Για τη συμβολή του ομογενειακού τύπου στη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας μίλησε η αρχισυντάκτρια της εφημερίδας «Νέο Φως» Κάτια Τσιμπλάκη, στη Νατάσσα Βησσαρίωνος και στην εκπομπή «Κουβέντες Μακρινές» η οποία μεταδίδεται από τη «Φωνή τη Ελλάδος».

Η κ. Τσιμπλάκη είπε ότι σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδρυση των Ελληνικών Κοινοτήτων του Καΐρου και της Αλεξάνδρειας, εκδόθηκαν και οι πρώτες Ελληνόφωνες εφημερίδες.

Έφερε σαν παράδειγμα την εφημερίδα Κάιρον που εκδόθηκε το 1873 ενώ λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1856 η Ε.Κ.Κ είχε δημιουργηθεί έχοντας εκκλησιαστική υπόσταση. Σε ότι αφορά την Αλεξάνδρεια η εφημερίδα «Αίγυπτος» εκδόθηκε το 1862 στην Αλεξάνδρεια λίγα χρόνια μετά την ίδρυση της εκεί Ελληνικής Κοινότητας  (1843).

Η Κάτια Τσιμπλάκη τόνισε ότι οι Έλληνες μεταναστεύοντας στην Αίγυπτο και στην υπόλοιπη Αφρική, δεν πήγαν ως κατακτητές αλλά ήθελαν να δημιουργήσουν μια μικρή Ελλάδα. Και αυτό αποτυπώθηκε και στα έντυπά τους, τα οποία είχαν νέα και από την μητέρα πατρίδα αλλά και από την Κοινοτική δραστηριότητα. «Οι Αιγυπτιώτες δεν έκοψαν ποτέ τους δεσμούς τους με την Ελλάδα. Τους διατηρούσαν με κάθε τρόπο και με κάθε τρόπο την ενίσχυαν», τόνισε. Η κ. Τσιμπλάκη είπε επίσης ότι τα ΜΜΕ παίζουν καταλυτικό ρόλο στη διατήρηση της Ελληνικής Γλώσσας στην ομογένεια. Αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία του Προέδρου της Ε.Κ.Κ κ. Χρήστου Καβαλή να επανεκδοθεί από την Κοινότητα η ιστορική εφημερίδα «Φως» αλλά με την ονομασία «Νέο Φως» και τόνισε ότι σήμερα μαζί με την ιστοσελίδα ekkairo.org, αποτυπώνουν τον παλμό των Αιγυπτιωτών.

«Η ελληνική γλώσσα για κάθε ελληνική κοινότητα είναι βασικό ενοποιητικό στοιχείο. Ομογενοποιεί τα μέλη της. Η γλώσσα είναι η απόδειξη των ιδιαιτεροτήτων της κάθε κοινότητας και το στοιχείο με το οποίο αναγνωρίζεται κάθε άτομο ως μέλος της. Τα ΜΜΕ δίνουν το έναυσμα σε κάθε κοινότητα να εξελιχθεί», είπε μεταξύ άλλων η κ. Τσιμπλάκη.

Η κ. Βησσαρίωνος μίλησε με τα πιο θερμά λόγια για την ιστοσελίδα της Ε.Κ.Κ και για τα αφιερώματα που φιλοξενεί κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά σε αυτό που αφορούσε στα 700 φύλλα του «Νέου Φωτός»,  για το οποίο η κ. Τσιμπλάκη επέλεξε από το αρχείο της Ε.Κ.Κ ιστορικά πρωτοσέλιδα. Σε ό,τι αφορά την ιστοσελίδα της Ε.Κ.Κ η κ. Βησσαρίωνος είπε ότι σήμερα είναι πηγή από την οποία ενημερώνονται όλοι οι δημοσιογράφοι για τα δρώμενα των Αιγυπτιωτών. «Να συνεχίσετε έτσι, να προβάλετε τα νέα των Ελλήνων της Αιγύπτου», είπε η κ. Βησσαρίωνος.

Η κ. Τσιμπλάκη, αφού ευχαρίστησε την κ. Βησσαρίωνος για τα θερμά λόγια, είπε ότι τα ΜΜΕ της Ε.Κ.Κ καλύπτουν τα γεγονότα που διαδραματίζονται στο Κάιρο, στην Αλεξάνδρεια και στην Αφρική. Για το Κάιρο είπε ότι καλύπτονται πλήρως με φωτογραφίες και video και οι δραστηριότητες των σωματείων όπως για παράδειγμα της Φιλοπτώχου και των Προσκόπων.

