Την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου η Ορθόδοξος Εκκλησία μας, εορτάζει την ανάμνηση της Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου.

Για τους Έλληνες του Καΐρου πρωτίστως, αλλά και για όλον τον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό, ο Άγιος Νεκτάριος είναι δικαιωματικά «ο δικός μας Άγιος». Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στην Νειλοχώρα διακονώντας με αυταπάρνηση τους πιστούς, κηρύσσοντας αδιαλείπτως το Λόγο του Θεού.

Χειροτονήθηκε Επίσκοπος Πενταπόλεως στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Χαμζάουι του Καΐρου και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του ως Πατριαρχικός Επίτροπος της Αιγυπτιακής μεγαλούπολης, διαμένοντας στην Επισκοπική κατοικία που σήμερα αποτελεί ένα καλαίσθητο μουσείο, το οποίο επισκέπτονται χιλιάδες πιστοί από όλο τον κόσμο.

Ο Άγιος Νεκτάριος, ο κατά κόσμον Αναστάσιος Κεφαλάς αντίκρυσε το πρώτο φως της ζωής  στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης την 1^η Οκτωβρίου του 1846 και την 9^η Νοεμβρίου του 1920 άφησε την τελευταία του πνοή στο θάλαμο 2 του Αρεταίειου Νοσοκομείου στην Αθήνα, όπου νοσηλευόταν για δύο μήνες.

Σαράντα χρόνια μετά την κοίμησή του, στις 20 Απριλίου του 1961 ανακηρύχθηκε Άγιος, σφυρηλατώντας πανηγυρικά έναν ακόμα χρυσό κρίκο στην μακρά αλυσίδα της Αγιοσύνης της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Στα εβδομήντα τέσσερα έτη της επίγειάς του περπατησιάς συμπύκνωσε μέσα από την  προσωπική του βιονομία ένα κρυστάλλινο και αψεγάδιαστο παράδειγμα της «εν Χριστώ ζωής» το οποίο δεν λογίζεται όμως δίχως Σταυρό. Ένα Σταυρό τον οποίο ο Άγιος Νεκτάριος κράτησε θεοπρεπώς και αξιοπρεπώς καθ’ όλη την διάρκεια του βίου του.

Υπέμεινε με καρτερικότητα την δημόσια διαπόμπευση που δέχτηκε από τους Εκκλησιαστικούς κύκλους της εποχής του, και δίχως ίχνος κακίας γύρισε και το άλλο μάγουλο, κοιτώντας στα μάτια τους επικριτές του κατακτώντας την υπέρτατη ολβιότητα. Την ίδια όμως αυτή στάση της ψυχικής αταραξίας, κράτησε ο νεοφανής αυτός Άγιος της πίστης μας και κατά τις στιγμές της αποδοχής, αλλά και αναγνώρισης του έργου του. Παρέμεινε ταπεινός και ολιγαρκής, κάνοντας πράξη τον Ευαγγελικό λόγο μέχρι την τελευταία επίγεια πνοή του.

Στο μικρό εκκλησάκι που βρίσκεται κάτω από την κατοικία του Αγίου Νεκταρίου, στον προαύλιο χώρο του Αγίου Νικολάου ο Μέγας Εκκλησιάρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Πανοσιολογιώτατος  Αρχιμανδρίτης Στέφανος τέλεσε σε ιδιαίτερα μυσταγωγικό κλίμα την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετά αρτοκαλσίας  εις ανάμνηση της Ανακομιδής των Ιερών του Λειψάνων, μετά του Πανοσιολογιώτατου Αρχιμανδρίτη Παρθενίου, ενώ τους ύμνους έψαλε ο Ιεροψάλτης κ. Αλέξανδρος Μπάσης.

Όπως ανέφερε ο πατέρας Στέφανος στον ποιμαντικό του λόγο η ανάμνηση της Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου την 3^η Σεπτεμβρίου, αποτελεί ένα ακόμα από τα μυριάδες θαύματα του Αγίου, αφού όπως τόνισε με ιδιαίτερη συγκίνηση,  το σώμα του  αντιστεκόταν για πολλά χρόνια στην φυσική φθορά και την σήψη, αναβλύζοντας ευωδία κάθε φορά που επιχειρείτο η Ανακομιδή των Ιερών του Λειψάνων.

Ο πατήρ Στέφανος μίλησε επίσης για την πορεία του βίου του Αγίου Νεκταρίου, τις ταπεινώσεις που υπέστη αλλά και το ψυχικό του θάρρος που τον κατέστησε τελικά φωτεινό οδοδείκτη της Ορθόδοξης πίστης.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε κέρασμα με τον πατέρα Στέφανο να καλωσορίζει τους παριστάμενους και ιδιαιτέρως τις δύο νέες δασκάλες  της Αχιλλοπουλείου Σχολής, τις κυρίες Δήμητρα Πετρίδου και Ευγενία Μιχαηλίδου στις οποίες ευχήθηκε τα καλύτερα για την πρώτη τους σχολική χρονιά στο Κάιρο. Παρέστησαν επίσης μεταξύ άλλων  ο διευθυντής της Αχιλλοπουλείου Σχολής κ. Βασίλης Λάγιος  και ο Πρόεδρος του Ορθόδοξου Πατριαρχικού Κέντρου Σούμπρας κ. Γιώργος Ζουμπουλίδης.

Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ένας νεοφανής Άγιος της Ορθόδοξης Πίστης. Ο τρόπος με τον οποίον έζησε την ζωή του αποτελεί μια πνευματική  παρακαταθήκη για τους Χριστιανούς Ορθόδοξους όλου του κόσμου καθιστώντας τον αναντίρρητα ως έναν οικουμενικό Άγιο. Η ζωή του ήταν γεμάτη από έντονες αντιθέσεις. Βίωσε την απόλυτη αποδοχή και την αγάπη του κόσμου ως Αρχιερέας, αλλά ταυτόχρονα την συκοφάντηση και την αποπομπή δύο φορές στην ζωή του, την μία εκ των οποίων από ομογάλακτους αδελφού του. Αυτό όμως που τον κατέστησε ένα φωτεινό παράδειγμα βιονομίας ήταν ότι κατάφερε στο πέρασμα του από αυτόν τον κόσμο να ισορροπήσει τον εαυτό του και να μην χαθεί ούτε στις στιγμές της μεγάλης του αποδοχής και αναγνώρισης, αλλά ούτε και στις πικρές στιγμές της κατάφορής αδικίας που συνέβη εις βάρος του. Μέσα από την συνεχόμενη και βαθιά του προσευχή πέτυχε να αποσυνδέσει  την ύπαρξή του από την όποια ερμηνεία των γεγονότων της, κρατώντας καθ όλη την διάρκεια του βίου του μια στάση στωικής αταραξίας και σύνδεσης με τον Θεό.

Οι Αιγυπτιώτες πάροικοι του Καΐρου έχουν ένα παραπάνω λόγο για να θεωρούν τον Άγιο Νεκτάριο έναν δικό τους Άγιο. Και αυτό γιατί για ακόμα μια χρονιά γιόρτασαν την μνήμη του στην ίδια εκκλησία, τον Άγιο Νικόλαο στο Χαμζάουι που τον Ιανουάριο του 1889, ο Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Κεφαλάς χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Πενταπόλεως από τον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο και έζησε ως Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου στο μικρό διαμέρισμα στον προαύλιο χώρο του Ναού.

