Τα σημεία της πίστης του Μουσουλμάνου, γνωστά ως οι «5 Πυλώνες του Ισλάμ», περιλαμβάνουν την ομολογία πίστεως (Σαχάντα), την καθημερινή προσευχή 5 φορές (Σαλάτ), την ελεημοσύνη (Ζακάτ), τη νηστεία κατά το Ραμαζάνι (Σαούμ) και το προσκύνημα στη Μέκκα (Χατζ).

Η περίοδος του Ραμαζανιού στην Αίγυπτο είναι πραγματικά μαγική. Τεράστια τραπέζια στήνονται στους δρόμους με πλούσιο γεύμα για όλους την ώρα του Ιφτάρ. Γειτονιές αυτοοργανώνονται δυναμικά, με τα καζάνια να προετοιμάζουν το φαγητό, που συνήθως προσφέρουν δωρητές, για τους συνανθρώπους μας σε ανάγκη.

Λίγο πριν το Ιφτάρ η πόλη βρίσκεται σε αναβρασμό, με την κίνηση στους δρόμους να χτυπάει κόκκινο. Σε αυτό λοιπόν το χαρούμενα γιορτινό πανδαιμόνιο του Καΐρου, οι Πρόσκοποί μας αποφάσισαν, το Σάββατο 7 Μαρτίου, να συμμετάσχουν ενεργά κάνοντας την «καλή πράξη της ημέρας» με τον δικό τους μοναδικό τρόπο.

Στρώθηκαν λοιπόν στη δουλειά στο Προσκοπείο και προετοίμασαν με πολύ αγάπη 100 σακούλες με χουρμάδες, νερό, μπανάνες και όλα τα καλά του Ραμαζανιού.

Αφού τελείωσαν, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και με την συνοδεία του Περιφεριακού Εφόρου Αντρέα Γιόσρι και των βαθμοφόρων: Γιώργου Αγγελίδη, Ναταλί Σαΐντ, Ιουστίνας Μορφούλη, Θεοδώρας Αμίρ, Φωτεινής Καλατζή και Κρις Παναγιώτη, ξεκίνησαν τη γιορτή της προσφοράς, καταλαμβάνοντας τις δύο πλευρές της μεγάλης λεωφόρου μπροστά από τον Άγιο Κωνσταντίνο.

Οι Πρόσκοποι και οι Ανιχνευτές από την πολύβουη μεριά και τα γλυκά Λυκόπουλάκια μας, για ασφάλεια, από την άλλη μεριά της λεωφόρου.

Τι ωραία πραγματικά στιγμή να νιώθεις τη χαρά της προσφοράς και της ένωσης με τον συνάνθρωπο που δεν γνωρίζεις και ίσως δεν ξαναδείς ποτέ. Μια εμπειρία γνώριμη για τους Προσκόπους του Καΐρου, αλλά και για όλους εμάς που παρακολουθούμε τις δράσεις τους μαθαίνουμε από αυτούς.

Και επειδή σε αυτή τους την δράση δεν ήσασταν παρόντες φανταστείτε για λίγο την γεμάτη ζωντάνια εικόνα. Να ανοίγει το παράθυρο του αυτοκινήτου, η πόρτα του λεωφορείου, του φορτηγού, του ασθενοφόρου και οι επιβάτες να ακούνε τη γλυκιά φωνή της Μαιρούλας, του Αλέξη, του Κωνσταντίνου, του Νικόλα, του Αντώνη, του Φιλοπατήρ και τόσων άλλων παιδιών να τους λένε με ένα πλατύ χαμόγελο «Ραμαντάν Καρίμ» και να τους δίνουν την προσφορά για το Ιφτάρ.

Πόσα άραγε χαμογελαστά και ειλικρινή «Αλάα ου Άκραμ» εισέπραξαν από τους δεκάδες άγνωστους οδοιπόρους της μεγάλης λεωφόρου οι νεανικές τους καρδιές και πόσο σημαντική ήταν αυτή η δράση, με έμπνευση από το Ιερό Ραμαζάνι, για την πορεία και την εξέλιξη της ζωής τους.

Η απάντηση είναι μία και δοκιμασμένη από την απαρχή των ανθρώπινων κοινωνιών: «Όταν κάνεις το καλό, το καλό επιστρέφει».

Αλλά αυτό το γνωρίζουν καλά οι Πρόσκοποι του Καΐρου, γιατί είναι αποφασισμένοι να αφήσουν, με τις καλές τους πράξεις, τον κόσμο λίγο καλύτερο από ότι τον βρήκαν.

Φωτογραφίες: Πρόσκοποι Καΐρου