Η βραδιά έκλεισε με επίδοση τιμητικού αναμνηστικού στον Μαέστρο της Χορωδίας Γιάννη Λαζαρίδη από τον Πρόεδρο του ΣΑΕ κ. Κώστα Μιχαηλίδη, ο οποίος στη συνέχεια ευχήθηκε σε όλους καλό καλοκαίρι. Παρόντες επίσης από το ΔΣ του ΣΑΕ ήταν ο Β’ Αντιπρόεδρος κ. Γιώργος Μαρκουλής, ο Αναπληρωτής Ταμίας κ. Κώστας Σαρίνας και ο Σύμβουλος κ. Παναγιώτης Χριστοφορίδης.

Δελτίο Τύπου ΣΑΕ

Πατριάρχης Αλεξανδρείας: Ο Νικόδημος είναι κληρικός με αυταπάρνηση και πολλή αγάπη

Με αυτή τη μεστή και λακωνική δήλωση του Πατριάρχη από τον Άγιο Κωνσταντίνο στο Κάιρο, ξεκίνησε το ρεπορτάζ του, ο Αρχισυντάκτης του Νέου Φωτός, Νικόλας Κάτσικας, για να μεταφέρει στην Παροικία, αλλά και σε όλο τον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό, το πανηγυρικό κλίμα της Κυριακής 12 Νοεμβρίου 2006 κατά τη χειροτονία του νέου Επισκόπου Νιτρίας Νικοδήμου.

Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου ήδη, αρκετούς μήνες πριν δεχτεί την φώτιση του τρίτου βαθμού της Ιεροσύνης, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Νιτρίας τότε, βούτηξε στην κυριολεξία στα  βαθιά και αχαρτογράφητα νερά της Καϊρινής Επιτροπείας και πραγματικά κατάφερε με μια ανάσα, που κράτησε 20 και πλέον χρόνια να αλλάξει την εικόνα αλλά και την ρότα ενός κομβικού και απολύτως νευραλγικού πόστου για τη βιωσιμότητα του Παλαίφατου Αλεξανδρινού Θρόνου. 

Ευφυής και πάντα γλυκομίλητος επέλεξε ενστικτωδώς από την πρώτη στιγμή την ομάδα των τριών ανθρώπων που θα στέκονταν στο πλευρό του και ξεκίνησε την πορεία του με παντελή άγνοια κινδύνου, αλλά με απόλυτη πίστη στη Θεία Πρόνοιά.

Συγκρούστηκε όπου έπρεπε, έθεσε όρους και όρια όταν έπρεπε, αλλά ποτέ δεν ξέχασε αυτό που μας υποσχέθηκε στον χειροτονητήριο λόγο του κάνοντας πρώτα περήφανη την μητέρα του Βασιλική Πριάγγελου, που τον καμάρωνε με δάκρυα στα μάτια, εκείνη την λαμπερή ημέρα στον Άγιο Κωνσταντίνο: «Αληθινή δόξα, αληθινό μεγαλείο βρίσκεται στην διακονία του Ανθρώπου που είναι πλάσμα του Θεού. Αποφάσισα να θέσω τον εαυτό μου στους μαχητές της πρώτης γραμμής».

Το Νέο Φως και η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου, θέλησαν να τιμήσουν τα 20 και πλέον χρόνια προσφοράς, αυτού του Άξιου Αρχιερέα. Χρόνια που στην πλειονότητά τους κύλησαν ανέφελα, αλλά όχι άκοπα, αφήνοντας το έντονο σημάδι τους στην ιστορία της Παροικίας μας.

Με  μια εκ βαθέων συνέντευξη, που μας παραχώρησε με χαρά, θελήσαμε να τον γνωρίσουμε καλύτερα, αλλά και να μάθουμε το «μυστικό» αυτής της πραγματικά επιτυχημένης πορείας που ακολούθησε στον βίο του ο Μητροπολίτης Μέμφιδος και Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου Νικόδημος.

Τον συναντήσαμε και τον φωτογραφίσαμε στο ίδιο γραφείο που ως άπειρος Αρχιμανδρίτης ανέλαβε τα καθήκοντά του το μακρινό 2005, ενώ ως ένα ελάχιστο αντίδωρο αγάπης, του προσφέραμε το φύλλο της εφημερίδας μας, από την χαρούμενη ημέρα της χειροτονίας του το 2006.

Για εμάς που ζούμε χρόνια στην Καϊρινή Παροικία, η συνέντευξη αυτή, πέρα από την τιμητική της διάσταση, δεν θα κομίσει γλαύκα εις Αθήνας. Απλά θα βάλει σε μια κάποια τάξη τα ήδη θερμά μας συναισθήματα για τον Πατριαρχικό μας Επίτροπο, αναδεύοντας τις τρυφερές αναμνήσεις που όλοι έχουμε στην καρδιά μας από εκείνον.                                                     

Με τον λόγο του να ρέει αβίαστα και την συνέντευξη να φτάνει στο τέλος της, καταλάβαμε, λίγο πριν τον αποχαιρετήσουμε, πως οι εμπειρίες μιας ολόκληρης ζωής στην διακονία του Ανθρώπου είναι ικανές να λειτουργήσουν ως ένα υπόρρητο αλλά φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση για κληρικούς και λαϊκούς.