Στην ίδια εκκλησία, που όπως έχει επανειλημμένα  αναφέρει ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β’ τον νιώθει να περπατάει, να  προσεύχεται και να προσκυνάει μπροστά από τις ιερές εικόνες όπως κάθε φορά κάνει και ό ίδιος.

Σε αυτό το κλίμα σύνδεσης, με το παρελθόν να τιμάται πανηγυρικά  στο παρόν, ο Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου Σεβασμιώτατος Μητροπολίτη Μέμφιδος Νικόδημος χοροστάτησε στο Εσπερινό μετά αρτοκλασίας πλαισιούμενος από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής του Αγίου Γεωργίου παλαιού Καΐρου Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Δαμασκηνό, τους Πανοσιολογιώτατους Αρχιμανδρίτες Παύλο, Ιωακείμ και Θεόδωρο, τους πατέρες Παύλο και Γιούσεφ, τον Αρχιδιάκονο Παρθένιο και τον διάκονο Γιούσεφ. Τους ύμνους έψαλε ο πρωτοψάλτης της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Αλέξανδρος Ρηγάκης και ο Αραβόφωνος ιεροψάλτης κ. Τόνυ Ατάλα επικουρούμενος από ομάδα Αραβόφωνων ψαλτών. Την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου εκπροσώπησε η νέα Αντιπρόεδρος της Κοινότητας κα Χρυσάνθη Σκουφαρίδου. Παρέστη επίσης ο Διευθυντής της Αχιλλοπουλείου Σχολής κ. Βασίλης Λάγιος καθώς και ομάδα εκπαιδευτικών.

Ό Σεβασιώτατος Μητροπολίτης Νικόδημος αναφερόμενος στον λόγο του, μετά την απόλυση της Ακολουθίας του Εσπερινού, στην ζωή και το έργο του Αγίου Νεκταρίου τόνισε ότι ο Άγιος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εν Χριστό ζωής  η οποία περνώντας δια πυρός και σιδήρου ανταμείφθηκε τελικώς από τον Θεό. Προέτρεψε όλους να μην φοβούνται τις δυσκολίες και τις πίκρες της ζωής, αλλά να τις επιδιώκουν γιατί αυτό, όπως ανέφερε θα είναι το διαβατήριο για την «άλλη ζωή» η οποία θα περιέχει ολβιότητα, και γαλήνη.

Συγκινητική ήταν η στιγμή που οι πιστοί προσκύνησαν την εικόνα αλλά και τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νεκταρίου προσδοκώντας ο καθένας με την σειρά του την σύνδεση και το θαύμα.

Δείτε εικόνες από τον Αρχιερατικό Εσπερινό

Στην ίδια μυσταγωγική ατμόσφαιρα τελέστηκε και την επομένη ημέρα, 9 Νοεμβρίου η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία  στο μικρό παρεκκλήσι του Αγίου Νεκταρίου που βρίσκεται  στο προαύλιο χώρο της Πατριαρχικής Επιτροπίας. Την Λειτουργία τέλεσε ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Μέμφιδος Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Μιχαήλ μετά του Πανοσιολογιώτατου Αρχιμανδρίτη Παϊσίου, του Αρχιδιακόνου Παρθένου και του Διακόνου Γιούσεφ . Συμπροσευχούμενος παρέστη ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Σιναίου Δαμιανός. Έψαλε ο Πρωτοψάλτης της Ελληνικής Κοινότητας κ. Αλέξανδρος Ρηγάκης. Παραβρέθηκε  μεταξύ άλλων και  η Αναπληρώτρια Συντονίστρια Εκπαίδευσης κα Μπέτα Σωτηρία.

Την Εκκλησιαστική τάξη τήρησε με ευλάβεια και τις δύο πανηγυρικές ημέρες  ο Μέγας Εκκλησιάρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Στέφανος, ο οποίος στο κήρυγμά που απεύθυνε στους πιστούς ανέφερε ότι «σήμερα νιώθουμε έντονη την παρουσία του Αγίου Νεκταρίου σκεπτόμενοι ότι σε αυτόν τον χώρο περπάτησε αυτός ο Μεγάλος Άγιος. Αγάπησε αυτόν τον χώρο, τους Έλληνες της εποχής, αλλά και τα Αραβόφωνα παιδιά του Πατριαρχείου. Όλοι ενθυμούμαστε σήμερα, ημέρα που τιμούμε την μνήμη του ένα θαύμα που έκανε σε εμάς ο Άγιος Νεκτάριος ή που έκανε σε κάποιο προσφιλές μας πρόσωπο. Τον ευχαριστούμε για τις ευεργεσίες του, για την προστασία και την αγάπη του. Σήμερα γονατίζουμε μπροστά του και τον παρακαλούμε να φροντίζει. Να φωτίζει και να ενδυναμώνει τον Πατριάρχη μας για να συνεχίζει το ταξίδι του στις χώρες της Αφρικής για  να μεταφέρει σε όλους τους ανθρώπους τον Λόγο του Θεού. Να φωτίζει και τον Πατριαρχικό Επίτροπο Νικόδημο για να συνεχίζει το έργο του εδώ στην Επιτροπεία του Καΐρου. Να ευλογεί όλους εμάς τους κληρικούς και όλους εσάς τους Χριστιανούς.»

Αναφέρθηκε επίσης και στην ζωή του Αγίου Νεκταρίου που όπως χαρακτηριστικά είπε ενώ πόνεσε και ταπεινώθηκε βαθιά στην ζωή του, η Χάρις του Θεού τον αναβίβασε πολύ ψηλά, έτσι ώστε σε όλη την Οικουμένη σήμερα να τιμάται.

Ακολούθησε πλούσιο κέρασμα και τις δύο ημέρες στο προαύλιο της Εκκλησίας.

Δείτε εικόνες από την Θεία Λειτουργία

Η Εκκλησία μας εορτάζει σήμερα 3 Σεπτεμβρίου την Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου. Μέρα ανάμνησης της πρώτης ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1953.

Μια εορτή ενεργής μνήμης η σημερινή για ολόκληρο τον Ορθόδοξο Χριστιανικό κόσμο, με ιδιαίτερη όμως σημασία για τους Χριστιανούς του Καΐρου, που η πρόσφατη ιστορική μνήμη της Πατριαρχικής Επιτροπείας Καΐρου φέρει το βάρος της δικής Του περπατησιάς.

Ο Άγιος Νεκτάριος χειροτονήθηκε Επίσκοπος Πενταπόλεως στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Χαμζάουι του Καΐρου και πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του ως Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου, διαμένοντας στην Επισκοπική κατοικία που σήμερα αποτελεί έναν καλαίσθητο μουσειακό χώρο, τον οποίον επισκέπτονται χιλιάδες πιστοί από όλο τον κόσμο.

Κάθε χρόνο τιμάται η μνήμη στο μικρό εκκλησάκι στον ισόγειο χώρο του παλαιού κτηρίου της Επισκοπικής Κατοικίας. Ο Μέγας Εκκλησιάρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Πανοσιολογιώτατος  Αρχιμανδρίτης Στέφανος τέλεσε σε ιδιαίτερα μυσταγωγικό κλίμα την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και ο Πρωτοψάλτης της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Αλέξανδρος Ρηγάκης έψαλε τους ύμνους.

Η ατμόσφαιρα της Λειτουργίας ήταν συναισθηματικά φορτισμένη γιατί στον ιερό αυτό χώρο, έζησε  και διακόνησε ο Άγιος  Νεκτάριος κατά τα χρόνια της παραμονής του στην Αίγυπτο.

