Ένα επιτυχημένο παράδειγμα προς μίμηση, αποτύπωση του άοκνου οράματος του Αντώνη Ιορδανίδη και των ανθρώπων που συμπορεύονται μαζί του, που απορρέει από την ΕΚΚ,, το ΔΣ και τον πρόεδρό του Χρήστο Καβαλή, είναι το Ελληνικό Νοσοκομείο Καϊρου. Ακολουθώντας το τρίπτυχο που είναι απαραίτητο για να σταθεί στα πόδια της κάθε κοινωνική ομάδα μικρού – όπως η ελληνική κοινότητα – ή μεγάλου – όπως ένα κράτος – μεγέθους, είναι ένας από τους πυλώνες διαβίωσης του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού. Γι αυτό και το Νοσοκομείο στο χώρο του δεν περιορίζεται στο να καλύπτει την ανάγκη της υπηρέτησης της Υγείας, αλλά επεκτείνεται και στην Πρόνοια, με το Γηροκομείο και καλλιεργεί όλο και περισσότερο τον πυλώνα της Παιδείας με τη συνεργασία που έχει με αιγυπτιακά πανεπιστήμια, ώστε γιατροί και νοσηλευτές να κάνουν την πρακτική τους στις εγκαταστάσεις του.
Το νοσοκομείο δημιουργήθηκε το 1912. Είναι, λοιπόν, με σημερινούς όρους μικρό σε μέγεθος, εάν συγκριθεί με τα μεγάλα ή γιγαντιαία νοσοκομεία. Καταφέρνει, όμως, με εντυπωσιακή ευελιξία να καλύπτει τα πάντα. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 114 κλίνες, οι 16 είναι εντατικής θεραπείας – ποσοστό πολύ μεγάλο για το μέγεθός του. Καθημερινά, στα εξωτερικά του ιατρεία προσφεύγουν 80-140 άτομα. Καλύπτει όλες τις ειδικότητες και μάλιστα εξειδικευμένους τομείς που δεν συναντώνται σε άλλα νοσοκομεία. Έχει σύγχρονο ιατρικό εξοπλισμό και εξαιρετικούς γιατρούς, ενώ διενεργεί μεγάλο αριθμό χειρουργικών επεμβάσεων καθημερινά.
Όπως εξηγεί στην εφημερίδα μας ο Αντώνης Ιορδανίδης, Προϊστάμενος της Εφορείας Νοσοκομείου και Οίκου Ευγηρίας και Ταμίας της ΕΚΚ, το νοσοκομείο συνεχώς εκσυγχρονίζεται με μηχανήματα – διαγνωστικά και υποστήριξης. Κι αν το κόστος τους είναι εξαιρετικά υψηλό, αυτό δεν αποτελεί φραγμό. Διότι ο κόσμος εμπιστεύεται το νοσοκομείο, η διαχείριση είναι η καλύτερη δυνατή και η δαπάνη αποσβένεται σε εύλογο χρονικό διάστημα. Μάλιστα, η πλέον πρόσφατη παραγγελία είναι μηχάνημα τρισδιάστατης απεικόνισης για το χειρουργείο.
Βέβαια, το νοσοκομείο δεν ήταν πάντα ένα από τα «στολίδια» των υποδομών της ΕΚΚ. Την «χρυσή» 50ετία από την ίδρυσή του, είχε ακολουθήσει μια μακρά περίοδος παρακμής. Αυτή άρχισε κατ’ ευχήν να αντιστρέφεται μετά το 2015, οπότε η ΕΚΚ αποφάσισε να αξιοποιήσει νέους – την εποχή εκείνη – ανθρώπους, με εμπειρία στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ο Αντώνης Ιορδανίδης ήταν μια τέτοια περίπτωση. Είχε ζήσει από το 1968 έως το 2004 στην Αθήνα, όπου είχε δημιουργήσει πολλές – και όχι μόνον μια – επιχειρήσεις. Όπως εξηγεί, είναι καλό να έχει κάποιος πολλές και όχι μόνον μια επιχείρηση, για να τροφοδοτεί η μια την άλλη σε περιόδους ανάγκης και για να μπορεί να κλείσει κάποια, όταν αποδεικνύεται ζημιογόνα. Την ίδια λογική, ίσως, να ακολούθησε και στο νοσοκομείο, καθώς όταν μιλά γι αυτό δίνει την εντύπωση ότι έχει δημιουργήσει μια ομπρέλα που σκεπάζει όλο και περισσότερες ειδικότητες και δραστηριότητες που αλληλοτροφοδοτούνται…
Αντώνης Ιορδανίδης: Είμαι τεχνοκράτης, όχι πολιτικός
– Πως ήταν, όμως, το νοσοκομείο παλιότερα;
«Δεν υπήρχαν εξωτερικά ιατρεία, τα ιατρικά μηχανήματα ήταν απαρχαιωμένα, τα δωμάτια δεν είχαν κλιματισμό, το γηροκομείο ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση, αποστείρωση δεν υπήρχε, το οδοντιατρείο είχε μόνον μια σπασμένη καρέκλα, επείγοντα περιστατικά δεν εξυπηρετούνταν… Ένα βουλιαγμένο καράβι», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Ιορδανίδης. Η ανασυγκρότηση του νοσοκομείου είχε σταδιακά ξεκινήσει από το 2001, οπότε είχε αναλάβει ο κ. Καβαλής ως πρόεδρος της ΕΚΚ, αλλά μετά το 2015 με τον κ Ιορδανίδη άρχισε η ταχεία αναβάθμισή του.