Τι σημαίνει για εσάς ο Θεός;

Για εμένα ο Θεός δεν είναι κάτι το μακρινό και απόμακρο. Ζει μέσα μας από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής μας, από την πρώτη μας ανάσα. Ρέει γύρω μας και εκφράζεται ποικιλόμορφα μέσα από τον καθημερινό μας βίο. Όποιος αληθινά πιστεύει στον Θεό, πιστεύει χωρίς καμία δεύτερη σκέψη και στις αγαθές σχέσεις που οφείλουμε να διατηρούμε με τους άλλους ανθρώπους. Όπως πολύ εύστοχα μας διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες, λέγοντας «Είδες τον συνάνθρωπο, είδες τον ίδιο τον Θεό», καταλαβαίνουμε ότι μέσα από την σχέση που έχουμε με τους συνανθρώπους μας, βιώνουμε σε καθημερινή βάση την παρουσία του ίδιου του Θεού, με την πίστη μας να δοκιμάζεται μέσα από προκλήσεις της ίδιας της ζωής, στο κάθε λεπτό της κάθε μας μέρας.

Θα θέλαμε να σας γνωρίσουμε βαθύτερα και για αυτό η πρώτη μας ερώτηση θα σας ταξιδέψει στην απαρχή της κλήσης από τον Θεό. Ποια ήταν η στιγμή στη ζωή σας που νιώσατε την ανάγκη αλλά και την βεβαιότητα ότι θα ακολουθήσετε τον δρόμο της ιεροσύνης;

Μεγάλωσα σε ένα θρησκευόμενο περιβάλλον στην Αθήνα που η αγάπη και η πίστη των δικών μου ανθρώπων προς το Θεό ήταν ο σπόρος, αλλά και το ζωντανό παράδειγμα της ζωής που ήθελα να ακολουθήσω. Σε ηλικία 15 ετών εισήχθηκα στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και τελείωσα εκεί τις τρείς τάξεις του Λυκείου. Στην συνέχεια έδωσα πανελλαδικές και πέρασα στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, οπότε για εμένα η ιεροσύνη ήταν μια φυσική συνέχεια των αρχικών μου επιλογών. Βέβαια την απόφασή μου να ακολουθήσω τον δρόμο του άγαμου κληρικού δεν την καλοδέχτηκαν στην αρχή οι δικοί άνθρωποι. Είναι δύσκολο να αποδεχτούν οι γονείς ότι δεν θα δουν κάποια στιγμή  εγγονάκια (γέλια). Αλλά στην συνέχεια κατάλαβαν ότι αυτός είναι ο δρόμος μου και με στήριξαν σε κάθε μου βήμα. Γράφτηκα ως μοναχός στη Μονή Πετράκη και στις 19 Ιουλίου του 1996 ξεκίνησα ως Διάκονος μια πορεία τριάντα συναπτών ετών στην ιεροσύνη. Υπηρέτησα ως Διάκονος  στην Αγία Μαρίνα Ηλιουπόλεως και ως Πρεσβύτερος στους Αγίου Αναργύρους στην Ηλιούπολη και επ΄ουδενί δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μου ότι θα ζήσω ποτέ στο εξωτερικό. Αν μου το έλεγε κάποιος τότε θα του έλεγα ότι είσαι τρελός.

Από την Ηλιούπολη της Αθήνας στην Ηλιούπολη του Καΐρου… είκοσι χρόνια δρόμος. Πως βρεθήκατε στο εξωτερικό?

Η Αίγυπτος, όπως και κάθε χώρα του εξωτερικού δεν ήταν στα σχέδιά μου εκείνη την περίοδο. Ξεκίνησα να κάνω Χριστούγεννα κοντά στους Έλληνες της Ζιμπάμπουε, στο Μπουλαβάγιο, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αφρικανικής αυτής χώρας. Ο Θεός όμως τα έφερε έτσι και επέστρεψα και το Πάσχα. Ο Πατριάρχης είχε μόλις εκλεγεί Μητροπολίτης, υπήρχαν ανάγκες πολλές για κληρικούς, η Ελληνική Κοινότητα εκεί με είχε αγκαλιάσει και πήρα την απόφαση να μείνω για ένα χρόνο. Σκέφτηκα ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία να αποκτήσω και μια εμπειρία σε μια ωραία χώρα της Αφρικής. Όμως μετά το τραγικό δυστύχημα και τον άδοξο χαμό του Πατριάρχη Πέτρου, όλα άλλαξαν στην ζωή μου. Ο νεοεκλεγμένος πλέον Πατριάρχης Θεόδωρος με κάλεσε μαζί του στην Αίγυπτο και μου ανέθεσε τον Άγιο Κωνσταντίνο στο Κάιρο. Στην συνέχεια μου ανέθεσε και τα καθήκοντα του Πατριαρχικού Επιτρόπου. Χωρίς να γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα έπεσα αμέσως στα βαθιά γιατί ο τότε Πατριαρχικός Επίτροπος είχε μόλις εκλεγεί Μητροπολίτης Καρθαγέννης και έμενε μόνιμα στην Τυνησία. Ερχόταν μόνο για τις απαραίτητες οικονομικές δοσοληψίες. Σκεφτείτε τότε είχε ξεκινήσει και η ανακαίνιση του Αγίου Νικολάου στο Χαμζάουι, και επικρατούσε ένας πραγματικός πανικός σε όλα τα επίπεδα με τις εκκρεμότητες κάθε είδους να συσσωρεύονται επικίνδυνα.

