Κάθε γιορτή ανοίγει ένα μικρό παράθυρο διαφυγής από τον ρυθμό της καθημερινότητας, μια ανάσα ελευθερίας και ξεγνοιασιάς που μας καλεί να αφήσουμε για λίγο πίσω τις υποχρεώσεις και να στραφούμε ο ένας προς τον άλλον. Είναι οι στιγμές που η Παροικία ξαναβρίσκει τον κοινό της παλμό, σαν μια μεγάλη οικογένεια που σκορπίστηκε μα παραμένει δεμένη.

Η Ελληνική παράδοση είναι διάσπαρτη από τέτοιους σταθμούς συλλογικής χαράς, και η Καθαρά Δευτέρα κατέχει ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους. Σαν ένα ήρεμο ξημέρωμα μετά τη θορυβώδη νύχτα των Αποκριών, έρχεται να κλείσει τον κύκλο της μεταμφίεσης και της ανεμελιάς, ανοίγοντας ταυτόχρονα τον δρόμο προς τη Σαρακοστή.

Πίσω από τα Κούλουμα, τα νηστίσιμα τραπέζια και το πέταγμα του χαρταετού, διακρίνει κανείς απόηχους αρχαιοελληνικών γιορτών, όπως τα Ανθεστήρια προς τιμήν του Θεού Διονύσου, που αντιπροσώπευε την γονιμότητα αλλά και την αυθεντική έκσταση της ζωής. Οι μεταμφιέσεις, ο θόρυβος και η σκωπτική διάθεση των αποκριάτικων δρωμένων, από τα αλευρομουτζουρώματα και το Γαϊτανάκι, έως τις σατυρικές παρελάσεις, που που πργματοποιούνται στην Πατρίδα μας, θυμίζουν τελετουργίες που στόχευαν να ξορκίσουν το κακό και να καλωσορίσουν την αναγέννηση της φύσης.

Στη Χριστιανική της διάσταση, η Καθαρά Δευτέρα σηματοδοτεί μια διαφορετική πορεία. Από την εξωστρέφεια στη σιωπή, από το γλέντι στην εγκράτεια. Η νηστεία, η απλότητα του τραπεζιού με τη λαγάνα, τον ταραμά και τα θαλασσινά, αποτυπώνουν την επιθυμία του ανθρώπου να ανυψωθεί πνευματικά και να επαναπροσδιορίσει την πορεία του.

Έτσι, μέσα σε μια φωτεινή μέρα, με το δυνατό ήλιο, αλλά και με τα ξαφνικά σύννεφα βροχής, η Ελληνική Παροικία γιόρτασε και φέτος την ημέρα αυτή στον φιλόξενο χώρο του Ελληνικού Ναυτικού Ομίλου Καΐρου, πλάι στη γαλήνια ροή του Νείλου ποταμού. Το τοπίο έμοιαζε να συμμετέχει σιωπηλά στη γιορτή, σαν να αγκάλιαζε τις φωνές και τα γέλια που αντηχούσαν στον αέρα από τους μικρούς και τους μεγάλους που χαίρονταν την κάθε στιγμή.

Το πέταγμα του χαρταετού στον «Όμιλο» αποδείχθηκε, όπως κάθε χρόνο, μια μικρή περιπέτεια. Ο ποταμός δεν χαρίζει εύκολα τους ανέμους του, κι έτσι οι μικροί επίδοξοι «αετοπόροι» κοιτούσαν με λαχτάρα τους πολύχρωμους αετούς να κατακτούν τον ουρανό. Γρήγορα, οι γονείς επιστρατεύτηκαν: άφησαν για λίγο τα σαρακοστιανά εδέσματα και τη νωχελικότητα της ηλιόλουστης ημέρας και επιδόθηκαν σε έναν άτυπο αγώνα με τον άνεμο. Και όταν τελικά ο αετός υψωνόταν, έστω και διστακτικά, οι παιδικές φωνές θριάμβου και οι αυθόρμητες αγκαλιές μεταμόρφωναν την προσπάθεια σε καθαρή χαρά, μια μικρή νίκη που άξιζε κάθε κόπο.

Ο χορός και το τραγούδι δεν έλειψαν από την ημέρα με τον Πάροικο κ. Γιάννη Βλαντή να δίνει τον τόνο με τις ζωηρές χορευτικές του φιγούρες, δυναμιτίζοντας το κέφι.

Έτσι, η γιορτή της Καθαράς Δευτέρας στον Όμιλο δεν ήταν απλώς μια ακόμη συνάντηση της Παροικίας, αλλά μια ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν ανθρώπων που μοιράζονται τις κοινές μνήμες της Αιγυπτιώτικης ιστορίας, ανανεώνοντας το ραντεβού τους για την επόμενη χρονιά.

Στον «Ναυτικό Όμιλο» είδαμε μεταξύ άλλων τον Πρόεδρο του ΕΝΟΚ κ. Γιώργο Ρεκτσίνη, τους Κοινοτικούς Επιτρόπους κ.κ. Στέλιο Χαλκιά και Λεωνίδα Φοντριέ, τον Πρόεδρο του Σ.Ε.Κ. κ. Μιχάλη Μπίσκο.