– Και πώς ήταν δυνατόν να ανατραπεί μια τέτοια κατάσταση;
«Είμαι τεχνοκράτης, όχι πολιτικός. Ξέρω να προγραμματίζω, να βγάζω το κόστος και τον χρόνο που χρειάζεται, πότε θα αρχίσω και πότε θα τελειώσω».
– Τι άλλο, όμως, χρειάζεται πέρα από την οργανωτική ικανότητα;
«Να είσαι ικανός και να αγαπάς αυτό που κάνεις. Να έρχεσαι το πρωϊ πριν από το προσωπικό. Τις πρώτες ημέρες, που είχα αναλάβει, ο καθένας ερχόταν ό,τι ώρα ήθελε. Συνέχισαν να αργούν, οπότε έκλεισα τις πόρτες μετά το πέρας της ώρας προσέλευσης. Πρέπει να πιάνεις τον ταύρο από τα κέρατα».
– Και πως έγινε η επιλογή του Γενικού Δ/ντή;
«Ο Γενικός Διευθυντής προέκυψε από τους γιατρούς του νοσοκομείου. Δεν παίρνω άτομα απ’ έξω. Η ιεραρχία προκύπτει από τη δομή του νοσοκομείου. Έτοιμους δεν παίρνω ποτέ. Πρέπει να βάλεις το μαχαίρι στο κόκκαλο, Έχω εργάτη που τον έκανα στέλεχος. Όποιος αξίζει, ανεβαίνει και αμείβεται ανάλογα».
– Και η συνεννόηση με το προσωπικό πως γίνεται;
«Όλα γίνονται γραπτώς. Η πείρα είναι μεγάλο πράγμα, όπως και η θέληση να κάνεις κάτι σωστό».
– Και σήμερα, που όλα δείχνουν να έχουν πάρει τον δρόμο τους;
«Συνεχίζω σαν την πρώτη μέρα. Μέχρι που να έρθω από το σπίτι, έχω άγχος. Μόλις μπω στο γραφείο, το άγχος φεύγει. Είμαι στο νοσοκομείο κάθε μέρα και διαθέσιμος όλη την ημέρα. …Κάποια στιγμή θα φύγω. Κι όποιος έρθει ή θα συνεχίσει το κτίσιμο ή θα το γκρεμίσει».
– Παραδείγματα δομών που θέλει να επισημάνει;
«Το Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού και η Τράπεζα Αίματος, που δουλεύει 24 ώρες το 24ώρο. Πρόκειται για δυο δομές που φτιάξαμε, νοικιάζουμε και είναι εξαιρετικά αποδοτικές. Εδικά το Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού, διότι οι Αιγύπτιοι έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα με το σάκχαρο, διότι τρώνε πολύ ζάχαρη. Η Αιμοκάθαρση. Ο Αξονικός Τομογράφος. Όταν τον αγοράσαμε έκανε απόσβεση σε τρεις μήνες, διότι λίγο αργότερα ξέσπασε η επιδημία του covid».
– Οι σχέσεις με την ελληνική διοίκηση ποιες είναι;
«Θα σας πω μόνον ότι από το 2017 πολεμώ να επιστρέψει ο ΕΟΠΥΥ το 6% της παρακράτησης που κάνει στους 300 Έλληνες συνταξιούχους που ζουν εδώ και δεν κάνουν χρήση των υπηρεσιών του».
Υπουργοί από την Ελλάδα πέρασαν από το νοσοκομείο, επιδοκιμάζοντας λεκτικά ως επισκέπτες. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός Υγείας το 2024, θυμάται να του έχει πει ως εποπτεύων του ελληνικού ΕΣΥ: «Δεν είναι νοσοκομείο αυτό. Είναι ξενοδοχείο. Όταν έρθεις στην Αθήνα, έλα να με βρεις για μας φτιάξεις κι εμάς λίγα»…
– Και οι άποροι;
«Οι άποροι Έλληνες δεν πληρώνουν, ο καθένας έχει τη δική του κάρτα ασφάλισης, για να πηγαίνει σε οποιοδήποτε νοσοκομείο στην Αίγυπτο και υπάρχει μηνιαίο βοήθημα».