Κηρύσσοντας τον Θείο Λόγο ο πατέρας Στέφανος αναφέρθηκε στην ζωή και το έργο του Αγίου Νεκταρίου φωτίζοντας τα  βήματα της δικής Του ανηφορικής και βασανιστικής πορείας, η υπέρβαση της οποία όμως, τον οδήγησε στην Αγιοσύνη.

.

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ρηγάκης

Σαν σήμερα πριν από 136 χρόνια στον Πατριαρχικό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Χαμζάουϊ τελέσθηκε μια Βάπτιση.

Η νεοφώτιστος έλαβε το όνομα ΑΝΝΑ. Είχε γεννηθεί την 5η Οκτωβρίου του 1885. Ήταν θυγατέρα του εκ Κύπρου καταγομένου εμπόρου, Νεοφύτου Πέτρου και της Ελένης Ελευθερίου του Αντωνίου καταγομένης και αυτής από την μαρτυρική Κύπρο.

Ανάδοχος της παρέστη ο παντοπώλης στο επάγγελμα, Κύπριος και αυτός Επαμεινώνδας Θεοδοσίου. (Η αδελφότητα των Κυπρίων στην Αίγυπτο ήταν μια από τις παλαιότερες με πολυάριθμα μέλη)

Το ιερό μυστήριο το τέλεσε ο Ιερομόναχος Νεκτάριος.Είναι ο αγαπημένος Άγιος του Καιρού και όλης της Ορθοδοξίας. O Άγιος Νεκτάριος.

Πριν λίγους μήνες, την 23η Μαρτίου, είχε λάβει στην Ιερά Πατριαρχική Μονή, του Αγίου Σάββα Αλεξάνδρειας, τον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης δια των χειρών του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Σωφρονίου (1870 – 1899+).

Ο Πατριάρχης τον απέστειλε στην πόλη του Καΐρου για να αναλάβει την εκεί υπεύθυνο θέση του Πατριαρχικού Αντιπροσώπου. Το μυστήριο το τέλεσε ως απλός Ιερομόναχος. Δεν είχε λάβει κάποιο εκκλησιαστικό οφφίκιο.

Έτσι άλλωστε υπογράφει στον χειρόγραφο κώδικα Βαπτίσεων της Πατριαρχικής Επιτροπείας. (Κώδικας 1, σελ 69, αύξων αριθμ. 120.)

Την επομένη 6 Αυγούστου, εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μεταβαίνει στην Πόρτ Σαΐντ την έδρα της Μητροπόλεως Πηλούσιου, δια την πανήγυρη του περίλαμπρου Ιερού Ναού του Σωτήρος Χριστού.

Ο Πατριάρχης Σωφρόνιος, εκείνη την ημέρα τον τίμησε με το εκκλησιαστικό οφφίκιο του Μεγάλου Αρχιμανδρίτου και τον εχειροθέτησε Πνευματικό.

“Χθές εχειροθετήσαμεν το πάτερ Νεκτάριον Μ. Αρχιμσνδρίτην του Αγιωτάτου Ημών Θρόνου και Πνευματικόν Πατέρα των επ’ εξομολογήσει προσερχόμενων αυτώ πνευματικών ημών τέκνων” (Επιστολή Πατρ. Σωφρονίου προς Μητροπ. Θηβαΐδος Ματθαίο Βαλλινάκη. Ημερομηνία Επιστολής 7/8/1886 ) Με την χειροθεσία αυτή και επίσημα του ανέθεσε τα νέα του καθήκοντα ως Πατριαρχικού Αντιπροσώπου στο Κάϊρο. Μια θέση που απαιτεί διοικητικά και πνευματικά χαρίσματα. Αυτά τα χαρίσματα κοσμούσαν τον Άγιο μας.

Γράφει ο Οσιολογιώτατος Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης στο βιβλίο του Ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης ο Θαυματουργός. Ο βίος και το έργο Του.

“Ήταν ήδη ώριμος, ανήρ ιερός, με στερεωμένες στην ψυχή τις άγιες αρετές…”

Η υπογραφή Του ως Ιερομόναχος είναι η μοναδική σωζομένη στους κώδικες της Πατριαρχικής Επιτροπείας Καιρού.

Η 20η Απριλίου 1961 είναι η ημερομηνία που η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου  επισήμως ανέγραψε στο Ορθόδοξο Αγιολόγιο το όνομα του εν Αγίοις Πατρός ημών Νεκταρίου Μητροπολίτου Πενταπόλεως. Μετά την οσιακή κοίμησή Του την  9η /11/1920 ο μαθητής του και εφημέριος της Μονής του Ιερομόναχος Σάββας και σήμερα Άγιος Σάββας της Καλύμνου (+7/4/1948) κλείστηκε στο κελί του, προσευχόμενος και αγιογραφώντας την πρώτη εικόνα του Αγίου. Μετά 40 ημέρες παρέδωσε την εικόνα στην Ηγουμένη Ξένη (+1923) δίδοντάς της την εντολή να την τοποθετήσει στο προσκυνητάριο προς ασπασμό.

Γράφει ο Μ. Εκκλησιάρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, Αρχιμ. Στέφανος Σουλιμιώτης

Η Ηγουμένη φοβούμενη μήπως δημιουργηθεί θέμα από την τοπική Εκκλησιαστική Αρχή, στην αρχή αρνήθηκε. Η διαβεβαίωση όμως του Αγίου Σάββα ότι ο Άγιος είχε βρει μεγάλη παρρησία ενώπιον του Κυρίου μας την καθησύχασε και εκτέλεσε την εντολή του. Άλλωστε υπήρχε διάχυτη η άποψη σε κληρικούς και λαϊκούς ότι ο Πενταπόλεως ήταν ένας Άγιος Επίσκοπος!

Πολλά ήταν και τα θαύματα που είχαν γίνει με την θερμή προσευχή Του ενώ ακόμη ζούσε. Ο πρώτος που έγραψε τον βίο Του, Αγιορείτης Μοναχός Αβιμέλεχ Μπονάκης (+1966) ένα έτος μετά την κοίμησή Του μιλά περί της αγιότητάς Του και των θαυμάτων Του. Ο ίδιος τον είχε γνωρίσει κατά την επίσκεψη του Αγίου το καλοκαίρι του 1898 στο Άγιον Όρος.

Είχαν συνομιλήσει και είχε διαπιστώσει την αγιότητά Του. Συνέχισαν να έχουν επικοινωνία και ήταν συνδρομητής των έργων του Αγίου μέσα από τα οποία ο αναγνώστης καταλάβαινε  τις αγιοπνευματικές εμπειρίες Του. Πολλές ήταν και οι μαρτυρίες περί αγιότητας και άλλων οσιακών μορφών της Εκκλησίας μας που τον γνώρισαν προσωπικά.

Των Αγίων Δανιήλ του Κατουνακιώτου (+1929), Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου (+1957), Αμφιλοχίου του Πατμίου(+1970), Φιλοθέου του Ζερβάκου (+1980) Γερβασίου του Παρασκευοπούλου (+1964) ως και πολλών λογίων της εποχής Του. Στην Μονή Του ο πρώτος «επίσημος» εορτασμός έγινε κατά το έτος 1946. Ο αείμνηστος Μοναχός Γέρων Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης (+1991),Μέγας Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (Κωνσταντινουπόλεως) από το έτος 1932 είχε συνθέσει την Ιερά Ακολουθία Του.