Τι συναισθήματα νιώσατε κατά τη στιγμή της Χειροτονίας σας στον Άγιο Κωνσταντίνο?

Αυτή την ημέρα αισθανόμουνα στην κυριολεξία ένα έντονο συναίσθημα, ότι κάποιος μου έδωσε μια δυνατή σπρωξιά και με έριξε στα βαθιά νερά, ενός ωκεανού, χωρίς να ξέρω τόσο καλό κολύμπι.

Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδρασή σε αυτή την τεράστια πρόκληση, με την αδυναμία σας να μιλήσετε Αραβικά, να την μετατρέπει σε πραγματικό εφιάλτη?  Σκεφτήκατε να τα παρατήσετε και να γυρίσετε πίσω στην ηρεμίας και την ασφάλεια της… Ελλήνικής Ηλιούπολης?

Όπως το βλέπω με τα μάτια του σήμερα, ήταν ένας πραγματικός  εφιάλτης. Όμως ευτυχώς η άγνοια του κινδύνου και η αισιόδοξη φύση μου ήταν αυτά που έκαναν το μυαλό μου να μην παγώσει από το φόβο.  Η πρώτη μου σκέψη λοιπόν ήταν να δημιουργήσω μια στιβαρή ομάδα συνεργατών, οι οποίοι θα μπορούσαν να σταθούν στο πλευρό μου. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο Αντώνης Διαμαντίδης, ένας άνθρωπος που γνώριζε πρόσωπα και πράγματα στην Αίγυπτο. Με τις βαθιές του γνώσεις στα ακίνητα, στα οικονομικά και στην Αιγυπτιακή γραφειοκρατία και φυσικά με την άνεση της γλώσσας, ήταν ο πρώτος πολύτιμος μου σύμμαχος. Στην συνέχεια αναζήτησα από το τότε υπάρχον προσωπικό της Επιτροπείας τον άνθρωπο που θα μπορούσε να με βοηθήσει. Ο Άμερ ήταν χωρίς δεύτερη σκέψη αυτός ο άνθρωπος. Σοβαρός στην δουλειά του και πάντα προσφερόμενος ήταν όλα αυτά τα χρόνια ένας πολύτιμος βοηθός μου. Τρίτο άτομο που ήρθε κοντά μου ήταν ο πατήρ Μιχαήλ. Στην αρχή ως Διάκονος και μετά ως Αρχιμανδρίτης αποτέλεσε μια δυναμική και αποτελεσματική παρουσία στα Γραφεία της Επιτροπείας. Αυτή ήταν η αρχική «μαγιά». Βέβαια μετά κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και πολλά άξια άτομα προστέθηκαν στην ομάδα.  Βέβαια το επιστέγασμα όλης αυτής προσπάθειας της πρώτης μου περιόδου στην Πατριαρχική Επιτροπεία ήταν η στάση του Πατριάρχη μας.                                                                                                                          Ποτέ ο Πατριάρχης δεν μου έφερε αντίρρηση για οποιαδήποτε μου εισήγηση και πάντα υποστήριζε κάθε απόφαση μου για οποιαδήποτε διοικητικό θέμα. Η αδιαφιλονίκητη εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό μου, αλλά και η έμπρακτη ενθάρρυνση του, μου έδιναν φτερά και με έκαναν να αισθάνομαι ακόμα πιο σίγουρος ότι θα τα καταφέρω.

Η πορεία σας ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς και τους δυνατότερους συμμάχους. Δυσαρεστήσατε κάποιους με τις αποφάσεις σας στην πορεία σας, ως Πατριαρχικός Επίτροπος ή όλα κύλησαν ανέφελα;

Σε καμία περίπτωση δεν κύλησαν όλα ανέφελα. Δυστυχώς δυσαρέστησα στην αρχή της θητείας μου κάποια από τα μέλη της Αραβόφωνης Παροικίας, παίρνοντας κάποιες σκληρές αποφάσεις που όμως ήταν απολύτως απαραίτητες, απομακρύνοντας έναν ιερέα που προσπαθούσε να διαταράξει την κυριαρχία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας με τις πράξεις και τα λόγια του προς τους Αραβόφωνους αδελφούς μας.  Μετά από αυτή τη δυναμική λύση, όλα επανήλθαν ν σε ισορροπία και τάξη, έως και σήμερα.

