Ο Πρόεδρος του Γερμανοελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου, o οποίος έλκει την καταγωγή του από το Κάιρο, καλεί την Γερμανίδα Καγκελάριο να εντάξει την Ελλάδα και όλες τις χώρες της Μεσογείου στην διάσκεψη που συγκαλείται την Κυριακή 19 Ιανουαρίου στο Βερολίνο.

Ανοιχτή επιστολή προς την Καγκελάριο της Γερμανίας απηύθυνε ο Καϊρινός Πρόεδρος του Γερμανοελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου (DHW) με την οποία την καλεί να ανταποκριθεί στις επιθυμίες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που άπτονται των δραματικών εξελίξεων στην Μεσόγειο και να μην προβεί σε μία κλειστή συνδιάσκεψη με κεντρικό πρόσωπο των Τούρκο Πρόεδρο. Μία τέτοια συνδιάσκεψη δηλαδή που θα αναβάθμιζε και θα νομιμοποιούσε έμμεσα τον ηγετικό ρόλο που τόσο επιθυμεί να έχει η Τουρκία στην Μεσόγειο. Έναν ρόλο που την έχει φέρει ήδη απέναντι στην Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και στην μεγάλη πλειοψηφία των αραβικών κρατών.

Το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

Aνοιχτή Επιστολή

Θέμα: Διάσκεψη για την ειρήνη στην Λιβύη στο Βερολίνο

Αξιότιμη κυρία Καγκελάριε,

με χαρά μάθαμε από τον Τύπο ότι η κυβέρνησή σας σχεδιάζει σύντομα ειρηνευτική διάσκεψη για την Λιβύη στο Βερολίνο. Θα θέλαμε να σας συγχαρούμε γι ‘αυτό και να σας ευχηθούμε να εκπληρωθούν οι προσδοκίες σας προς όφελος όλων των εμπλεκόμενων λαών.

Ωστόσο, μας εξέπληξε η ανακοίνωση ότι θα προσκληθεί μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός χωρών. Δεν προσκαλούνται οι χώρες που συνορεύουν με τη Λιβύη καθώς και οι περισσότερες μεσογειακές χώρες.

Ενόψει της τρέχουσας κατάστασης στην ανατολική Μεσόγειο, του ακόμη άλυτου προβλήματος στη Συρία, του συνεχούς εκβιασμού από τους Τούρκους με νέες ροές προσφύγων και των πρωτοβουλιών της τουρκικής κυβέρνησης που σαφώς δεν παραβιάζουν μόνο τη διεθνή ναυτιλιακή νομοθεσία (UNCLOS), η Γερμανία και η ΕΕ θα πρέπει να ανταποκριθούν στις επιθυμίες των ευρωπαίων εταίρων και συμμάχων και να τους προσκαλέσουν σε αυτή τη διάσκεψη μαζί με όλες τις μεσογειακές χώρες.

Η Μεσόγειος – mare nostrum – είναι η θάλασσά μας και ως εκ τούτου θα πρέπει να προστατεύεται και να διατηρείται ειρηνικά από την ευρωπαϊκή πλευρά μαζί με τις χώρες της Εγγύς Ανατολής και της βόρειας Αφρικής. Μια απλή διάσκεψη της Λιβύης χωρίς τη συμμετοχή σημαντικών κρατών όπως π.χ. η Ελλάδα, η Ιταλία, η Κύπρος, η Μάλτα, η Ισπανία, το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Αλγερία όχι μόνο έρχεται σε αντίθεση με τη σημασία της πρωτοβουλίας, αλλά και απογοητεύουν τους λαούς αυτών των χωρών. Μία τέτοια μικρή διάσκεψη θα ήταν απλά και μόνο μία έμμεση νομιμοποίηση τόσο των πολιτικών του Τούρκου Προέδρου όσο και του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης, το οποίο, ωστόσο, δεν έχει την νομιμοποίηση ούτε από το Λιβυκό Κοινοβούλιο αλλά και ούτε από τα ανώτερα δικαστήρια της χώρας.

Από την πλευρά της η ελληνική κοινή γνώμη είναι της άποψης ότι η Ελλάδα έχει έννομο συμφέρον να συμμετάσχει στη διάσκεψη. Οι σχέσεις με τη γειτονική Τουρκία έχουν εξελιχθεί κρίσιμα τους τελευταίους μήνες με συνεχή στρατιωτική επιθετικότητα και αμφισβήτηση των ελληνικών και κυπριακών χωρικών υδάτων καθώς και τον κίνδυνο στρατιωτικής κλιμάκωσης. Μία ισχυρή δέσμευση της Γερμανίας για την προστασία των εδαφικών δικαιωμάτων της Ελλάδος βάσει του διεθνούς δικαίου θα μπορούσε να αυξήσει την φήμη της Γερμανίας αλλά και της ΕΕ ως μίας κοινότητας δικαίου και αλληλεγγύης.»