Η πρώτη έκδοσή της έγινε το 1937 με πρωτοβουλία του Αρχιμ. Θεοδοσίου Παπακωνσταντίνου, προηγούμενου της Ι.Μ. Παναγίας Χρυσολεοντίσσης Αιγίνης. Η τιμή  από πνευματικά Του παιδιά άρχισε και στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος. Η συρροή χιλιάδων προσκυνητών και τα πολλά θαυμαστά σημεία συγκίνησαν τον τότε Μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Προκόπιο Καραμάνο (1912/+1965) ο οποίος ζήτησε  με το υπ’ αριθμ. 1170/868/30-11-1959 έγγραφό του προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, να «συγκατανεύσει ικανοποιούσα το ευλαβές αίτημα των Ορθοδόξων Χριστιανών των ευεργετηθέντων υπό της θεόθεν θαυματουργικής ικανότητος του κεκοιμημένου Αγίου Πενταπόλεως Νεκταρίου Κεφαλά».

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος ξεναγεί το «Νέο Φως» στο κελί του Αγ. Νεκταρίου που βρίσκεται στην Πατριαρχική Επιτροπεία Καΐρου. Αποκαλύπτει δε ότι μικρό παιδί, στη γενέτειρά του, το Αρκαλοχώρι Κρήτης, έγραφε κηρύγματα τα οποία υπέγραφε ως «ο μικρός ιεροκήρυκας Νεκτάριος». (5.11.18 / φύλλο 685)

Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος κατόπιν εμπεριστατωμένης εισηγήσεως του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος Παπαγεωργίου (+1979) αποδέχθηκε την πρόταση και απέστειλε τον σχετικό φάκελο με τα απαραίτητα δικαιολογητικά στις 21/12/1960 στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ζήτησε όπως κατά τα θέσμια της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας εκδοθή Πατριαρχική και Συνοδική Πράξις. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ήταν ο Αθηναγόρας (+7/7/1972) ο οποίος ως Διάκονος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Μελετίου Μεταξάκη (+1935 ως Πατριάρχης Αλεξανδρείας ) είχε προσωπικά γνωρίσει τον Άγιο. Είχε συνοδέψει τον Μελέτιο σε ποιμαντική επίσκεψή του στην Αίγινα από 9 έως 11/4/1919. Μάλιστα λειτούργησαν και στην Μονή της Αγίας Τριάδος.

Ο Άγιος χάρισε στον Διάκονο Αθηναγόρα μια φωτογραφία Του με την προφητική αφιέρωση «Στον άνθρωπο ο οποίος είναι προορισμένος να γράψει ιστορία».Την φωτογραφία αυτή την είχε πάντα ως ευλογία ο Πατριάρχης Αθηναγόρας πάντα επάνω στο γραφείο του «Την 20 Απριλίου 1961, με την υπ’ αριθμ. 260 Πράξη ενεγράφη επίσημα στο Αγιολόγιον της κατ Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας το όνομα του ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ».

Με κάθε λαμπρότητα εορτάστηκε το γεγονός 3 με 6 Νοεμβρίου του ιδίου έτους στην Ιερά Μονή Του στην Αίγινα. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στους εορτασμούς  εκπροσώπησε ο Μητροπολίτης Άκκρας Ευστάθιος συνοδευόμενος από τον Μέγα Πρωτοσύγκελλο του Θρόνου.

Έγινε όντως ένας πνευματικός σεισμός, όπως παρουσιάζουν το γεγονός του Μ.Μ.Ε. της εποχής, με την παρουσία χιλιάδων προσκυνητών.

Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ένας Άγιος ο οποίος τιμάται σε ολόκληρο την Οικουμένη. Σε Ανατολή και Δύση, Βορά και Νότο δεν υπάρχει ναός που να μην έχει την εικόνα Του. Εκατοντάδες Ιεροί Ναοί και Μοναστήρια είναι αφιερωμένα στην μνήμη Του. Την μνήμη Του άρχισε να τιμή και το παλαίφατο Πατριαρχείο μας. Ο αείμνηστος  Πατριάρχης Χριστόφορος (+1967) είχε  επισκεφθεί την Ιερά Μονή και σε επιστολή του διαβεβαίωνε την τότε Καθηγουμένη Χριστοδούλη(+1959) περί της ευωδίας των Ιερών Λειψάνων Του. Παρά το βαθύ γήρας του και τις πολλές του σωματικές ασθένειες ο  Πατριάρχης πήγε στην Αίγινα το 1960 ως ταπεινός προσκυνητής του Αγίου. Τον Άγιο τιμούσαν με ευλάβεια, επισκεπτόμενοι  την Ιερά Μονή Του και οι διάδοχοι του Χριστόφορου, Νικόλαος ο Στ’(1968- +1986) και Παρθένιος (1987-+1996).

Γράφει ο Πατριάρχης Παρθένιος «Είναι ο Άγιος η συνέχεια η ζωντανή των μαρτύρων της Εκκλησίας…» Επί Πατριάρχου Πέτρου του Ζ’ (1997-+2004) ζητήθηκε  από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου  επίσημα συγγνώμη από τον Άγιο για την συμπεριφορά ανθρώπων που τον λύπησαν και τον ανάγκασαν να φύγει  από την Θεοβάδιστο χώρα της Αιγύπτου καταπικραμένος. Ο Πάπας και Πατριάρχης μας Θεόδωρος ο Β’, με πολύ ευλάβεια από την παιδική του ηλικία τιμά καθημερινά τον “Παππού” όπως τον αποκαλεί. Προσεύχεται  στα αφιερωμένα προς τιμήν παρεκκλήσια στα Πατριαρχικά κέντρα Αλεξάνδρειας και Καΐρου, στην εν Αιγίνη Μόνη Του, όπως ο Άγιος ευλογεί όχι μόνο την Νειλόρυττον χώρα της Αιγύπτου που ιδιαιτέρως είχε  αγαπήσει αλλά και ολόκληρο την Αφρική στην  οποία υπάρχουν Ιερά Θυσιαστήρια προς τιμήν Του. Αυτού αγίαις πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Διαβάστε επίσης:

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος μας ξεναγεί στο κελί του Αγ. Νεκταρίου (Video / Photos)

Ο Άγιος Νεκτάριος στην Αίγυπτο

Ο Αγ. Νεκτάριος ως Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου

«Άγιος Νεκτάριος, ο προστάτης των φτωχών»: Μια άγνωστη ελληνική ταινία του 1969 (video / photos)

Ο Νεκτάριος δεν ανακηρύχθηκε Άγιος αμέσως όταν πέθανε. Χρειάστηκε να περάσουν 40 χρόνια και στις 20 Απριλίου του έτους 1961 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, έκρινε πως έπρεπε να τον ανακηρύξει σε Άγιο, καθώς είχε πραγματοποιήσει πολλά μεγάλα έργα πάνω στη Θρησκεία και την Εκκλησία. Οκτώ χρόνια μετά την ανακήρυξή του ως Άγιο, γυρίζεται για πρώτη φορά σε ταινία η ζωή του, γεγονός που κάνει την ταινία “Man of God” να είναι το δεύτερο φιλμ για τον Άγιο Νεκτάριο και ο Άρης Σερβετάλης να είναι ο δεύτερος ηθοποιός που θα τον υποδυθεί. Ποιος όμως ήταν εκείνος που ενσάρκωσε πρώτος τον Άγιο Νεκτάριο και τι απήχηση είχε η ταινία στην εποχή της;

