Τον Ιούνιο του 2025, στην εφημερίδα «Νέο Φως» και συγκεκριμένα στο φύλλο 858 της 23ης Ιουνίου 2025, δημοσίευσα ένα άρθρο με τίτλο «Η Αγία Αικατερίνη και η φουρτούνα».
Αφορμή για το άρθρο εκείνο στάθηκε ένας πραγματικός μαραθώνιος δημοσιευμάτων και αντιπαραθέσεων που κυριάρχησε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Ελλάδας από τις 29 Μαΐου 2025. Θεώρησα τότε ότι εμείς, ως Έλληνες της Αιγύπτου, γνωρίζοντας εκ των έσω τις ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις, οφείλαμε, και για ιστορικούς λόγους, να προσεγγίσουμε αυτήν τη «φουρτούνα» από μια διαφορετική οπτική γωνία.
Στο άρθρο μας καταλήγαμε στο συμπέρασμα ότι η σκόνη που σήκωσαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έπεσε «βούτυρο στο ψωμί» ορισμένων κακόβουλων κύκλων και στις δύο χώρες, τόσο στην Αίγυπτο όσο και στην Ελλάδα, οι οποίοι συνέβαλαν στην καλλιέργεια ενός πραγματικού εθνικού παροξυσμού.
Έκλεινα, μάλιστα, το άρθρο με την ακόλουθη διαπίστωση:
«Η ιστορία έδειξε πως η φιλική σχέση μεταξύ των λαών και των κρατών της Αιγύπτου και της Ελλάδας πιστεύουμε πως θα κοπάσει αυτήν τη φουρτούνα και θα επιβεβαιωθεί για μία ακόμη φορά η ιστορική αλήθεια της φιλίας που μετρά αιώνες».
Από τότε πέρασαν αρκετοί μήνες, στη διάρκεια των οποίων συνέβησαν πολλά. Κορυφαίο, ωστόσο, γεγονός υπήρξε η αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία της Αρχιεπισκοπής Σινά. Ο επί 52 χρόνια Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός παραιτήθηκε και τη θέση του ανέλαβε ο νέος ιεράρχης, Αρχιεπίσκοπος Συμεών.
Διαβάσαμε σήμερα την ανακοίνωση του Αρχιεπισκόπου Συμεών, η οποία φαίνεται να δίνει τέλος σε μια εκκρεμότητα ετών. Δεν μπορεί κανείς να μη σκεφτεί ότι χρειάστηκαν περίπου 52 εβδομάδες —από την ενθρόνισή του, στις 31 Οκτωβρίου 2025, παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού— για να γίνουν όσα δεν είχαν γίνει επί 52 ολόκληρα χρόνια!
Σε όσους ενδεχομένως αντιτείνουν ότι η προηγούμενη αδράνεια οφειλόταν στην προσπάθεια προστασίας της Μονής, θα απαντούσαμε ότι μια τέτοια εξήγηση δύσκολα ευσταθεί. Το αποτέλεσμα δείχνει πως η μακρόχρονη αδράνεια οδήγησε την κατάσταση σε οριακό σημείο, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια την υπόσταση ενός θεσμού με ιστορία δεκαπέντε αιώνων.
Θέλουμε να συγχαρούμε τον Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Συμεών και τους Πατέρες της Μονής για τη σοφή διαχείριση του ζητήματος. Παράλληλα, οφείλουμε να συγχαρούμε την αιγυπτιακή και την ελληνική πολιτεία για την πολιτική βούληση που επέδειξαν, ώστε να αναζητηθεί μια εξωδικαστική λύση, προτού εξαντληθούν τα χρονικά περιθώρια της δικαστικής διαδικασίας και προκύψουν δραματικές συνέπειες για όλες τις πλευρές. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο όχι μόνο μια ιστορία δεκαπέντε αιώνων, αλλά και μια φιλία που οι ρίζες της χάνονται στα βάθη της ιστορίας των δύο αρχαίων πολιτισμών μας.
Ίσως, τελικά, αυτή να είναι η ουσία της σολομώντειας λύσης: η αναζήτηση μιας διεξόδου που προστατεύει την ιστορική κληρονομιά και διαφυλάσσει τις σχέσεις των δύο λαών, αντί να αφήνει μια μακρόχρονη διαφορά να οδηγήσει σε μια οριστική ρήξη.
Χ. Θ. Καβαλής
Πρόεδρος της ΕΚΚ