«Ο ομογενειακός τύπος και ο τύπος των Αιγυπτιωτών, παίζει καταλυτικό ρόλο στη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας αλλά παράλληλα είναι η κόλλα που ενώνει τους ομογενείς με την μητέρα πατρίδα», είπε η κ.. Τσιμπλάκη κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στα βιβλία που εκδίδει η Ε.Κ.Κ τα οποία αφορούν στον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη ζωντανή συζήτηση που είχαν από την ΕΡΑ οι δύο δημοσιογράφοι και στο έργο του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων που εδρεύει στην Ελλάδα το οποίο στηρίζει εμπράκτως και με τη συνδρομή της Ε.Κ.Κ τους δοκιμαζόμενους Αιγυπτιώτες.

Εκτενής ήταν η συζήτηση και για τους Μεγάλους Ευεργέτες οι οποίοι φθάνοντας στην Αίγυπτο ήθελαν να προσφέρουν αφειδώς. Η κ. Τσιμπλάκη έφερε ως παράδειγμα το «Σπετσεροπούλειο Ίδρυμα» το οποίο ιδρύθηκε για τα δοκιμαζόμενα παιδία. «Το Σπετσεροπούλειο είναι ένα τεράστιο οίκημα. Τις αγιογραφίες στο παρεκκλήσι φιλοτέχνησε ο Φώτης Κόντογλου. Οι πρώτοι Έλληνες δεν αντιλαμβάνονταν την πρόσφορα ως ελεημοσύνη αλλά ήθελαν να προσφέρουν με αξιοπρέπεια. Με αξιοπρέπεια αντιμετώπιζαν και τον δοκιμαζόμενο».

Το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης για τους ευεργέτες στράφηκε γύρω από το έργο της Μεγάλης Ευεργέτιδας της Ε.Κ.Κ κ. Αικατερίνης Μπελεφάντη –  Σοφιανού για την οποία η κ. Τσιμπλάκη είπε ότι η ίδια δεν θέλει να μιλά για το έργο της. «Τα έργα της όμως μιλούν για εκείνη» είπε χαρακτηριστικά  και πρόσθεσε: «Η κ. Σοφιανού έχει τη στόφα του Παλιού Αιγυπτιώτη. Η ίδια δεν θέλει ποτέ να φαίνεται και να μιλά για το έργο της. Ας μας επιτρέψει να μιλήσουμε εμείς για αυτό», είπε η κ. Τσιμπλακη και πρόσθεσε ότι η κ. Σοφιανού με την Ε.Κ.Κ χρηματοδότησαν από κοινού την αποκατάσταση του Αγ. Κωνσταντίνου. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε κατά τη διάρκεια της συζήτησης και στην επίσκεψη που πραγματοποίησε η Υπουργός Μετανάστευσης της Αιγύπτου κ. Ναμπίλα Μάκραμ στο ναό, μαζί με Ινδές επιχειρηματίας στο περιθώριο του Women Economic Forum.

Η Αχιλλοπούλειος Σχολή Καΐρου συμμετέχει κατά τη φετινή σχολική χρονιά, 2020-2021, σε ένα διαπολιτισμικό-διαγενεακό πρόγραμμα, με τίτλο «Διαγενεακή, Διαπολιτιμική Γέφυρα Επικοινωνίας», με τη συμμετοχή σχολείων από την Ελλάδα, την Κωνσταντινούπολή και την Αίγυπτο. Πιο συγκεκριμένα, στο εν λόγω πρόγραμμα, εκτός της Αχιλλοπουλείου Σχολής Καΐρου, συμμετέχουν τα σχολεία: Από την Ελλάδα το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αμαρουσίου, το 11ο Δημοτικό Σχολείο Αμαρουσίου, και το Δημοτικό Σχολείο Ισθμίων, από την Κωνσταντινούπολη το Ζωγράφειο Λύκειο και από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το Τοσίτσαιο-Πρατσίκειο Δημοτικό Σχολείο.