Η σχέση σας με την Ελληνική Κοινότητα του Καΐρου; Τότε, μόλις αναλάβατε έκανε τα πρώτα του βήματα και ο Χρήστος Καβαλής ως Πρόεδρος

Η σχέση μου με την Ελληνική Παροικία και την Κοινότητα ήταν πάντα άψογη και χωρίς κανένα πρόβλημα. Με τον Χρήστο Καβαλή ουσιαστικά συμπορευτήκαμε σε όλο αυτό το μακρύ ταξίδι. Μοιραζόμασταν και μοιραζόμαστε ένα κοινό όραμα για τον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό, το οποίο το υπηρετούμε από κοινού όλα αυτά τα χρόνια. Ουδέποτε οι ιδέες του  ενός ήρθαν σε αντίθεση με τις ιδέες του άλλου. Επίσης θυμάμαι έντονα, κάνοντας έναν απολογισμό, ότι ο καθένας σεβόταν τα όρια του άλλου χωρίς ποτέ  η Κοινότητα να παρεμβαίνει στα της Εκκλησίας και χωρίς ποτέ η Εκκλησία να παρεμβαίνει στα εσωτερικά θέματα της Κοινότητας.

Τα όνειρα που κάνατε στην αρχή της πορείας σας ως Επίτροπος πραγματοποιήθηκαν τελικά;

Μάλλον ο Θεός μου έδωσε πολύ περισσότερα από όσο ονειρεύτηκα, γιατί σε καμία περίπτωση δεν είχα στο μυαλό μου ότι θα βρεθώ σε αυτή την θέση, ούτε και σε αυτή την πόλη. Ακούστε μια ιστορία και καταλάβετε τι εννοώ. Γύρω στο 1998 βρέθηκα με μια παρέα φίλων κληρικών στην Αίγυπτο με σκοπό να επισκεφτώ το Σινά. Με το που φτάσαμε στο Κάιρο και πέρασαν λίγες ημέρες βιώνοντας σε μεγάλη δόση όλη αυτή την τρέλα της μεγαλούπολης, με τις κόρνες και απίστευτα μίνι μπάς να αλλάζουν λωρίδα χωρίς προειδοποίηση είπα στον φίλο μου ότι οι Άραβες με κούρασαν. Μια μέρα πριν την επιστροφή μας στην Ελλάδα επισκεφτήκαμε την Επιτροπεία στο Χαμζάουι. Αντικρίζοντας την δαιδαλώδη και χαοτική αυτή κατάσταση γύρω από την έδρα του Πατριαρχείου στο Κάιρο, είπα στους φίλους μου τους Ιερείς ότι ούτε για ένα λεπτό δεν μένω εγώ εδώ.

Αυτό το ένα λεπτό λοιπόν, έγινε 21 χρόνια, χωρίς καμία διακοπή. Για το όνειρα που με ρωτήσατε, δεν είχα ποτέ ιδιαίτερα όνειρα. Τους στόχους που έθεσα τους εκπλήρωσα με την χάρη του Θεού και την βοήθεια του Πατριάρχη και αυτό είναι κάτι που με ευχαριστεί. Έχουμε ένα άριστο επίπεδο κληρικών. Ο κόσμος μας είναι η μεγάλη μας δύναμη. Το ποίμνιο είναι  απολύτως αρραγές είτε αυτό είναι Αραβόφωνο είτε Ελληνόφωνο. Δεν υπάρχει καμία διάκριση από κανέναν. Πορευόμαστε μαζί και αυτό είναι κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα γιατί δώσαμε μεγάλο αγώνα για να το καταφέρουμε. Επίσης έχουμε μια άψογη και άριστη σχέση με όλες τις Ελληνικές Κοινότητες και για να μιλήσω για το Κάιρο συγκεκριμένα η ΕΚΚ φροντίζει πάντα τους Ναούς μας να είναι στην καλύτερη κατάσταση και μας παρέχει έναν υψηλού επιπέδου ψάλτη που εξυπηρετεί και τις ανάγκες των Κοινοτικών, αλλά και των Πατριαρχικών Ναών. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Ένας ακόμα μεγάλος μας στόχος που καταφέραμε ήταν να νομιμοποιήσουμε με οριστικούς τίτλους όλα μας τα ακίνητα και να τα εκμεταλλευόμαστε στο έπακρο. Και αυτός ο στόχος επετεύχθη μετά από περιπέτειες 20 ετών(γέλια)

Ποια είναι τα όνειρα και σχέδια σας για το μέλλον? Φτάνει προς το κλείσιμο αυτή η πορεία;

