1.877 ημέρες και ένα μεγάλο «Ευχαριστώ» από καρδιάς σε όλους σας.
Πλησιάζει λοιπόν η μέρα που ο κύκλος αυτός της ζωής μου κοντά σας κλείνει, με τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου να αυτονομούνται δυναμικά, διαλέγοντας για ακόμα μια φορά τον δρόμο της αποτύπωσης στο χαρτί.
Αυτός άλλωστε ήταν και ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο όλα αυτά τα χρόνια περιέγραφα επί της ουσίας, μέσα από τις ανταποκρίσεις μου στο «ΝΕΟ ΦΩΣ», τα αναρίθμητα συναισθήματα που γεννιούνταν στην καρδιά μου από την καθημερινή αλληλεπίδρασή μου μαζί σας.
Η εργασία μου ως δημοσιογράφος και φωτογράφος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου ήταν για εμένα πάντα η αφορμή και όχι η αφετηρία του κάθε μου κειμένου και της κάθε φωτογραφίας που τραβούσα για τις ανάγκες της ενημέρωσης.
Από το πρώτο μου ρεπορτάζ για το «ΝΕΟ ΦΩΣ» στις 21 Ιουλίου 2021 κατάλαβα ότι η αποστολή που μου εμπιστευτήκατε δεν είχε να κάνει μόνο με την “στεγνή” αποτύπωση της είδησης, αλλά με την επικοινωνία ενός «θαυμαστού γεγονότος» που ήταν η αόρατη, αλλά ουσιαστική ραχοκοκαλιά σε κάθε ρεπορτάζ.
Και αυτό το «θαυμαστό γεγονός» δεν ήταν άλλο από τη έντονη λάμψη μιας δυναμικής χούφτας Ελλήνων της Διασποράς που επιμένουν να βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, να κάνουν ημεροφαντα όνειρα και να χτίζουν με πίστη το αύριο του Ελληνισμού της Νειλοχώρας κόντρα στην πιεστική ορθολογικότητα των αριθμών.
Γι’ αυτό «το δικαίωμα στο όνειρο» που μου προσφέρατε απλόχερα, σας είμαι ευγνώμων.
Με δεχτήκατε ως ένα κομμάτι της ζωής σας και εναποθέσατε στις λέξεις και τις εικόνες μου το πιο ευαίσθητο έργο: να γράψω για εσάς, περιγράφοντας στον κόσμο που μας διαβάζει τις πολύπλευρες δράσεις σας, μα πάνω από όλα τα όνειρά σας.
Μέσα στα δικά σας όνειρα λοιπόν τρύπωσαν ασυναίσθητα και τα δικά μου, και τα κείμενά μου από δημοσιογραφικά κατρακύλησαν σε ένα αναπόφευκτο λυρισμό, όπως με καλοπροαίρετο χιούμορ τα χαρακτήριζαν πολλοί.
Για αυτή την αλησμόνητη εμπειρία που μου χαρίσατε όλα αυτά τα χρόνια και για το γόνιμο ταξίδι της ψυχής μου, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον καθένα από εσάς προσωπικά.
Αφήνω πίσω μου, στους δρόμους του μαγευτικού Καΐρου ένα κομμάτι της καρδιάς μου, αλλά παίρνω μαζί μου στην Ελλάδα της επιστροφής, τις πιο πολύτιμες αποσκευές: τις ζωηρές αναμνήσεις μου και τη δική σας αγάπη.
Είμαι σίγουρος ότι το “ΝΕΟ ΦΩΣ” θα συνεχίσει να φωτίζει απρόσκοπτα τον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό και η Κοινότητά μας θα παραμείνει πάντα μια δυναμική κοιτίδα αναδημιουργίας και ελπίδας για το παρόν και το αύριο των Ελλήνων του Καΐρου.
Εις το επανιδείν
Με εκτίμηση
Βασίλης Α. Πουλαρίκας