Το 1969 η κινηματογραφική εταιρία Τζέιμς Πάρις  -που έχει μπει δυναμικά στο χώρο του ελληνικού σινεμά- παίρνει την απόφαση να γυρίσει τη ζωή του Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος έχει ανακηρυχθεί άγιος 8 χρόνια πριν. Με σκηνοθέτη τον σπουδαίο Γρηγόρη Γρηγορίου που έχει πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό του και σενάριο της Κικής Σεγδίτσα (το δεύτερο για ταινία, ενώ θα γράψει και το σενάριο για το πρώτο ελληνικό σίριαλ ένα χρόνο μετά) και του Αντώνη Δαυίβ (που ειδικεύεται σε σενάρια πολεμικών ταινιών) αρχίζουν τα γυρίσματα. Πρωταγωνιστούν ο Ανδρέας Μπάρκουλης -που αποτελεί εγγύηση έτσι κι αλλιώς- η Βέρα Κρούσκα (ανερχόμενη πρωταγωνίστρια της εταιρίας), ο Στέφανος Στρατηγός, η Γιώτα Σοϊμοίρη, ο Μάκης Ρευματάς, η Γκόλφω Μπίνη, ο Γιάννης Χειμωνίδης κ.α. Για το ρόλο του αγίου Νεκταρίου, επιλέγεται ο ζεν πρεμιέ της εποχής, Χρήστος Πολίτης.

Ο Χρήστος Πολίτης από το Ηράκλειο Κρήτης, ξεκίνησε την καριέρα του με το αληθινό του όνομα,  Χρήστος Πιατουλάκης, με το οποίο εμφανίζεται στις πρώτες του ταινίες (Η λεωφόρος του μίσους, Θυμήσου αγάπη μου). Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ουσιαστικά ο πρώτος μεγάλος ρόλος του στον κινηματογράφο και το 1969 είναι η χρονιά του. Μετά τον Άγιο Νεκτάριο, θα πρωταγωνιστήσει στο «Όχι» και στο «Κορίτσι του 17», που θα κερδίσει και το  βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του.

Το σενάριο κινείται σε δύο χρόνους, στη σύγχρονη εποχή (1969) και με φλας μπακ στη ζωή του Νεκταρίου. Η ιστορία αναφέρεται σε ένα παντρεμένο ζευγάρι. Εκείνος (Ανδρέας Μπάρκουλης) είναι επιστήμονας, σοβαρός και ρεαλιστής, ερωτεύεται εκείνη (Βέρα Κρούσκα) που είναι χορεύτρια. Οι γονείς του δεν εγκρίνουν το γάμο και έτσι παντρεύονται κρυφά. Η κοπέλα όμως αρρωσταίνει και μένει παράλυτη. Τότε, στο χωριό του Μπάρκουλη, εμφανίζεται στην εκκλησία ένας παππάς, που μόλις τελειώνει τη λειτουργία εξαφανίζεται χωρίς να τον δει κανείς. Ο παππάς αυτός είναι ο Άγιος Νεκτάριος, που μαθαίνουμε τη ζωή και τη χριστιανική του δράση μέσα από φλας μπακ. Το βίο του διαβάζει η παράλυτη κοπέλα που γιατρεύεται τελικά, μετά το θαύμα του Αγίου.

Η ταινία -αν και κινείται στα όρια του μελό- εμβαθύνει ψυχολογικά στους χαρακτήρες των ηρώων, ενώ το κομμάτι που αφορά τη ζωή του αγίου, είναι άψογα κινηματογραφημένο και αποτελεί από μόνο του ένα ντοκιμαντέρ για τον άγιο. Ο Χρήστος Πολίτης ανταποκρίνεται με μεγάλη αλήθεια και ταλέντο στην ενσάρκωση του αγίου, από τη νεαρή του ηλικία μέχρι τα γεράματά του.

Με την καθοδήγηση του εξαίσιου Γρηγόρη Γρηγορίου, ο Χρήστος Πολίτης δίνει μια σωστή ερμηνεία στο δύσκολο ρόλο του. Εκτός από το κείμενο, μαθαίνει και ολόκληρη λειτουργία, αφού η ταινία έχει σκηνές μέσα στην εκκλησία με τον άγιο να λειτουργεί κανονικά. Επίσης, η ταινία έχει καταγράψει προσκύνημα έξω από την εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα, με τους χιλιάδες πιστούς και τον Ανδρέα Μπάρκουλη και την Βέρα Κρούσκα ανάμεσά τους.

Χωρίς να υπερ-προβάλει τη θρησκευτικότητα, η ταινία Ο Άγιος Νεκτάριος, ο προστάτης των φτωχών (πλήρης τίτλος) έχει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις δραματικές ταινίες της εποχής και φυσικά στις ταινίες με τους βίους αγίων. Από εμπορική πλευρά,  έκοψε 93.443 εισιτήρια και ήρθε στην 62η θέση σε 99 ταινίες τη σεζόν 1969-1970. Η ταινία ανήκει πλέον στην εταιρία Καραγιάννης-Καρατζόπουλος και έχει να προβληθεί στην τηλεόραση 20 χρόνια.

Πηγή: cosmopoliti.com

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη εορτάστηκε σήμερα, 9 Νοεμβρίου 2020, η μνήμη του προστάτου του παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Αγίου Ιεράρχου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως (8/11/1920 – 8/11/2020), στο φερώνυμο Παρεκκλήσιο της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας, όπου εκεί ο Άγιος Νεκτάριος έλαβε τον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης, αυτόν του Πρεσβυτέρου.

Της Θείας Λειτουργίας, προεξήρχε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ταμιάθεως κ. Γερμανός, ενώ συμπροσευχόμενος από του Ιερού βήματος ευρίσκετο η Α. Θειοτάτη Μακαριότης, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β´. 

Να σημειωθεί πως εφέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την Οσιακή Κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου και για τον λόγο αυτό, ο Μακαριώτατος πατρικώς παρήγγειλε πρός όλα τά μέλη της Ιεραρχίας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, να διοργανώσουν τιμητικές εκδηλώσεις πρός τιμήν του Αγίου Ιεράρχου Νεκταρίου. Παρότι οι εορτασμοί ήτανε ταπεινοί, λόγω της πανδημίας, δεν υστερούσαν σε αίγλη και μεγαλοπρέπεια. 

Προ της απολύσεως, ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος, απηύθυνε τον εορταστικό λόγο της ημέρας προς τιμήν του Αγίου Νεκταρίου. 

Η Α. Θειοτάτη Μακαριότης αναφέρθηκε στο πρόσωπο του Αγίου, την υπομονή του και το σπουδαίο έργο που άφησε ως ιερά παρακαταθήκη. 

Με ιδιαίτερη δε συγκίνηση εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στον Τριαδικό Θεό, για την ευτυχή και ευλογημένη συγκυρία να συμπίπτει ο εκατοστός εορτασμός του Αγίου, επί των ημερών της πατριαρχίας Του και τον παρακάλεσε θερμώς, να μην παύσει να πρεσβεύει στο Φιλεύσπλαχνο Κύριο για το πλήρωμα της Εκκλησίας. 

Κλείνοντας τον λόγο του κι αφού ευχήθηκε για την ταχεία εξάλειψη του κορονοϊού, μετέφερε ως πνευματικό βάλσαμο παρηγορίας στις ψυχές τον χριστιανών, τις διαχρονικές συμβουλές του Ιερού Πατρός.

Η Πατριαρχική Εγκύκλιος για τον Άγιο Νεκτάριο

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Β’
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ
ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΧΑΡΙΣ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ
ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Ὀρθοδοξίας τὸν ἀστέρα τὸν νεόφωτον, καὶ Ἐκκλησίας τὸ νεόδμητον προτείχισμα ἀνυμνήσωμεν καρδίας ἐν εὐφροσύνῃ».