Αυτό που θα ήθελα τώρα είναι να παραδώσω τα ηνία σε κάποιον νεότερο. Αυτό ονειρεύομαι. Η Επιτροπεία έχτισε όλα αυτά τα χρόνια την καλή της φήμη και τις άριστες σχέσεις της με όλους τους θεσμικούς φορείς της Παροικίας, όπως η Πρεσβεία, οι Κοινότητες, τα Σωματεία κ.α, με την συνεχή και αυτοπρόσωπή παρουσία σε όλες τις εκδηλώσεις. Ήμουν παρόν πάντα, όχι ως μια υποχρέωση, αλλά ως ένα καθήκον που συναισθανόμουνα την μεγάλη του σημασία στην διατήρηση και την εδραίωση των αγαστών σχέσεων. Είμαι έτοιμος λοιπόν να παραδώσω την σκυτάλη αν βρεθεί ένας κατάλληλος άνθρωπος.

Ο Πατριάρχης είναι έτοιμος;

Δεν το νομίζω, αλλά το ελπίζω… το συντομότερο (γέλια)

Μια αυθόρμητη σκέψη που σας έρχεται στο μυαλό για αυτά τα 21 χρόνια;

Η θέση του Πατριαρχικού Επιτρόπου είναι μια θέση που ανά πάσα στιγμή μπορεί να ανακληθεί από τον Πατριάρχη. Η σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι όλα αυτά τα 21 χρόνια ουδέποτε πίστεψα ότι έχω κάτι μόνιμο. Πάντα ήμουν έτοιμος να παραδώσω, και ίσως αυτό είναι αυτό που για εμένα έκανε γοητευτικό όλο αυτό το ταξίδι της ζωής μου.

Και για το κλείσιμο, κάποιες ευχαριστίες;

Δοξολογώ τον Θεό για όλα αυτά που μου προσέφερε. Ευγνωμονώ τον Πατριάρχη που με εμπιστεύτηκε και με στήριξε σε κάθε μου βήμα. Ευχαριστώ τις Ελληνικές Κοινότητες για την θερμή υποστήριξη και ιδιαίτερα την Κοινότητα του Καΐρου  που ποτέ δεν μου αρνήθηκε τίποτα. Οφείλω επίσης πολλές ευχαριστίες στον Ιερό Κλήρο του Καΐρου, ιδιαιτέρως δε στον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ιππώνος Στέφανο για την αγαστή συνεργασία μας όλα αυτά τα χρόνια. Τέλος ευχαριστώ τους πιστούς Χριστιανούς αλλά και όλα τα μέλη της Παροικίας μας που δείχνουν έμπρακτα την αγάπη τους προς το Πατριαρχείο μας.

Τη μνήμη του Αγίου Λουκά του Ιατρού τίμησε η Παροικία των Ελλήνων στο Κάιρο την Κυριακή 14 Ιουνίου στον Κοινοτικό Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα, όπου οι πιστοί είχαν την ευκαιρία να προσκυνήσουν την εικόνα, αλλά και τμήματα από τα λείψανα του Αγίου Λουκά του Ιατρού και του Αγίου Παντελεήμονα του Ιαματικού, τα οποία φυλάσσονται στον Ναό.

Τη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ιππώνος Στέφανος, ενώ τους ύμνους έψαλε ο Πρωτοψάλτης της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Κωνσταντίνος Μιχαλακόπουλος.

«Ήρθαμε σήμερα εδώ εξαιρέτως για να τιμήσουμε τη μνήμη του Αγίου Λουκά του Ιατρού», ανέφερε στον λόγο του ο Θεοφιλέστατος, ενώ στη συνέχεια μίλησε για τον βίο του. «Ένας νέος Άγιος, ο οποίος έζησε στον εικοστό αιώνα και υπέφερε πολλές θλίψεις και στεναχώριες στη ζωή του. Ήταν ιατρός στο επάγγελμα και, όταν η Εκκλησία τον κάλεσε σε ώριμη ηλικία, έγινε ιερέας και κατόπιν επίσκοπος. Δεν εγκατέλειψε την ιατρική επιστήμη. Ήταν επίσκοπος και ιατρός, και μάλιστα χειρουργός. Με την ακλόνητη πίστη του, αλλά και με τις ιατρικές του γνώσεις, πέτυχε αξιοθαύμαστα επιτεύγματα.»

Ο Θεοφιλέστατος μίλησε επίσης για τη θεολογική διάσταση του προσκυνήματος των Ιερών Λειψάνων, αναφέροντας: «Η Εκκλησία δεν βλέπει μόνο την ψυχή του ανθρώπου, βλέπει και το σώμα. Τα άγια λείψανα των Αγίων μας αποτελούν μεγάλο πνευματικό θησαυρό και είναι μεγάλη τιμή και ευλογία για εμάς να διαθέτουμε έστω και πολύ μικρά τεμάχια από τα λείψανα του Αγίου Παντελεήμονος και του Αγίου Λουκά του Ιατρού. Εμείς πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος που αγωνίζεται πνευματικά δεν αγιάζει μόνο την ψυχή του, αλλά αγιάζεται και ολόκληρο το σώμα του. Αγιάζονται τα οστά του, ακόμη και τα ενδύματα που έχουν αγγίξει το σώμα ενός Αγίου, καθώς και αυτά γίνονται φορείς της χάριτος του Θεού.»

