Μιχάλης Μπίσκος
Η πρόσφατη απογραφή του 2021 αποτύπωσε για άλλη μια φορά το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας, καταγράφοντας μείωση του πραγματικού πληθυσμού κατά 200.000 λιγότερους σε σχέση με την προηγούμενη του 2011, η οποία σε μια πρώτη προσέγγιση αιτιολογείται από τη μετανάστευση νέων ανθρώπων σε αναπτυγμένες και οικονομικά ισχυρές χώρες προς ανεύρεση εργασίας.
Επίσης σε αυτή την απογραφή αποτυπώθηκε και επίσημα η συνεχιζόμενή τα τελευταία χρόνια ερήμωση της υπαίθρου, με το χάσμα να μεγαλώνει επικίνδυνα μεταξύ του πληθυσμού των 5-6 μεγάλων πόλεων της χώρας μας έναντι της περιφέρειας, πλησιάζοντας όλο και πιο κοντά στο μη αναστρέψιμο όριο του.
Η τεράστια εγκατάλειψης σε ανθρώπινο δυναμικό που μαστίζει τους Μικρούς και Περιφερειακούς Δήμους, έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρχει σημαντικό έλλειμμα νέων ανθρώπων στου Δήμους αυτούς, οι οποίοι προτιμούν να μετακινηθούν στο πλησιέστερο αστικό κέντρο στην προσπάθειά τους να βρουν κάποια θέση εργασίας, με καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Με τέτοια δεδομένα η συγκράτηση του ενεργού πληθυσμού τους στον τόπο τους, σε μία αποδυναμωμένη Περιφέρεια είναι ένα θέμα που σίγουρα απασχολεί πολύ σοβαρά την εκάστοτε Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Έχουμε συγκεντρώσει το 50% του πληθυσμού της χώρας μας στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, και πάνω από το 80% στα μεγάλα αστικά κέντρα: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Βόλος, Ιωάννινα, Πάτρα, Ηράκλειο κ.τ.λ. Αποτελούμε παγκόσμιο φαινόμενο της αστυφιλίας, της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της υπογεννητικότητας, με πάνω από 500.000 κυρίως νέοι επιστήμονες να έχουν φύγει από την χώρα μας από το 2010 και συνεχίζουν να φεύγουν.
Η ερήμωση της υπαίθρου έχει ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος της καλλιεργήσιμης γης της χώρας μας, με μία έκταση περίπου τα 45.000.000 στρέμματα να είναι σήμερα ακαλλιέργητη, ή να υποκαλλιεργείται ή να οδηγείται σε άλλες χρήσεις όπως φωτοβολταϊκά, αστική χρήση, τουριστική χρήση κ.τ.λ. ενώ παράλληλα ο αγροτικός πληθυσμός της χώρας είναι πιά γερασμένος με μέσο όρο ηλικίας άνω των 60 ετών.
Εάν θέλουμε να πετύχουμε πραγματική βιώσιμη ανάπτυξη στην Χώρα μας, πρέπει οπωσδήποτε άμεσα να ξεκινήσουμε από την ανάπτυξη στον αγροτοδιατροφικό τομέα, παράγοντας αντί να εισάγουμε το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων που καταναλώνουμε όπως το κρέας, τα όσπρια, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, την ζάχαρη, το αλάτι, τα φρούτα, τα λαχανικά κ.τ.λ.
Η ελληνική κοινωνία μας ειδικά στην Περιφέρεια χρειάζεται έναν στρατηγικό στόχο, ένα όραμα για την γεωργία και για την εγκαταλειμμένη ύπαιθρο της χώρας μας. Η χώρα μας έχει ανάγκη να επενδύσουμε άμεσα στην ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, με ένα συνεκτικό-ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο εθνικό στρατηγικό σχέδιο, που θα δίδει έμφαση στις καλλιέργειες που αποτελούν κυρίαρχο συστατικό της καθημερινής τροφής μας (σιτηρά – ρύζι – πατάτες – όσπρια – λάδι – ελιές – προϊόντα αμπελιού – κηπευτικά – φρούτα – κτηνοτροφικά φυτά κ.τ.λ.).
Απαιτείται αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου στην Περιφέρεια αξιοποιώντας σε σωστή κατεύθυνση την Νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική 2023-2027, με αναθεώρηση του σχεδιασμού της χορηγίας του από το Ταμείο Ανάκαμψης, χρηματοδοτώντας γενναία τον πρωτογενή τομέα της Χώρας. Σε αυτή την προσπάθεια θα πρέπει να συμμετάσχουν και όλοι οι νέοι που έδειξαν ενδιαφέρον για να γίνουν νέοι αγρότες με τα απαραίτητα κονδύλια για να αιμοδοτηθεί ουσιαστικά η ύπαιθρος μας.
Βιώνοντας την παρούσα οικονομική κρίση, τις επιπτώσεις από την πανδημία, τον Ρώσο-Ουκρανικό πόλεμο, την κλιματική αλλαγή, την έλλειψη εργατικού δυναμικού, κ.τ.λ., σήμερα ο ρόλος της αγροτικής παραγωγής αποκτά νέα αυξημένη σημασία με στόχο να ξαναζωντανέψει η Ελληνική ύπαιθρος όπως της αξίζει.
Κλείνοντας είναι ανάγκη να επισημάνουμε ότι οι Χώρες που σήμερα καλύπτουν τις διατροφικές τους ανάγκες με την δική τους παραγωγή, ενώ παράλληλα διαθέτουν και την σχετική βιομηχανία παραγωγής σε λιπάσματα, φυτοφάρμακα και σπόρους, αυτές γίνονται οι ρυθμιστές της αξίας της τροφής σε παγκόσμιο επίπεδο. «Ας το έχουμε και αυτό υπόψη μας».
* Ο Μιχάλης Μπίσκος είναι Πολιτικός Μηχανικός
και Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Καϊρου.