Με τα λόγια αυτά μας καλεί η Υμνολογία της Εκκλησίας μας, παιδιά μου εν Κυρίω αγαπητά, να εορτάσουμε σήμερα την μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως. Και τωόντι ο Άγιος Νεκτάριος αποτελεί αστέρα φαεινό του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας του Χριστού, καθότι αν και καλείται ως ο Άγιος του αιώνα μας, ακτινοβολεί την αίγλη των παλαιών Οσίων του Συναξαρίου και συναριθμείται στη χορεία των μεγάλων Αγίων μας.

Χαίρει σήμερα η Εκκλησία του Χριστού, χαίρει η Εκκλησία του Αποστόλου Μάρκου, χαίρει η νήσος της Αιγίνης, φαιδρύνεται όλος ο ορθόδοξος κόσμος, επί τη μνήμη του σεπτού Αγίου μας Νεκταρίου. Ο κλεινός αυτός Ιεράρχης έγινε πράγματι αυτό, το οποίο λέμε και στο απολυτίκιό του, «γνήσιος φίλος της αρετής», όχι κάποιας κοσμικής αρετής ή επίγειας αξίας, αλλά της άνωθεν αρετής που χαρίζει ο Δωρεοδότης Θεός σε όλους εκείνους, οι οποίοι αράμενοι το Σταυρό, ακολουθούν τον Σωτήρα Χριστό. Ο βίος του Αγίου Νεκταρίου, ήταν βίος μαρτυρίου. Μπορεί να μην μαρτύρησε δια του αίματος, μαρτύρησε, όμως, δια του πνεύματος. Προσευχόμενος υπέμενε το μαρτύριο της συκοφαντήσεως, το μαρτύριο της περιφρονήσεως, το μαρτύριο της αδικίας. Στο πρόσωπο του πολυάθλου Νεκταρίου, επιβεβαιώνεται ο ευαγγελικός λόγος «ο υπομείνας εις τέλους, ούτος σωθήσεται».

Υπέμενε ως άλλος Ιώβ τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες του κόσμου τούτου, κι όμως καμία από αυτές δεν κατάφερε να τον χωρίσει από τον ηγαπημένο του Ιησού.  «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού θλίψις, ή στενοχωρία, ή διωγμός ;»

Ο λόγος αυτός του Αποστόλου Παύλου έτρεφε την ελπίδα στην ψυχή του και αύξανε την πίστη του στον γλυκύτατο Νυμφίο Χριστό. Τίποτε, δεν είναι ικανό να μας κρατήσει μακριά από τον Θεό, πλην της δικής μας θελήσεως.
Διαβάζουμε, αγαπητοί μου, στο ιερό Ευαγγέλιο, πως όταν ο Κύριός μας αδίκως δικαζόταν και ακούγονταν οι ψευδείς κατηγορίες εναντίον Του, Τον ρώτησε ο αρχιερέας «τι ούτοι σου καταμαρτυρούσιν; Ο δε Ιησούς εσιώπα». Έτσι και ο Άγιος μας παρ’ όλες τις άδικες κατηγορίες, «εσιώπα». Σιωπούσε όχι από αδυναμία, αλλά αντιθέτως, ο Κύριος τον ενδυνάμωνε να διατηρεί αυτήν την ιερή σιγή, που ήταν ένδειξη της σοφίας, της σύνεσης και της διακρίσεως του ιερού Πατρός.

Υπομονή, σιωπή, συγχωρητικότητα. Αυτές ήσαν οι αρετές που κοσμούσαν τον Άγιο Νεκτάριο. Το Άγιο Πνεύμα ανεπαύετο στην αγαθή και καιόμενη από πίστη φιλόθεη ψυχή του. Και αυτό το φανερώνουν τόσο η επίγεια βιωτή του, όσο και η μετά την οσιακή του κοίμηση, αδιάλειπτη προς τον Κύριον πρεσβεία του υπέρ πάντων ημών. Ήταν αυτό που λέμε, ουράνιος άνθρωπος και επίγειος άγγελος. Ο νους του συνεχώς ησχολείτο με τα θεία, η καρδιά του ποθούσε τα άνω, η ζωή του ολόκληρη ήταν δωσμένη στα χέρια του Θεού.

«Ποίοις πνευματικοίς ρήμασι, μακαρίσωμεν τον Ιεράρχην;» Τα λόγια είναι πενιχρά να περιγράψουν τον πνευματικό πλούτο του Αγίου μας Νεκταρίου. Θεολόγος άρτιος, παιδαγωγός λαμπρός, θεράπων άριστος, ψυχικών και σωματικών αρρωστημάτων, ιεροκήρυξ μελιστάλακτος. Η γλώσσα του «κάλαμος γραμματέως οξυγράφου», στάζει ως γλυκύτατο νέκταρ τους θείους λόγους, για να γευόμεθα και να λαμβάνουμε όλοι εμείς δύναμη, κουφισμό και παρηγορία στην ζωή μας και στον πνευματικό μας αγώνα. Αναρίθμητα τα θαύματα του, τόσο κατά την επίγειο ζωή του, όσο και τώρα, που βεβαιώνουν την παρρησία του Αγίου μπρος στο θρόνο του Χριστού.
Τιμούμε σήμερα τον δεσπότη μας! Και ο φετινός εορτασμός είναι ξεχωριστός! Εφέτος κλείνουν εκατό χρόνια από της κοιμήσεως του Αγίου Νεκταρίου. Δεν σας κρύβω, αγαπητοί μου, την συγκίνηση μου, αλλά και την ευλογία που αισθάνομαι, να με αξιώνει ο Θεός επί της Πατριαρχίας μου να συμπίπτει η εκατονταετής αυτή επέτειος.

Ωστόσο, αυτό το χαρμόσυνο γεγονός συμπίπτει, και με την σκληρή πανδημία, η οποία μαστίζει ολόκληρο τον κόσμο, ευχόμεθα, όμως, ολοψύχως, σύντομα ο Κύριος να δώσει την σωτήρια έκβαση αυτής της δοκιμασίας.

Σήμερα, αγάλλεται το Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας και ολόκληρη η ήπειρος της Αφρικής πανηγυρίζει εσένα Άγιε μου Νεκτάριε.

Οι άνθρωποι σε περιφρόνησαν, μα ο Κύριος σε δόξασε. Ο κόσμος σε έκρυβε να μην ακούγονται και να μη φαίνονται τα έργα σου, ο Θεός, όμως, τα φανέρωνε, για να δοξολογείται το Άγιο όνομα Του και να ωφελούνται οι διψασμένες ψυχές των Χριστιανών από την παρουσία σου.

Κλίνουμε το γόνυ της καρδίας μας μπροστά στην εικόνα σου και τα χαριτόβρυτα σου λείψανα και σε παρακαλούμε με πίστη και με δάκρυα.
Σεπτέ Ιεράρχα ,δέξου τις παρακλήσεις μας και μην παύεις Άγιε να πρεσβεύεις στον Πανάγαθο Θεό για όλους εμάς, για την Εκκλησία του Αποστόλου Μάρκου, για την Μεγάλη Πόλη της Αλεξάνδρειας, για την Αίγυπτο, για αυτά τα χώματα που τα αγίασες με τα βήματα σου, αλλά και για ολόκληρη την οικουμένη.