Ο Θεοφιλέστατος αναφέρθηκε επίσης στην εορτή του Αγίου Αυγουστίνου, Επισκόπου Ιππώνος, του οποίου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη στις 15 Ιουνίου, και, όπως ανέφερε με ταπεινότητα, ο Θεός τον αξίωσε να είναι διάδοχός του.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή κατά την οποία ο Θεοφιλέστατος κοινώνησε τους τροφίμους του Γηροκομείου, οι οποίοι με μεγάλη προσμονή και ευγνωμοσύνη δέχθηκαν τη Θεία Χάρη από τα χέρια του Επισκόπου.

Μετά τη Λειτουργία ακολούθησε κέρασμα στην πλήρως ανακαινισμένη αίθουσα αναψυχής του Γηροκομείου.

Μας υποδέχθηκαν η Διευθύντρια του Γηροκομείου κα Αγγέλα Χαραλαμποπούλου και η Υποδιευθύντρια κα Μάχα Ουακίλ, στις οποίες μεταφέραμε τον θερμό μας έπαινο προς τη Διεύθυνση του Ελληνικού Νοσοκομείου Καΐρου και προς τον Ταμία της ΕΚΚ κ. Αντώνη Ιορδανίδη, για τη συνεχή φροντίδα και την καθολική αναβάθμιση όλων των τμημάτων του νευραλγικού αυτού θεραπευτηρίου της Παροικίας μας.

Κατά την εορταστική ημέρα παρέστη και ο Διευθυντής του Νοσοκομείου κ. Σαμουήλ Λουίς, και ο Αναπληρωτής Διευθυντής της Αμπετείου Σχολής κ. Βασίλειος Μπακούρος.

Ακούστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της Ακολουθίας από τον Πρωτοψάλτη της ΕΚΚ κ. Κωνσταντίνο Μιχαλακόπουλο

Το απόγευμα του Σαββάτου 13 Ιουνίου, ο προαύλιος χώρος της Αχιλλοπουλείου Ελληνικής Σχολής στην Ηλιούπολη του Καΐρου πλημμύρισε από παιδικές φωνές, χαμόγελα και συγκίνηση, στο πλαίσιο της μεγάλης καλοκαιρινής γιορτής για την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς. Ήταν μια ξεχωριστή μέρα, γεμάτη ζωντάνια, χρώματα και αισιοδοξία, όπου οι μικροί μαθητές, με την καθοδήγηση και την αγάπη των εκπαιδευτικών τους, χάρισαν σε γονείς, φίλους και επισκέπτες μια βραδιά που θα μείνει αξέχαστη σε όλους.

Η ατμόσφαιρα ήταν πανηγυρική από την πρώτη στιγμή, με τα παιδιά να αποτελούν το φωτεινό επίκεντρο της ημέρας, αποδεικνύοντας μέσα από την παρουσία και τη συμμετοχή τους ότι η σχολική κοινότητα δεν είναι μόνο ένας χώρος μάθησης, αλλά και δημιουργικής έκφρασης και καλλιέργειας αξιών.

Η διευθύντρια της Σχολής, κα Γεωργία Πετούση, καλωσόρισε θερμά τους επισήμους και όλους τους παρευρισκόμενους. Στην ομιλία της πραγματοποίησε έναν αναλυτικό απολογισμό των δράσεων και των επιτευγμάτων της Αχιλλοπουλείου Σχολής κατά τη διάρκεια της χρονιάς, αναδεικνύοντας το πλούσιο εκπαιδευτικό έργο που υλοποιήθηκε. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις εκπαιδευτικές επισκέψεις, στα καινοτόμα προγράμματα και στις θεματικές δραστηριότητες που πραγματοποιήθηκαν εντός και εκτός σχολείου, προσφέροντας στα παιδιά πολύτιμες γνώσεις, βιώματα και εμπειρίες που διεύρυναν τους πνευματικούς τους ορίζοντες και ενίσχυσαν τη δημιουργική τους σκέψη.

Τα ζεστά της λόγια αποτέλεσαν μια όμορφη ευκαιρία αναγνώρισης των προσπαθειών των μαθητών και εκπαιδευτικών, αλλά και μια ζωντανή απόδειξη του σημαντικού έργου που επιτελείται καθημερινά στην Αχιλλοπούλειο, η οποία συνεχίζει να αποτελεί φάρο παιδείας και πολιτισμού για τον Ελληνισμό του Καΐρου.

