Στον κατάμεστο Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, του Μυροβλύτη, τελέσθηκαν το πρωϊ τα εορταστικά θυρανοίξια, μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισης του ναού, ύστερα από πολύχρονες προσπάθειες της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου και με την αφειδή χορηγία του κ. Φαράγκ Μιχαήλ και της συζύγου του κ. Κλοντίν Καρμά.
Της Ιερής Ακολουθίας προέστη ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β΄, πλαισιούμενος από τον Μητροπολίτη Μέμφιδος και Έξαρχο Αιγύπτου Νικόδημο, τον Μητροπολίτη Ερμουπόλεως Νικόλαο, τον Μητροπολίτη Πηλουσίου Νάρκισσο και τον Επίσκοπο Ιππώνος Στέφανο.
Η Ιστορία αναγέννησης του ναού
Για την Ιστορία ίδρυσης και αναγέννησης του Ιερού Ναού μίλησε ο αρχιμανδρίτης και προϊστάμενος του ναού Θεόδωρος Σούσος. Μέσα από την αφήγησή του ξεπήδησε ο πολυκύμαντος βίος του Ιερού Ναού, αλλά – εξ΄αντανακλάσεως – και της ορθόδοξης κοινότητας της Αιγύπτου, που επιμένει, παρά τις μεγάλες δυσκολίες, να διατηρεί την ιστορική της λαμπρότητα και να διεκδικεί τη συνέχισή της στον παρόντα και τον μέλλοντα χρόνο.
Ο ναός ανεγέρθη το 1902 και η πρώτη λειτουργία τελέσθηκε στις 14 Ιουλίου 1902, κατά την εορτή του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο εκ των ιδρυτών της συνοικίας Ζεϊτούν Φίλιππος Φιλίππου είχε δωρίσει το οικόπεδο, όπου κείται ο ναός. Για την ανέγερσή του είχαν τότε συμβάλλει οικονομικά τόσο ο κ. Φιλίππου, όσο και άλλες ελληνικές οικογένειες.
Τότε, στην αυγή του 20ου αι., οι Έλληνες του Καΐρου και της Ηλιούπολης επισκέπτονταν άπαντες τον ναό για να προσκυνήσουν και λάβουν την ευλογία του Αγίου, κατά την εορτή του και στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Ήταν ένας από τους μεγαλοπρεπείς ναούς της παροικίας, με τις τοιχογραφίες του φιλοτεχνημένες από τον μεγάλο Έλληνα ζωγράφο Βασιλείου και τις περισσότερες εικόνες δωρημένες από τον κ. Φιλίππου. Η πρώτη εκκλησιαστική χορωδία του ναού ιδρύθηκε το 1928, και η διεύθυνσή της είχε ανατεθεί στον γνωστό μουσικό και χοράρχη Κωνσταντίνο Μουζακίτη.
Το 1981, η Ελληνική Κοινότητα Ζεϊτούν συγχωνεύθηκε με την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου και από τότε ο ναός υπάγετο στην Ελληνική Κοινότητα Καΐρου.
Από το 1984 έως το 1998, εφημέριος του ναού ήταν ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Αθανασίου, ο γνωστός και αγαπητός παπά-Γιώργης που με μεγάλη συγκίνηση αποχαιρέτησε η Αιγυπτιώτικη Κοινότητα πριν από λίγο καιρό. Καθώς οι μέρες της κοινωνικής ευημερίας και της οικονομικής ευρωστίας είχαν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, το ποίμνιο ήταν ελάχιστο αριθμητικά και οι ιερείς λιγοστοί, οπότε ο παπα-Γιώργης αναγκαζόταν συχνά να κλείνει τον Άγιο Δημήτριο και να σπεύδει να λειτουργήσει σε άλλους ναούς…
Το 1999, ο ναός παραχωρήθηκε από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στο Πατριαρχείο Μόσχας και πασών των Ρωσιών για 30 έτη.