Γράφει ο Βασίλης Λάγιος, εκπαιδευτικός της Αχιλλοπουλείου

Η ιδέα της υλοποίησης του προγράμματος ξεκίνησε με βάση την κοινή καταγωγή των μαθητών, μέσω της σύνδεσης των σχολείων της Ελλάδας με σχολεία των ελληνικών παροικιών του εξωτερικού. Έπειτα από την αρχική τηλεφωνική επικοινωνία του Διευθυντή του Σχολείου μας, κ. Αναστασίου Αναστάσιου, με τη Διευθύντρια του 11ου Δημοτικού Σχολείου Αμαρουσίου, μας απεστάλη πρόσκληση συμμετοχής στο διαπολιτισμικό πρόγραμμα και έπειτα από συνεδρίαση του Συλλόγου Διδασκόντων του Σχολείου μας, την αποδεχτήκαμε θερμά και με μεγάλη θέληση για την υλοποίηση του προγράμματος. Οι εκπαιδευτικοί του Σχολείου μας θεωρούμε ότι, τέτοιες προσπάθειες άτυπης εκπαίδευσης, αποτελούν για τους μαθητές μας έναν από τους βασικούς τρόπους σύνδεσης τους με την Ελλάδα και ενίσχυσης της ελληνικής γλώσσας. Οι τάξεις που συμμετέχουν είναι η Ε’ τάξη, με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την κ. Ασημακοπούλου Ζαχαρούλα και η Στ’ τάξη με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον κ. Λάγιο Βασίλειο.

Για τον συντονισμό και τις δράσεις του διαπολιτισμικού προγράμματος υπεύθυνος είναι ο Διευθυντής του Σχολείου μας κ. Αναστασίου Αναστάσιος. Βασικό μας εργαλείο σε αυτήν την υλοποίηση είναι οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας, οι οποίες ελαχιστοποιούν τις αποστάσεις και κάνουν σε πραγματικό χρόνο εφικτή την αλληλεπίδραση με άτομα από διάφορες χώρες του κόσμου, δημιουργώντας μια διαπολιτισμική επικοινωνιακή γέφυρα. 

Στόχοι του προγράμματος είναι το να εμπλακούν οι μαθητές στην έρευνα γεγονότων και ιστορικών στοιχείων από την ευρύτερη  κοινότητα την οποία ζουν, ώστε να γίνει εμπλουτισμός του πολιτιστικού τους κεφαλαίου, να ανακαλύψουν τις σχέσεις και τα κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των  χωρών, να συζητήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις, να προβληµατισθούν και να αναζητήσουν λύσεις σε ενδεχόμενα θέματα που θα προκύψουν και θα τους απασχολήσουν, να πραγματοποιηθεί μια αναζήτηση και ανταλλαγή πληροφοριών για στοιχεία που αφορούν την ετερότητα μεταξύ των χωρών, όσον αφορά τις συνθήκες, τον πολιτισμό, τις συνήθειες των λαών, τα ήθη και τα έθιμα, καθώς και να συγκρίνουν τα διαφορετικά πολιτισμικά και κοινωνικά πλαίσια που υπάρχουν σε κάθε χώρα.

Οι δραστηριότητες που υλοποιούνται στο διαπολιτισμικό πρόγραμμα είναι οι ακόλουθες:

•           Η γνωριμία των μαθητών και των εκπαιδευτικών όλων των σχολείων

•           Η ανταλλαγή ιστορικών στοιχείων για την Αίγυπτο και την Ελλάδα

•           Η συγκέντρωση και παρουσίαση στοιχείων για τον τόπο διαμονής των μαθητών

•           Η ανταλλαγή υλικού μεταξύ των μαθητών: παραμύθια, τραγούδια, συνταγές, το οποίο έχει σχέση με τα ήθη και τα έθιμα του κάθε τόπου

•           Η  επικοινωνία και η ανταλλαγή απόψεων των μαθητών

•           Η εκπόνηση δραστηριοτήτων που υλοποιούνται στις τάξεις, π.χ. εορταστικές κάρτες, επιστολές αλληλογραφίας, ζωγραφιές, παρουσιάσεις, βίντεο και η αποστολή τους στα συνεργαζόμενα σχολεία     

Ο προγραμματισμός της έναρξης του προγράμματος καθορίστηκε για τις αρχές του Νοεμβρίου. Όμως, λόγω της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων που οδήγησαν στην αναστολή λειτουργίας των σχολείων, η πρώτη δραστηριότητα των μαθητών υλοποιήθηκε πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων. Οι μαθητές του σχολείου μας έφτιαξαν χριστουγεννιάτικες κάρτες και κατασκευές, τραβήχτηκαν φωτογραφίες και τις απέστειλαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, είπαν τα κάλαντα και τις ευχές τους μέσα από ένα βίντεο που επίσης στάλθηκε στα συνεργαζόμενα σχολεία.

