Το τηλέφωνο χτύπησε και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν η διαχειρίστρια της Αχιλλοπουλείου Σχολής, κα Μάριαμ Γιακούμπ. Με πολύ ενθουσιασμό με ενημέρωσε, ότι την Τετάρτη 11 Ιουνίου, γύρω στις 11 το πρωί, το Νηπιαγωγείο θα διοργανώσει ένα καλοκαιρινό “πισίνα- πάρτυ”. Με κάλεσε να το καλύψω για το ΝΕΟ ΦΩΣ, δίνοντάς μου όμως και την εναλλακτική να μου στείλει η ίδια φωτογραφίες. Χωρίς δεύτερη σκέψη, απάντησα πως θα είμαι εκεί, μη θέλοντας να χάσω αυτή τη μοναδική ευκαιρία.

Αφού κλείσαμε το τηλέφωνο, μου ήρθε στο μυαλό το σχόλιο του Προξένου της Ελλάδας στο Κάιρο, κ. Βασίλειου Μάριου Τόλη. Λίγες μέρες πριν στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook είχε μοιραστεί τα θερμά του συναισθήματα από τη συμμετοχή του στην τελετή λήξης της Αχιλλοπουλείου Σχολής, εκφράζοντας ωστόσο και το παράπονό του, ότι από την τελετή έλειπε το πατροπαράδοτο «μπουγέλο».

Όταν έφτασα στο Νηπιαγωγείο, όλα ήταν έτοιμα για το μεγάλο πάρτι. Η πλαστική πισίνα γέμιζε με νερό και οι μικροί μπόμπιρες ανυπομονούσαν να βουτήξουν, ενώ οι νηπιαγωγοί προσπαθούσαν, με κόπο, να τους συγκρατήσουν.

Το σύνθημα δόθηκε. Τα νεροπίστολα και οι κουβάδες γέμισαν και ο πανζουρλισμός της παιδικής αθωότητας ξεχύθηκε, παρασύροντας τους πάντες. Τους παρακάλεσα, όσο πιο ευγενικά και κατανοητά μπορούσα, να μη με βρέξουν γιατί κρατούσα τη φωτογραφική μηχανή και έπρεπε να συνεχίσω να φωτογραφίζω. Καμία διάκριση όμως! Ήμουν και εγώ στη «ζώνη του πυρός». Όλοι μούσκεμα!

Για πάνω από δύο ώρες, τα νεροπίστολα στόχευαν με ακρίβεια ακόμη και τις δασκάλες, που προσπαθούσαν να κρατήσουν αποστάσεις ασφαλείας. Και όταν τις πετύχαιναν, τα γέλια δυνάμωναν και οι παιδικές φωνές αντηχούσαν σε όλη την αυλή.

Υπήρξαν, βέβαια, και κάποιες πιο στενάχωρες στιγμές, όταν βλέπαμε τα παιδιά του Δημοτικού να σκαρφαλώνουν στα κάγκελα και να παρακαλούν να συμμετάσχουν κι εκείνα, βλέποντας φίλους και αδέρφια τους να διασκεδάζουν.

Δεν έλειψαν και οι αναπόφευκτες μικρογκρίνιες που γεννά το παιχνίδι: από τα γέλια στο κλάμα, και μια μικρή «τσαντίλα», γιατί κάποιος φίλος του έριξε νερό στα μάτια και τον πόνεσε. Όμως οι κυρίες τους κατάφερναν με έναν μαγικό τρόπο να ηρεμούν τα πνεύματα και να τους ενθαρρύνουν να ξαναβουτήξουν, λέγοντας τη μαγική λέξη «μαλές», που όπως πολύ καλά ξέρουμε στην Αίγυπτο, όλα τα γιατρεύει.

Το πάρτι έφτασε στο τέλος του με γέλια, πειράγματα και μεγάλα χαμόγελα. Οι μικροί μαθητές φόρεσαν τα στεγνά τους ρούχα και επέστρεψαν στις τάξεις για να κλείσει μια ακόμη μέρα από τις τελευταίες της σχολικής χρονιάς.

Εμείς, οι μεγάλοι, βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο, φύγαμε από το σχολείο με ένα τεράστιο χαμόγελο, ευγνώμονες που ζήσαμε μια τόσο μοναδική εμπειρία