Το 2019, επεστράφη εκ νέου στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής και από τότε ανατέθηκε η ευθύνη του στον αρχιμανδρίτη Θεόδωρο Σούσο. Ήταν ένας ναός χωρίς ποίμνιο και σε πολύ κακή κτιριακή κατάσταση, που ο πατέρας Θεόδωρος κλήθηκε να επαναφέρει σε ζώσα κοινότητα. Σιγά-σιγά το ποίμνιο άρχισε να προσέρχεται, ήρθε ψάλτης και οι λαϊκοί που πήγαιναν για να προσφέρουν τη βοήθειά τους, έγιναν στη συνέχεια νεωκόροι του ναού.
Το 2020, ξεκίνησε η σταδιακή αποκατάστασή του σε συνεργασία με την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου.
Το 2025, προσήλθε η φιλόχριστη και φιλεκκλησιαστική οικογένεια του κ. Μιχαήλ Φαράγκ και της συζύγου του Κλοντίν Καρμά, που συνέβαλε τα μάλλα στην αποκατάσταση του ναού. Δίπλα στις εργασίες που συνέχιζε αγόγγυστα η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου προστέθηκαν και οι προσφορές ενοριτών του Ζεϊτούν – οικονομικές, αλλά και με τη μορφή δωρεάς κειμηλίων.
Όπως σημείωσε κατά την ομιλία του ο πατέρας Θεόδωρος, το έργο των τελευταίων έξι χρόνων που θα συνεχισθεί, δεν θα είχε επιτευχθεί χωρίς τη βοήθεια του Πατριάρχη Αλεξανδρείας, του ποιμενάρχη της Επαρχίας Νικόδημου, της προϊσταμένης Εφορείας Ναών και Κοιμητηρίων της ΕΚΚ Χρυσάνθης Σκουφαρίδου και της οικογένειας του κ. Φάραγκ και της συζύγου του κ. Καρμά.
Και κατέληξε ο αρχιμανδρίτης Θεόδωρος: «Η Εκκλησία δεν είναι πέτρες και τοίχοι. Είναι οίκος προσευχής και τόπος συναντήσεως του ανθρώπου με τον Θεό. Και όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος «Μην κάνεις την Εκκλησία τόπο όπου πηγαίνεις, αλλά κάνε την τη ζωή που ζεις». Σήμερα, βλέποντας τον Ναό μας να ανακαινίζεται, θυμόμαστε ότι η πραγματική ανακαίνιση αρχίζει πάντα από την καρδιά. Η αποκατάσταση επανέφερε τον τόπο στην ομορφιά του, αλλά οι προσευχές μας, η αγάπη και η ενότητά μας είναι αυτές που του δίνουν ζωή».
Οι επίσημοι
Παρόντες στον Όρθρο και την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία ήταν ο πρέσβης της Ελλάδας στην Αίγυπτο Νικόλαος Παπαγεωργίου, ο Επιτετραμένος της πρεσβείας της Κύπρου στην Αίγυπτο Ονούφριος Οικονομίδης, ο πρόξενος της Ελλάδας στο Κάιρο Βασίλειος Μάριος Τόλης. Εκ μέρους της Διαχειριστικής Επιτροπής της ΕΚΚ παραβρέθηκαν η κ. Σκουφαρίδου και η προϊσταμένη της Εφορείας Επικοινωνίας, Πολιτισμού και Αρχείων Βίλλυ Πολίτη Ζουέ.
Επίσης, παραβρέθηκαν ο Ζαχαρίας Φούμελος – πρόεδρος της Ελληνικής Στέγης Ηλιουπόλεως, η Νίτσα Καζαμία – πρόεδρος του Φιλανθρωπικού Σωματείου Κυριών «Μαρία η Αιγυπτία», η Βάσω Γαζή – αντιπρόεδρος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Κυριών Καΐρου, ο Γιώργος Ζουμπουλίδης – πρόεδρος του Ορθόδοξου Πατριαρχικού Πνευματικού Κέντρου Σούμπρας. Εκ μέρους της Αραβόφωνης Ορθόδοξης Κοινότητας προσήλθαν, μεταξύ άλλων, οι Claude Naccache, Salem Casiss, Arlette Monseph. Επίσης, συμμετείχε το Σύστημα Προσκόπων Αραβόφωνων Ελ Σαρκ Ηλιουπόλεως.Η λειτουργία έγινε στα ελληνικά και στα αραβικά, καθώς το ποίμνιο ήταν Έλληνες και Αραβόφωνοι της ορθόδοξης κοινότητας.