Η γιορτή ξεκίνησε με τους λιλιπούτιους μαθητές του Νηπιαγωγείου. Υπό την άξια καθοδήγηση της εκπαιδευτικού κας Μαρίνα Μάχερ τα χαρούμενα παιδάκια ξεχύθηκαν με θάρρος στη σκηνή και μας παρουσίασαν ένα καταπληκτικό μουσικοθεατρικό δρώμενο στα Αγγλικά. Απέδειξαν στην πράξη την πρόοδό τους στην Αγγλική γλώσσα και ανέδειξαν την ιδιαίτερη βαρύτητα της απόφασης της Ελληνικής Κοινότητας να εντάξει παράλληλα με την Ελληνική και την Αραβική, την Αγγλική γλώσσα από τα πρώτα σχολικά βήματα των παιδιών. 

Μίλησαν με χορό, τραγούδι και ποιητικό λόγο, για τις πανανθρώπινες αξίες που δίχως αυτές η ζωή χάνει κάθε της νόημα. Μας έδειξαν με σκετς την ανάγκη της αλληλοπεριχώρησης και της ευγενούς άμιλας, της αλληλεγγύης, και της φιλίας, ενώ για το τέλος φόρεσαν ρόζ φτερά και πέταξαν μακριά κρατώντας για πάντα ένα κομμάτι από την καρδιά μας.

Ο κ. Καβαλής για την συνέχεια έδωσε τα τιμητικά διπλώματα στα παιδάκια που κλείνουν αυτόν τον χαρούμενο κύκλο στο Νηπιαγωγείο και φυσικά όλα πήραν ένα δώρο για το καλοκαίρι από τον δραστήριο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων που όπως φάνηκε στην πράξη την χρονιά που μας πέρασε, αποτελεί ένα υγιές και ζωντανό κύτταρο της σχολικής ζωής.  Ο Πρόεδρος της ΕΚΚ ευχαρίστησε όλες τις εκπαιδευτικούς του Νηπιαγωγείου ονομαστικά, καθώς και την Διαχειρίστρια της Σχολής, κάνοντας μια ιδιαίτερη αναφορά στην κα Αθανασία Δημοπούλου που για αυτή την σχολική εκδήλωση δεν ήταν μαζί μας, αλλά όπως ανέφερε: “το εκπαιδευτικό της έργο άφησε έντονα το δικό του αποτύπωμα στην πρόοδο των παιδιών”.

Και αφού τους απολαύσαμε τους μικρούς μπόμπιρες τα φώτα έσβησαν και την σκυτάλη πήραν οι μαθητές του Δημοτικού. Για αυτή την χρονιά μας μίλησαν μέσα από τον Ελληνικό Κινηματογράφο και τις αξέχαστες ατάκες των πασίγνωστων ταινιών που έχουν στην μνήμη όλων μας χαραχτεί ανεξίτηλα. Την παράσταση επιμελήθηκαν όλες οι κυρίες του Δημοτικού και για ακόμα μια χρονιά το αποτέλεσμα κέρδισε τις εντυπώσεις.

 Είδαμε την Γοργόνα και το Παλικάρι, τα Κίτρινα Γάντια, τον Στρίγγλο που έγινε Αρνάκι και πολλές άλλες αλησμόνητες ταινίες σε μια σαφώς πιο φρέσκια εκδοχή του, με νέους πρωταγωνιστές και πραγματικά μαγευτήκαμε από τον αυθορμητισμό και την ζωντάνια τους.

Κάθε καλοκαιρινή σχολική γιορτή πέρα από το άφθονο γέλιο, το ασταμάτητο χειροκρότημα και τα επαινετικά σχόλια από όλους κουβαλάει και ένα δάκρυ αποχωρισμού που κάνει τις καρδιές μας να λυγίζουν, όταν τα περήφανα εκτάκια αποχαιρετούν την αγαπημένη τους κυρία, η οποία κάθε χρονιά έβαζε στην ψυχή τους και ένα ακόμα λιθαράκι ατόφιας ζωής. Για αυτή την χρονιά τα φώτα του αποχωρισμού άναψαν για την κα Λεμονία Μπουλά, η οποία βαθιά συγκινημένη πήρε το μικρόφωνο και μίλησε από καρδιάς, ευχαριστώντας όλους για την στήριξη, την εμπιστοσύνη και την καλοσύνη που δέχτηκε όλα αυτά τα χρόνια. Και ως κατακλείδα των δικών της «Αιγυπτιώτικων» χρόνων μας είπε ότι αυτά τα χρόνια που πέρασε στην Αχιλλοπούλειο ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής της ως δασκάλα. Και την πιστέψαμε, γιατί είδαμε το ίδιο καθρέφτισμα και στα μάτια των μαθητών της.