Κλείνοντας παιδιά μου ευλογημένα, ας αφήσουμε το στόμα του Αγίου να μας διδάξει με τον θείο λόγο του:
«Ἀδελφοί μου! Ὁ Πολυέλεος Θεὸς θέλει τὴν εὐτυχία ὅλων μας καὶ σ᾿ αὐτὴ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Γι᾿ αὐτὸ ἵδρυσε τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία. Γιὰ νὰ μᾶς καθαρίζει αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, νὰ μᾶς ἁγιάζει, νὰ μᾶς συμφιλιώνει μαζί Του, νὰ μᾶς χαρίζει τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ.

Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνοιχτὴ τὴν ἀγκαλιά της, γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεχθεῖ. Ἂς τρέξουμε γρήγορα ὅσοι ἔχουμε βαριὰ τὴ συνείδηση. Ἂς τρέξουμε καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕτοιμη νὰ σηκώσει τὸ βαρὺ φορτίο μας, νὰ μᾶς χαρίσει τὴν παρρησία πρὸς τὸ Θεό, νὰ γεμίσει τὴν καρδιά μας μὲ εὐτυχία καὶ μακαριότητα»

†Ὁ Πάπας καί Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς
Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β΄

Ἐν τῇ Μεγάλῃ Πόλει τῆς Ἀλεξανδρείας
τῇ 9ῃ Νοεμβρίου 2020

Πηγή: Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.

Τρεις Αγιορείτικες μορφές που έζησαν τον 20ο αιώνα, κατόπιν αποφάσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου συγκαταρίθμηθησαν στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Ο Γέρων Δανιήλ ο Κατουνακιώτης, ο Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής και ο Παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης. Ο ένας χρημάτισε πνευματικός σύμβουλος του άλλου. Ο Γέρων Δανιήλ ήταν πνευματικός φίλος του Αγ. Νεκταρίου. Ο Άγ. Νεκτάριος έτρεφε από μικρό παιδάκι ιδιαίτερη ευλάβεια προς την Παναγία μας, την μητέρα όλων τον χριστιανών και προστάτιδα των μοναχών. Ξεχείλισμα της ευαίσθητης καρδιάς Του και της ευλάβειάς Του στο πρόσωπο Της  είναι το βιβλίο του το οποίο ονόμασε «Θεοτοκάριο»  (Αθήνα 1907 έτος εκδόσεως).

Γράφει ο Αρχιμ. Στέφανος Σουλιμιώτης Μέγας Εκκλησιάρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

Το βιβλίο αυτό περιέχει ύμνους και άσματα που εξυμνούν την Θεοτόκο και Μητέρα του Φωτός. Όπως ο ίδιος ομολογεί ήταν μεγάλος ο πόθος Του να αξιωθεί να προσκυνήσει το Περιβόλι Της, το Άγιον Όρος. Η επιθυμία του εκπληρώθηκε το καλοκαίρι του 1898 όταν μετά το τέλος του σχολικού έτους στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή της οποίας εχρημάτισε Διευθυντής. Περιόδευσε το Άγιον Όρος με την άδεια του τότε Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντίνου Ε’ (1897 -1901).

Σε όλα τα μοναστήρια έγινε δεκτός με πολύ τιμή και πνευματική χαρά των πατέρων.

Ήταν γνωστός από την αγία φήμη Του αλλά και από τα πολλά θεολογικά του συγγράμματα, των οποίων ήταν συνδρομητές πολλά αγιορείτικα μοναστήρια αλλά και πολλοί πατέρες. Περιοδεύοντας γνώρισε μεγάλες Αγιορείτικες μορφές όπως τους εφησυχάζοντες πρ. Οικουμενικό Πατριάρχη Ιωακείμ τον Γ, (+1913) πρ. Μετρών Δοσίθεο (+1920) τον «αγιώτατον και ασκητικότατον» κατά τον π. Γαβριήλ Διονυσιάτη, τον Άγιο Ιερώνυμο τον Σιμωνοπετρίτη (+1957), τον Μικραγιαννανίτη Γέροντα Αβιμέλεχ Μπονάκη (+1965) ο οποίος έγινε ο πρώτος του βιογράφος και πολλούς άλλους.  Εκτός από τα μεγάλα μοναστήρια επισκέφθηκε  και την έρημο του Αγίου Όρους για να γλυκαθεί από το μέλι της.

Εκεί γνώρισε και τον φημισμένο τόσο για το ασκητικό του φρόνημα όσο και για την μεγάλη του μόρφωση Γέροντα Δανιήλ τον κτήτορα του Ιερού Ησυχαστηρίου προς τιμήν όλων των Αγιορειτών Αγίων που σήμερα φέρει σαν επωνυμία, από το όνομά του «των Δανιηλαίων». Ο π. Δανιήλ κατά κόσμον Δημήτριος γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1846 . Σπούδασε στην περίφημο Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης. Ο μεγάλος του πόθος να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό τον οδήγησε στην μητέρα Ελλάδα. Αφού πέρασε από πολλά μοναστήρια της Πελοποννήσου, της Ύδρας, της Τήνου, της Παροναξίας, της Ικαρίας, κατέληξε στο Άγιον Όρος και συγκεκριμένα στην Ι.Μ του Αγ. Παντελεήμονος  όπου και έγινε μοναχός. Δυστυχώς όμως λόγω της διαμάχης των εκεί διαβιούντων Ρώσων μοναχών να καταλάβουν την διοίκηση της Μονής αναγκάσθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο να πάρει τον πικρό δρόμο της εξορίας. Έμεινε για μικρό χρονικό διάστημα στην Ι.Μ της Αγ. Αναστασίας στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Οι εκεί πατέρες πολύ τον αγάπησαν και πολλά διδάχθηκαν από την καλογερική εμπειρία του . Ο επόμενος σταθμός της μοναχικής του ζωής ήταν η Ι.Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου. Υποφέροντας από κολικό του νεφρού θεραπεύτηκε δια θαύματος της ευλαβώς φυλασσομένης στο Βατοπαίδι, Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ευρισκόμενος στην Σμύρνη ως υπεύθυνος  του Μετοχίου της Μονής ο τότε Μητροπολίτης Σμύρνης Μελέτιος (+30/12/1883) του πρότεινε  να τον χειροτονήσει βοηθό Επίσκοπό του. Εκείνος αρνήθηκε την μεγάλη αυτή  τιμή .

Επιθυμώντας την ησυχαστική ζωή και την κατά Θεόν μόνωση διάλεξε τα κακοτράχαλα βράχια των Κατουνακίων να στήσει εκεί την ασκητική του παλαίστρα. Πότισε με τα δάκρυα της μετανοίας και  κατανύξεως Του τον απαράκλητο τόπο της ερήμου και βλάστησε η γη βοτάνη χόρτου και άνθισαν και συνεχίζουν με τις ευχές Του να ανθίζουν  πνευματικά άνθη.  Εκεί έζησε με νηστεία αγρυπνία και προσευχή. Το μελάνι της γραφίδος του δεν στέγνωσε ποτέ . Έγραψε αρκετά βιβλία στηρίζοντας μοναχούς και κοσμικούς. Στο βιβλίο του Αγγελικός Βίος εξηγεί την μοναχική ζωή και γίνεται απλανής οδηγός κάθενός που θέλει να γίνει μοναχός η είναι μοναχός . Ηχηρό είναι το ράπισμα που δίδει στις αιρετικές δοξασίες του Αποστόλου Μακράκη οι οποίες επηρέασαν και οδήγησαν στην πλάνη πολλούς μορφωμένους Χριστιανούς της εποχής. Πάντα ήταν διδακτικός και  συμπονετικός. Έχαιρε της πνευματικής εκτιμήσεως όχι μόνο των Αγιορειτών πατέρων αλλά επιφανών Πατριαρχών, Αρχιερέων κλπ. κληρικών, Πανεπιστημιακών δασκάλων, λογοτεχνών. 