Ευελπιστούμε, με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς που διανύουμε, να αρθούν οι δυσκολίες που προκαλεί η πανδημία, έτσι ώστε να υπάρξει εντατικοποίηση της συνεργασίας του Σχολείου μας με τους μαθητές των σχολείων που υλοποιούμε το πρόγραμμα, έτσι ώστε να γίνουν πιο στέρεες οι βάσεις της διαπολιτισμικής μας γέφυρας επικοινωνίας, με απώτερο στόχο τη συνέχιση της και σε επόμενες σχολικές χρονιές.  

Kάιρο, Αθήνα, Βουκουρέστι. Πολίτης του κόσμου η Μεγάλη Ευεργέτιδα της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου,  Αικατερίνη Μπελεφάντη –  Σοφιανού, εκτός από την επιχειρηματική της δράση, έχει  διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στη διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας στη Ρουμανία. Με παρακαταθήκη τις αξίες των Αιγυπτιωτών, για δημιουργία, αξιοπρέπεια, προσφορά διέδωσε τον ελληνικό πολιτισμό.

Ρεπορτάζ: Κάτια Τσιμπλάκη

Σεμνή και ταπεινή δεν θέλει να μιλά για την φιλανθρωπική προσφορά της αλλά και για την προσφορά της στην ελληνική γλώσσα.  Το «Νέο Φως» απευθύνθηκε στον τακτικό καθηγητή του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου, επίτιμο διδάκτορα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και άρχοντα υπομνηματογράφο του Οικουμενικού Θρόνου κ. Τudor Dinu o οποίος μας μίλησε για το πολυσχιδές έργο της κ. Σοφιανού στη Ρουμανία. Η αγάπη της για τη διάδοση τη ελληνικής γλώσσας και για τη νέα γενιά είναι αστείρευτη. Κάθε χρόνο η κυρία Σοφιανού προσφέρει ετήσιες υποτροφίες στους τρεις καλύτερους φοιτητές στο τμήμα νεοελληνικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου, έχει αγοράσει και δωρίσει στη βιβλιοθήκη του ίδιου Πανεπιστημίου εκατοντάδες βιβλία ελληνικού ενδιαφέροντος.

Επίσης,  χρηματοδοτεί εξ ολοκλήρου τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της εθνικής επετείου της Ελλάδος στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου οι οποίες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τη διοργάνωση διαλέξεων, συμποσίων, συναυλιών και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων. Ένας άλλος τομέας που έχει προσφέρει η κ. Σοφιανού με στόχο τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και  πολιτισμού είναι η διοργάνωση συνεδρίων όπως για παράδειγμα το 2015 το «Τρίτο Συνέδριο των Νεοελληνιστών των Βαλκανικών Χωρών», στο Βουκουρέστι το οποίο περιλάμβανε διαλέξεις διάσημων προσωπικοτήτων όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη.

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα της Μεγάλης Ευεργέτιδας της Ε.Κ.Κ κ. Αικατερίνης Μπελεφάντη – Σοφιανού είναι η χρηματοδότηση της μετάφρασης στα ρουμανικά και την έκδοση πολυάριθμων έργων της νεοελληνικής γραμματείας, τα οποία κυκλοφόρησαν από τον έγκριτο οίκο Omonia στο Βουκουρέστι. Από τις εν λόγω εκδόσεις ξεχωρίζει το «Ποιητικό Αλφάβητο» του Κωνσταντίνου Καβάφη, μία συλλογή τέχνης και ποίησης που περιέχει 24 αντιπροσωπευτικά ποιήματα, μεταφρασμένα σε 12 γλώσσες τα οποία συνοδεύονται από αναπαραστάσεις έργων του Gheorghe Anghel, ορμώμενου από τους στίχους του Έλληνα ποιητή. Πρόκειται, χωρίς καμία αμφιβολία, για την πιο φιλοτεχνημένη έκδοση του Καβάφη από τις τόσες που έχουν κάνει την εμφάνισή τους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η κυρία Σοφιανού, όπως μας λέει με υπερηφάνεια ο κ. Dinu έχει επιδοτήσει εξ ολοκλήρου δύο ερευνητικά προγράμματά του που είχαν σκοπό την ανάδειξη της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς των Ελλήνων των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών. Το πρώτο είναι «Οι Φαναριώτες στη Βλαχία και τη Μολδαβία». Μια ιστορία μέσω των εκκλησιαστικών τοιχογραφιών (Εκδόσεις Πορφύρα, Αθήνα, 2017) η οποία αναβιώνει με βάση τη μελέτη των αναθηματικών πινάκων περίπου 240 εκκλησιών τον γοητευτικό κόσμο των Ρωμιών στις Ηγεμονίες από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας (ηγεμόνες, μεγάλοι βογιάροι, αρχιερείς) μέχρι τους μικροάρχοντες, στρατιώτες, εμπόρους, μαστόρους, μικροκτήμονες, βοσκούς ή κληρικούς κατώτερης βαθμίδας, οι οποίοι επιδεικνύουν με περηφάνεια στα μάτια των απογόνων τις πιο όμορφες φορεσιές, τα κοσμήματα και τα όπλα, ακόμα και τις κομμώσεις τους. Το έργο τιμήθηκε το 2018 με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών

 Το δεύτερο σύγγραμμα του καθηγητή κ. Dinu «Μόδα και Πολυτέλεια στη Βλαχία της ελληνικής επανάστασης» (Εκδόσεις Ακρίτας, Αθήνα, 2021) αναπαριστάνει την ένδυση και τον τρόπο ζωής της ιθύνουσας τάξης της Παραδουνάβιας Ηγεμονίας κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα χάρη στην εξαντλητική μελέτη όλων των διαθέσιμων πηγών, γραπτών και εικονογραφικών (ενδύματα που φυλάσσονται σε μουσεία και σε ιδιωτικές συλλογές, φορητά πορτρέτα, αναθηματικές προσωπογραφίες στις εκκλησίες). Πρόκειται για  πολυτελή ιματισμό ο οποίος χαρακτηρίζεται από απόλυτη κομψότητα, ανεξαρτήτως εάν ακολουθεί την παλιά ανατολίτικη παράδοση ή τη νέα μόδα, την προερχόμενη από την Εσπερία. Το πολυτελές αυτό βιβλίο κοσμείται με 500 έγχρωμες φωτογραφίες.

Μεγάλη η συμβολή και στα πολιτιστικά δρώμενα της Ρουμανίας

Η Αικατερίνη Μπελεφάντη – Σοφιανού είναι ιδρυτικό μέλος (1997) του συλλόγου των Φίλων του Εθνικού Μουσείου Τέχνης, υποστηρίζει δε την αποκατάσταση και την αγορά έργων τέχνης, αλλά και την υλοποίηση πολύγλωσσου ακουστικού οδηγού για τους επισκέπτες.  Επίσης, ανέλαβε όλες τις δαπάνες ανακαίνισης μιας αίθουσας του μουσείου, η οποία προορίζεται να φιλοξενήσει ένα μέρος της συλλογής της τέχνης της διακόσμησης και θα φέρει το όνομα της εταιρείας της,  Sofmedica. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κ. Σοφιανού, επιχορήγησε τη διοργάνωση στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης την έκθεση «Φόρος Τιμής στη Μεγαλοπρέπεια – Ηλίας Λαλαούνης, κοσμήματα και μικρογλυπτική 1940-2000» (20 Μαρτίου-5 Ιουλίου 2008) με περισσότερα απο 300 έργα και συνέβαλλε οικονομικά στην ανακαίνιση των Μουσείων της Παλαιοδυτικής Τέχνης «Μηχ. Dumitru-Furnică Minovici» και του μουσείου-οικίας Th. Aman, ενός από τους στυλοβάτες της νεότερης ρουμανικής ζωγραφικής.

Ευρύ το ανθρωπιστικό έργο

Η κυρία Σοφιανού έχει αναπτύξει ευρύ ανθρωπιστικό έργο όχι μόνο στη γενέτειρά της, το Κάιρο αλλά και στη Ρουμανία όπου έχει δημιουργήσει τη Sofmedica. Με σκοπό την τακτική οικονομική ενίσχυση των άπορων Ελλήνων ομογενών της Ρουμανίας ίδρυσε τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Ελληνίδων Κυριών (Greek Ladies Association).

Mια από τις θέσεις από όπου προσέφερε επισης αφειδώς είναι και η αντιπροεδρία του Ιδρύματος Renașterea (Αναγέννηση) το οποίο αποσκοπεί στην πρόληψη, ανίχνευση και θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Στο ίδρυμα αυτό η κ. Σοφιανού ήταν και η κύρια χορηγός και δώρισε στο ίδρυμα ένα υπερσύγχρονο σύστημα πραγματοποίησης μαστογραφιών και ένα mamovan, ένα αυτοκινούμενο με εξοπλισμό τελευταίας γενιάς, που ταξιδεύει ανά τη χώρα, προσφέροντας στις Ρουμάνες γυναίκες τη δυνατότητα δωρεάν μαστογραφίας.