Ο κ. Καβαλής για ακόμα μια φορά βρέθηκε στην ευχάριστη θέση να τιμήσει με ένα αναμνηστικό δώρο από την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου τους μαθητές της έκτης δίνοντάς τους με λόγια, που οι παιδικές ψυχές μπορούν να αφουγκραστούν, ευχές για καλή πρόοδο σε όλη τους την σχολική πορεία.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων κ. Ανδρέας Γιόσρι πήρε στην συνέχεια τον λόγο αναφέροντας ότι η σημερινή ημέρα αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή χαράς, υπερηφάνειας και συγκίνησης για ολόκληρη τη σχολική κοινότητα. Τόνισε ότι η Αχιλλοπούλειος Σχολή δεν είναι μόνο ένας χώρος μάθησης, αλλά μια μεγάλη οικογένεια που καλλιεργεί γνώσεις, αξίες, συνεργασία και δημιουργικότητα. Ευχαρίστησε θερμά τη Διεύθυνση, το εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, καθώς και την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου για τη συνεχή προσφορά και στήριξή τους.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους μαθητές της ΣΤ΄ Τάξης, οι οποίοι ολοκληρώνουν έναν σημαντικό κύκλο της σχολικής τους ζωής και προχωρούν στο Γυμνάσιο της Αμπετείου Σχολής, εκφράζοντας την περηφάνια και τις ευχές όλων για τη μελλοντική τους πορεία. Παράλληλα, συνεχάρη τα παιδιά του Νηπιαγωγείου για τη μετάβασή τους στην Α΄ Δημοτικού.

Ο κ. Γιόσρι αναφέρθηκε με συγκίνηση στην αποχώρηση της εκπαιδευτικού κας Λεμονιάς Μπουλά, ευχαριστώντας την για την πολύτιμη προσφορά, την αγάπη και την αφοσίωσή της προς τους μαθητές. Εξέφρασε επίσης ευγνωμοσύνη προς τις εκπαιδευτικούς της Αραβικής γλώσσας και την καθηγήτρια Αγγλικών κα Μάριαμ Γιακούμπ για τη σημαντική συμβολή τους στη διαμόρφωση των παιδιών. Κλείνοντας, ευχαρίστησε τους γονείς για τη συνεργασία τους και ευχήθηκε σε όλους καλό καλοκαίρι, υγεία και συνεχή πρόοδο. Δώρα σε όλους και πάλι από τον δραστήριο Σύλλογο Γονέων και κηδεμόνων και φυσικά πολλές αναμνηστικές φωτογραφίες.

Σημαντική στιγμή της κάθε καλοκαιρινής εκδήλωσης είναι και ο αποχαιρετισμός της Διευθύντριας προς τα εκτάκια. Η κα Γεωργία Πετούση άνοιξε την καρδιά της και κοιτώντας τα παιδιά στα μάτια τους μίλησε για όλα όσα ένιωσε κοντά τους όλα αυτά τα χρόνια. Τους έδειξε το μέλλον με τρυφερό τρόπο και τους ορμήνευσε να μην φοβηθούν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και προπάντων να μην ακούσουν επουδενί, όλους όσους θα ζυγίσουν τα εφηβικά τους όνειρα με την δική τους ανημπόρια να τα πραγματώσουν. Με αυτό το αισιόδοξο και βαθιά συναισθηματικό τόνο η κα Πετούση μας προέτρεψε να παρακολουθήσουμε ένα καταπληκτικό βίντεο με φωτογραφίες από την πορεία των μαθητών στο Δημοτικό.

Στο προαύλιο της Αχιλλοπουλείου παρέστησαν μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μέμφιδος και Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου Νικόδημος, ο Σεβασβιώτατος Αρχιεπίσκοπος Σινά Φαράν και Ραϊθώ Συμεών, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας κ. Χρήστος Καβαλής, η Γραμματέας της Ελληνικής Πρεσβείας κα Ελευθερία Καΐρη, ο Επιτετραμμένος της Κυπριακής Πρεσβείας κ. Ονούφριος Οικονομίδης, ο βοηθός του Έλληνα Ακολούθου Άμυνας Αντισυνταγματάρχης Ευάγγελος Νικολακάκος (ΤΘ), ο Πρόξενος κ. Βασίλειος Μάριος Τόλης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων και Κοινοτικός Επίτροπος της ΕΚΚ κ. Ανδρέας Γιόσρι οι Κοινοτικοί Επίτροποι κ.κ. Λεωνίδας Φοντριέ και Στέλιος Χαλκιάς, η Διαχειρήστρια της Αχιλλοπουλείου κα Μάριαμ Γιακούμ, ο Αναπληρωτής Διευθυντής της Αμπετείου Σχολής, κ. Βασίλης Μπακούρος, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του ΕΠΚΚ κα Ράνια Μουστάφα Μόσχου, ο Πρόεδρος του ΕΝΟΚ κ. Γιώργος Ρεκτσίνης.

Το ΝΕΟ ΦΩΣ και η ekkairo.org εύχονται σε όλους τους μικρούς μαθητές της Αχιλλοπουλείου Σχολής ένα χαρούμενο καλοκαίρι.

Δείτο το βίντεο απο την γιορτινή ημέρα στην Αχιλλοπούλειο