Δρ. Σαμουήλ Λούϊς: Η προσέλευση αυξήθηκε κατά 600%
Ο επιστημονικής διευθυντής του Ελληνικού Νοσοκομείου Καΐρου Δρ. Σαμουήλ Λουίς εργάζεται εδώ και 30 χρόνια στο νοσοκομείο. Ξεκίνησε το 1995, το 2000 έγινε διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας και το 2014 επιστημονικός διευθυντής. Είναι μέλος της Αιγυπτιακής και της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας. Όπως λέει, το νοσοκομείο έχει αλλάξει ολοκληρωτικά στη διάρκεια αυτών των χρόνων.
– Αυτό πως μεταφράζεται;
«Στον κόσμο που έρχεται. Η προσέλευση ασθενών έχει αυξηθεί κατά 600% συγκριτικά με πριν».
– Πόσους γιατρούς και νοσηλευτές έχετε;
«Έχουμε 50 συνεργαζόμενους γιατρούς στα εξωτερικά ιατρεία, 30 μόνιμους στις κλινικές και 60 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό. Συγχρόνως, έχουμε γίνει σημείο αναφοράς για νέους γιατρούς, καθώς έρχονται εδώ για κλινική εμπειρία μετά το πανεπιστήμιο».
Αγγέλα Χαραλαμποπούλου: Βρίσκομαι εδώ καθημερινά
Η Αγγέλα Χαραλαμποπούλου είναι διευθύντρια του Οίκου Ευγηρίας, που λειτουργεί ως ενιαίο συγκρότημα μαζί με το Νοσοκομείο. Όπως λέει, το κτίριο του γηροκομείου ξαναχτίσθηκε εκ βάθρων, όταν ανέλαβε ο κ. Ιορδανίδης. Διαθέτει εξαιρετικά δωμάτια 32 κλινών και σήμερα φιλοξενούνται 25 υπερήλικες. Ο γιατρός Σερίφ Μανώλης είναι ο γιατρός του γηροκομείου που επισκέπτεται τους υπερήλικες κάθε Δευτέρα και Πέμπτη και όταν χρειασθεί γιατρός ειδικότητας πηγαίνει άμεσα από το νοσοκομείο. Εκτός, από τον γιατρό, στο γηροκομείο απασχολούνται 13 νοσηλεύτριες και 7 άτομα γενικών καθηκόντων. Η ίδια ελέγχει καθημερινά τη λειτουργία του γηροκομείου, ενώ τα οικονομικά ελέγχει ο κ. Ιορδανίδης.
Μάχα Ελ Ουακίλ: Αγαπώ τις ιστορίες τους
Συμπαραστάτρια της κ. Χαραλαμποπούλου στην καθημερινή επόπτευση είναι η Μάχα Ελ Ουακίλ, που εργάζεται στο γηροκομείο εδώ και 18 χρόνια. Όπως εξηγεί, είναι υπεύθυνη για τις εισαγωγές και για την επίλυση των προβλημάτων των ηλικιωμένων.
– Ποια είναι τα κύρια προβλήματα που έχουν;
«Οι αγωνίες της ψυχής τους. Κάθε ηλικιωμένος ή ηλικιωμένη διακατέχεται από την αγωνία της εισαγωγής μόλις έρχεται. Αλλά και αργότερα, κύρια ανάγκη είναι να τους καθησυχάζουμε ψυχολογικά. Περνάμε καθημερινά από όλα τα δωμάτια, τους ρωτάμε πώς είναι, εάν είναι καλά στις σχέσεις τους με τους άλλους ηλικιωμένους, προσπαθούμε να τους κάνουμε να αισθανθούν ότι εδώ είναι σπίτι τους. Τους ταΐζουμε, τους βοηθάμε στο μπάνιο τους, φέρνουμε φυσικοθεραπευτή όποτε χρειάζονται… Και είναι πολύ ωραίο που μοιράζονται τις ιστορίες της ζωής τους. Ακούω τις γιαγιάδες ώρες να αφηγούνται ιστορίες. Όταν λείπω για 2-3 μέρες, με αναζητούν. Είμαι παρέα τους».
Κοινοτικός Επίτροπος και Αναπληρωτής Προϊστάμενος της Εφορείας Νοσοκομείου και Οίκου Ευγηρίας είναι ο Ανδρέας Γιόσρι, Διαχειριστική διευθύντρια του ΕΝΚ η Ειρήνη Μαυρουδή.