«Η ημέρα εορτασμού της Ελληνικής Γλώσσας δεν αποτελεί απλώς μία υπενθύμιση της αδιάλειπτης συνέχειας της γλώσσας μας στον χρόνο, αλλά και μία αναγνώριση της διαχρονικής συνεισφοράς της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Σε αυτήν ακριβώς την αναγνώριση βρίσκεται η ουσία της καθιέρωσης του ετήσιου εορτασμού της. 

Η Ελληνική Γλώσσα μετρά περισσότερα από πέντε χιλιάδες χρόνια ζωής, από την πρωτοελληνική μορφή της, περίπου το 3000 π.Χ. έως σήμερα. Παρά τις πολλές αναπροσαρμογές της στο διάβα των αιώνων, αποτελεί το νήμα που συνδέει τις σημειακές στιγμές χιλιάδων ετών σε μία ενιαία ιστορική χρονογραμμή. Η ιστορικότητά της ταξιδεύει τόσο βαθιά στον χρόνο, ώστε να της αποδίδονται αναντίρρητα τα σκήπτρα της γλώσσας που κωδικοποίησε, πρώτη, ανώτερες λεξιλογικές αναφορές τόσο σε αφηρημένες όσο και σε τεχνικές έννοιες, που καθιέρωσε οικουμενικές αξίες και που θεμελίωσε και διαμόρφωσε το εννοιολόγιο του δυτικού πολιτισμού. Σύμφωνα με την Γαλλίδα ακαδημαϊκό και Ελληνίστρια Jacqueline de Romilly «αν η Ελλάδα ζητούσε να αφαιρέσουμε από την γλώσσα μας τις ελληνικές λέξεις που μας δάνεισε, ο δυτικός πολιτισμός θα κατέρρεε». Αυτή η παρακαταθήκη αποτελεί έναν αδιάσειστο πολλαπλασιαστή ήπιας μεν, αλλά δομικής ισχύος για τη χώρα μας.

Η Ελληνική Γλώσσα είναι συναίσθημα. Άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελληνική εθνική ταυτότητα, την καρδιά και τον νου των Ελλήνων, οι οποίοι στις λέξεις της ανακάλυψαν τη μαγεία της έκφρασης του πλούσιου ψυχικού κόσμου τους. Στις λέξεις της βρήκαν τον τρόπο να εδραιώνονται στον χρόνο και να δημιουργούν. Η Ελληνική Γλώσσα είναι γλώσσα ποιητική. Εύλογα η Ελλάδα σεμνύνεται διαχρονικά για τα δύο βραβεία Νόμπελ που της χάρισαν ο Γεώργιος Σεφέρης και ο Οδυσσέας Ελύτης, σμιλεύοντας τις λέξεις κατά τρόπο μοναδικό. Είναι η γλώσσα του Διονυσίου Σολωμού, ο οποίος μας χάρισε τον ύμνο «εις την Ελευθερίαν», τον Εθνικό μας Ύμνο. Τιμώντας κάθε χρόνο στις 9 Φεβρουαρίου τη μνήμη του εθνικού μας ποιητή, θυμόμαστε τα λόγια του: «Μήγαρις ἔχω ἄλλο στὸ νοῦ μου, πάρεξ ἐλευθερία καὶ γλῶσσα». Η άριστη γνώση της ιταλικής και η μακρά παραμονή του στην Ιταλία,    δεν στάθηκαν εμπόδιο στην εξιστόρηση της αισθητικής, γλωσσικής και βιωματικής πορείας του στα ελληνικά. Εξιστόρηση, η οποία άφησε χαραγμένο το αποτύπωμά της στη γέννηση της σύγχρονης Ελλάδας. Tα εκατομμύρια των Ελλήνων και πολλών φιλελλήνων σε κάθε γωνιά της γης σήμερα, αποτελούν ζωντανό παράδειγμα της απαράμιλλης γοητείας της.

Το χαρακτηριστικό, ωστόσο, που κάνει τη Γλώσσα μας μοναδική είναι ότι αποτελεί στάση ζωής. Οι Έλληνες, στην προσπάθειά τους να ερμηνεύσουν τον κόσμο, δημιούργησαν λέξεις, οι οποίες έχουν την ιδιότητα να δίνουν νόημα στην ύπαρξη,  να οδηγούν στη διαπίστωση του πραγματικού, του υπαρκτού, αλλά και του υπερβατικού. Λέξεις που αποδίδουν με ακρίβεια αυθύπαρκτες έννοιες, ιδέες και αξίες. Δημο-κρατία, Φιλο-σοφία, Διά-λογος, Αγαθο-εργία. Το χαρακτηριστικό αυτό διατρέχει την Ελληνική Γλώσσα σε όλη την ιστορική της πορεία.