Ήταν πνευματικός καθοδηγός των εξαδέλφων Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη και Αλεξάνδρου Μωραϊτίδου ο οποίος με την συμβουλή Του έγινε μοναχός με το όνομα Ανδρόνικος και η σύζυγός  του με το όνομα Αθανασία . Δίδασκε με την εμπειρία που απέκτησε από την πολύχρονη ασκητική ζωή του. Κοιμήθηκε οσιακά στις 8 (21νέο ημερ) Σεπτεμβρίου του 1929 προφητεύοντας την κατά Θεόν προκοπή και αύξηση της συνοδείας Του.  Ο τάφος του έγινε  παρηγορία μοναχών και λαϊκών.

Ο Άγιος Νεκτάριος στον Γέροντα Δανιήλ παρουσιάστηκε ως απλός μοναχός αλλά η χάρις του Θεού φώτισε έναν γέροντα ασκητή των γειτονικών Καρουλίων και εκείνος απεκάλυψε στον Γέροντα Δανιήλ ποιος ήταν ο επισκέπτης του. Ο Άγιος  εθαύμασε  την πνευματική ζωή της αδελφότητος και ιδιαιτέρως του Γέροντος Δανιήλ. Ένα πρώτο δείγμα τιμής ήταν η δωρεά ενός Ιερού Αντιμηνσίου που εκείνος είχε καθιερώσει τον Μάρτιο του 1898.

Στο αρχείο της Αδελφότητος υπάρχουν πολλές επιστολές του Αγίου προς τον Γέροντα Δανιήλ με διάφορα θέματα. Η Αδελφότητα έγινε συνδρομητής των συγγραφικών έργων του Αγίου . Συγκινητική είναι η επιστολή του που ζητά από τον σοφό και ενάρετο Γέροντα Δανιήλ να στείλει στις μοναχές του στην Αίγινα πνευματικές συμβουλές για την βελτίωση της μοναχικής τους ζωής. Ο Γέροντας κάνοντας υπακοή στις 8/9/1908, στέλνει πολύτιμες συμβουλές που ιδιαιτέρως ενισχύουν την μικρή Αδελφότητα της Αγ. Τριάδος Αιγίνης.

Επιθυμία του Αγίου Νεκταρίου ήταν να καταφύγει στο Άγιον Όρος μαζί με δύο πνευματικά του παιδιά και εκεί να τελειώσει την επίγειο ζωή του.

Τον πόθο του αυτό τον εκφράζει σε επιστολή του και παρακαλεί τον Γέροντα Δανιήλ να βρει τον κατάλληλο τόπο. Ζητά «εν Αγίω Όρει κελλίον τι εις θέσιν μεσημβρινήν και ομαλήν και έχον κήπον και ύδωρ και εί δυνατόν Εκκλησίαν» (επιστολή  18/1913). Η απάντηση του Γέροντος Δανιήλ ήταν αρνητική διότι ήταν πολύ δύσκολο κυρίως να βρεθεί σωστός πνευματικός καθοδηγός για τους δόκιμους. (Ο Άγιος θα ερχόταν αργότερα λόγω του ότι ήταν ακόμη Διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής). Εξάλλου και η ηλικία του ήταν προχωρημένη και η υγεία του κλονισμένη για ασκητική ζωή όπως τον συμβούλευσε ο Γέροντας. Η επικοινωνία συνεχίσθηκε.

Πολλές είναι οι εικόνες Αγίων που κοσμούν την Μόνη της Αγ. Τριάδος Αιγίνης από το περίφημο αγιογραφικό εργαστήριο των Δανιηλαίων. Ο Άγιος βοήθησε όσο του ήταν δυνατόν και για την συνέχιση των οικοδομικών έργων του ησυχαστηρίου. Το δίπτυχο της προθέσεως τον μνημονεύει ως  κτίτορα Πατέρα και Καθηγούμενον.

Πολλά είναι τα θαύματα του Αγ. Δανιήλ τόσο προς τους Αγιορείτες πατέρες όσο και σε πάρα πολλούς προσκυνητές του κελιού της Αδελφότητος και ευσεβούς χριστιανούς όπου  γης που ζητούν την βοήθειά Του. Οι Άγιοι μας είναι το μεγάλο μας στήριγμα μας στις δυσκολίες  της ζωής μας.

Με την ευκαιρία της μνήμης των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού πληροφορούμε τους αγαπητούς συμπαροίκους μας ότι η Ιερά Εκκλησιαστική Πανήγυρις των ως άνω Αγίων θα εορτασθεί στον φερώνυμο Ι.Ν Αγ. Αναργύρων Σούμπρας ως εξής:

Το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2020, ο Αρχιερατικός Μέγας Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας ώρα 06:30 μ.μ. Θα ακολουθήσει προσκύνημα λειψάνων Αγίου Νεκταρίου επ’ ευκαιρίας  συμπλήρωσης 100 χρόνων από την κοίμησή του.

Την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2020, η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από ώρας 08:30 π.μ. – 11:00 π.μ. Θα ακολουθήσει  η παρουσίαση του βιβλίου «Η Ελληνική Σούμπρα» από τον κ. Γιάννη Φουρτούνα.

Λόγω της πανδημίας του κορονοϊού το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής αναβάλλει τις λατρευτικές εκδηλώσεις που είχε προγραμματίσει με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου, αφιερώντας παράλληλα το 2020 στη μνήμη του.

Αυτό ανέφερε στο κήρυγμά του κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό στον Αγ. Δημήτριο Ζεϊτούν, ο Μητροπολίτης Μέμφιδος και Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου κ. Νικόδημος. Αντί των λαμπρών εκδηλώσεων στις εκκλησίες, θα γίνεται περιφορά των τιμίων λειψάνων του στους πανηγυρίζοντες Ναούς, εκεί όπου λειτουργούσε ο Άγιος, προς ευλογία των πιστών.

«Το Πατριαρχείο μας θα διοργάνωνε μεγάλες εκδηλώσεις για να τιμήσουμε τον Άγιο Νεκτάριο. Ο ιός δεν το επέτρεψε. Πήραμε την απόφαση να φέρουμε στους Πανηγυρίζοντες  ναούς το λείψανο του Αγίου Νεκταρίου (το οποίο φυλάσσεται στο Κάιρο) να δίνουμε την ευκαιρία σε όλους σας να το προσκυνάτε και να παίρνετε την ευλογία και τη χάρη του. Μετά τον Άγιο Δημήτριο, θα το πάμε στους Αγίους Αναργύρους στη Σούμπρα, στους Αρχαγγέλους στο Ντάχερ, στην Ηλιούπολη στα Εισόδια της Θεοτόκου. Γενικότερα θα το φέρουμε σε όλους τους ναούς  να γυρίσει ο Άγιος πάλι εκεί που ως Επίτροπος Λειτουργούσε», είπε ο Μητροπολίτης Μέμφιδος Νικόδημος.

Διαβάστε επίσης:

Με κατάνυξη ο πανηγυρικός Εσπερινός στον Άγ. Δημήτριο στο Ζεϊτούν (Video /Photos)