Μέσω της Ελληνικής Γλώσσας, της γλώσσας των Ευαγγελίων και των Πατερικών Κειμένων της Εκκλησίας, διαδόθηκε και συνεχίζει να διαδίδεται ως σήμερα, το πανανθρώπινο μήνυμα της Αλήθειας, της Πίστεως, της Αγάπης και της Ειρήνης. 

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε την ίδια γλώσσα» γράφει ο Γεώργιος Σεφέρης, αποδίδοντας λιτά και  παραστατικά τη διαχρονικότητα, τον συναισθηματικό πλούτο και τη στάση απέναντι στη ζωή και στην ουσία, όπως αντανακλώνται στην Ελληνική Γλώσσα. Η διδασκαλία της αποτελεί καθήκον όλων μας για τη διατήρηση και τη διάδοση του ελληνικού Πολιτισμού.»

Τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2021, στις 19.00, ο Καθηγητής Αλέξανδρος Κιτροέφ θα δώσει διάλεξη μέσω διαδικτύου με θέμα: «Οι Έλληνες της Αιγύπτου, 1800 – 1960: Μια κοινότητα της διασποράς με δύο πατρίδες» (The Greeks of Egypt, 1800s-1960s: A Diaspora Community with Two Homes) .

Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο Stonybrook της Νέας Υόρκης.

Ο σύνδεσμος για την παρακολούθηση της διάλεξης μέσω zoom είναι ο εξής:
https://stonybrook.zoom.us/j/95061566249?pwd=RXdDckIwUkxuMGo3dkovOW1LWllVZz09

Meeting ID: 950 6156 6249

Passcode: 118709

Η Θεσμοθέτηση της 9^ης Φεβρουαρίου με απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Παιδείας και Θρησκευμάτων και Εξωτερικών, ως Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας (ΦΕΚ Β 1384/24-4-2017 ) καταδεικνύει την οικουμενική διάσταση του ελληνικού πνεύματος, όπως διαδόθηκε μέσω της Ελληνικής Γλώσσας και παράλληλα ικανοποιεί ένα διαχρονικό αίτημα του Απόδημου και Ομογενειακού Ελληνισμού.

Η Ελληνική Γλώσσα και η ελληνική γραφή δεν είναι μόνο από τις παλιότερες του κόσμου και της Ευρώπης, όπως μαρτυρούν τα γραπτά μνημεία, αλλά είναι και η γλώσσα και η γραφή της έκφρασης του ανθρώπινου πνεύματος στις πρώτες μεγάλες στιγμές της δημιουργίας του. Δεν είναι απλά μέσο επικοινωνίας. Είναι φορέας που συμπυκνώνει τα ιδανικά και τις αξίες του Έθνους μας. Είναι το μεγάλο συνεκτικό και συνάμα αποδεικτικό στοιχείο αυτού που ονομάζουμε Ελληνικότητα που υπάρχει και ζει αδιάλειπτα από τον Όμηρο μέχρι σήμερα.

Η Ελληνική γλώσσα, βεβαίως, είναι ένας ζωντανός οργανισμός, έχει την τάση να εξελίσσεται σταδιακά στο πέρασμα του χρόνου, να προσαρμόζεται στις ιστορικές, κοινωνικές και πολιτισμικές μεταλλάξεις ή προκλήσεις και να αντικατοπτρίζει τη διαφορετικότητα κάθε εποχής για πάνω από σαράντα αιώνες. Αυτό το στοιχείο την καθιστά αθάνατη. Δεν είναι μόνο ο πλούτος, η τελειότητα, η ακρίβεια, η μουσικότητα, η σαφήνεια και η ευλυγισία της. Είναι το ότι η ελληνική γλώσσα έχει ξεπεράσει τα σύνορα, υπερβαίνοντας γεωγραφικά και χρονικά πλαίσια. Η απεραντοσύνη της αποτυπώνεται ανάγλυφα στον τρόπο με τον οποίο έχει μπολιάσει όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές γλώσσες, γονιμοποιώντας την παγκόσμια σκέψη. Και αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο τόσοι μεγάλοι ξένοι διανοητές μίλησαν και έγραψαν για αυτήν, εξυμνώντας το μεγαλείο της. Η μεγάλη Γαλλίδα Ακαδημαϊκός και συγγραφέας Ζακλίν Ντε Ρομιγύ αναφέρει χαρακτηριστικά: «Όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει Ελληνικά, επειδή η Ελληνική γλώσσα, μας βοηθάει πρώτα από όλα να καταλάβουμε την δική μας γλώσσα».

Η ανάδειξη, η προβολή, η ενίσχυση εκμάθησης και διάδοσης της Ελληνικής γλώσσας στο εξωτερικό, στα σχολεία του Απόδημου και Ομογενειακού Ελληνισμού θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα, όχι μόνο γιατί η γλώσσα αποτελεί ένα συνδετικό κρίκο μεταξύ της μητέρας πατρίδας και της Διασποράς, αλλά και γιατί ο Ελληνισμός είναι στοιχείο ζωντανό, δυναμικό και διαρκώς εξελισσόμενο. Ανανεώνεται συνεχώς, αναπροσαρμόζεται σε νέες περιστάσεις, αφομοιώνει καινούργιες επιδράσεις, ανακαλύπτει νέους δρόμους, βαίνει διαρκώς προς την πρόοδο. Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας είναι λοιπόν ένα ταξίδι στο χρόνο σε μια συνεχή πορεία δυόμισι και πλέον χιλιάδων ετών για την οποία είμαστε υπερήφανοι και έχουμε το χρέος να συνεχίσουμε.

Κλείνοντας, σας παραθέτω ένα απόσπασμα από το πολυδιάστατο μυθιστόρημα του Άρη Φακίνου Το κάστρο της μνήμης που δίνει εντυπωσιακή παγκοσμιότητα στους ποικιλόμορφους αγώνες των Ελλήνων για τη διαφύλαξη της συλλογικής μνήμης, της ταυτότητας και της ΓΛΩΣΣΑΣ τους.

«Σιγά σιγά είχε αρχίσει κι αυτός να βρίσκει απίστευτη, ανεξήγητη την επιβίωση της πατρίδας του, του ήταν αδύνατο να καταλάβει τι ακριβώς είχε συμβεί κι αυτή η χώρα είχε επιζήσει ύστερα από τόσες και τόσες κατακτήσεις, βάρβαρες επιδρομές, πολέμους, σφαγές. Δεν είχαν άδικο οι ξένοι που μεναν εμβρόντητοι όταν τον άκουγαν να μιλάει μια γλώσσα που μιλιόταν πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, που δεν την είχε μάθει σε σχολεία και σε Πανεπιστήμια. Καμιά φορά, εκεί που μελετούσε, σταμάταγε για λίγο τη δουλειά και έπαιρνε στα χέρια του μια Ιλιάδα, διάβαζε λίγους στίχους μεγαλόφωνα, σχεδόν τραγουδιστά, όπως έκαναν οι πλανόδιοι μουσικάντες στου Παλιόκαστρου τα πανηγύρια. Σαν άκουγε την ίδια του τη φωνή, μόνο και μόνο σαν πρόφερε τον πρώτο στίχο, κείνο το «Μήνιν άειδε, Θεά», τα μάτια του πλημμύριζαν δάκρυα».

• Αικ. Μπελεφάντη – Σοφιανού: Μεγάλη Ευεργέτιδα και Πρέσβειρα των Ελληνικών Γραμμάτων σε Αίγυπτο και Ρουμανία.
• Ο Διευθυντής της Αχιλλοπουλείου Αν. Αναστασίου μιλά για τη διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας.
• Χρ. Παπαδόπουλος: Ο κορονοϊός και η τηλεδιδασκαλία της Ελληνικής στο Ε.Π.Κ.Κ.
• Η συμβολή του Αιγυπτιώτικου Τύπου στη διατήρηση της Ελληνικής Γλώσσας – Συνέντευξη της Κ. Τσιμπλάκη στη Ν. Βησσαρίωνος.
• Αλ. Καζαμίας: Η Εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας στην Κύπρο.
• Η Αχιλλοπούλειος «οικοδομεί διαπολιτισμικές γέφυρες επικοινωνίας» με σχολεία της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Διαβάστε επίσης στο «Νέο Φως» που κυκλοφορεί:

• Ευχαριστίες του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Κων/νου Φλώρου στον Πρόεδρο της Ε.Κ.Κ Χρ. Καβαλή.
• Ο χαιρετισμός του Χρήστου Καβαλή στη Γενική Συνέλευση της Ε.Κ.Α.
• Όλοι οι αθλητές του ΕΝΟΚ κέρδισαν μετάλλιο στο Παναιγυπτιακό Πρωτάθλημα Κανόε Καγιάκ και SUP. 
• Γεν. Προξενείο στο Κάιρο: Ενημέρωση για την έναρξη ανάρτησης προσωρινών κτηματολογικών στοιχείων.