Ξεφυλλίζοντας παλιά έντυπα αναζητώντας αιγυπτιώτικες ιστορικές πτυχές στον ελλαδίτικο χώρο, έπεσα πάνω στο αθηναϊκό περιοδικό ¨Πάνθεον¨ της 11-24/7/1978 και συγκεκριμένα σε άρθρο με τίτλο ¨Με την τελευταία των Καβάφη¨, όπου η Χαρίκλεια Βαλιέρη-Καβάφη (1896-1983) συνομιλούσε με τον Νίκο Μπακουνάκη.
Ήταν ανιψιά του Κων. Καβάφη, κόρη του αδελφού του Αριστείδη – εμπόρου και αντιπροσώπου της εταιρίας ¨Χεδίβης¨ – και της Μαρίας Βούρου, ενώ είχε παντρευτεί τον Geronimo Valieri.
Ζώντας σ΄ ένα μικρό και ταπεινό δωμάτιο του πιο φθηνού ξενοδοχείου της Μυτιλήνης, παρέδιδε μαθήματα αγγλικών και γαλλικών σ΄ ένα νησί που την ήξεραν κι οι πέτρες… Απ΄ τα ψηλά στα χαμηλά, κι απ΄ τα πολλά στα λίγα, η Αλεξανδρινή κοντέσα περιέγραφε κάπως έτσι τη ζωή της :
¨ Έζησα πολύ πλούσια ζωή. Στην Αίγυπτο έμεινα ως τα 27 μου, ως το 1923. Τον Α΄π.π. τον πέρασα στην Αίγυπτο. Απ΄ τα 18 μου βρέθηκα ανακατεμένη μέσα στην αιγυπτιακή ζωή, με τα στρατεύματα Άγγλων και Γάλλων. Διασκέδασα πολύ, χόρεψα πολύ, γιατί η Αίγυπτος δεν υπέφερε από τον πόλεμο. Ανάμεσα στους Έλληνες υπήρχε πολύς πλούτος. Στα 1916 ήρθε ο Βενιζέλος, κι εμείς οι βενιζελικοί δώσαμε ένα μεγάλο πάρτι. Το 1923 παντρεύτηκα και έφυγα για την Ευρώπη. Ο άνδρας μου ήταν Έλληνας υπήκοος, αλλά Ιταλός στην καταγωγή. Από το 1923 ως το 1947 ταξιδεύαμε συνέχεια. Είχαμε λεφτά. Ο άνδρας μου δεν έκανε καμία δουλειά, αλλά μας έστελναν λεφτά από την Αίγυπτο. Λονδίνο, Παρίσι, Μιλάνο, Φλωρεντία, Βέλγιο, Αυστρία… Το χειμώνα στα χιόνια. Ήταν μια θαυμάσια ζωή.
Στα 1939 ήμασταν στο Μπιαρίτς. Ο γερμανικός στρατός μας φέρθηκε καλά, αλλά τα χρήματα από την Αίγυπτο σταμάτησαν. Άρχισα να πουλώ διαμαντικά των οικογενειών Καβάφη και Βούρου… Τελείωσε ο πόλεμος, αλλά η Αίγυπος δεν άνοιξε. Πουλήσαμε ότι είχαμε. Πήγαμε στην Κύπρο, αλλά ήταν αδύνατον να βγάλουμε την περιουσία μου από την Αίγυπτο. Πήρα την κόρη μου και πήγα στην Αίγυπτο, αλλά μια μέρα διώξανε τους ξένους και το 1957 καταλήξαμε στη Μυτιλήνη με 2.000, κι ενώ είχαμε κτήματα, νοικιασμένα όμως αντί ευτελούς ποσού, αναγκάστηκα να εργαστώ¨.
Όσο για τον Καβάφη καταθέτει πως : ¨Πήγαινα στο σπίτι του από 10 έως 25 ετών και μ΄ αγαπούσε πολύ γιατί είχα το όνομα της μητέρας του. Παρόλα αυτά που λένε, η περιουσία του ήταν μικρή, 6.000 λίρες. Όσο για τη σεξουαλικότητα του γράφονται ένα σωρό αναλήθειες και υπερβολές¨.
Και η κοντέσα, λίγα χρόνια πριν πεθάνει, καταλήγει : ¨Είμαι γυναίκα του καλού καιρού και αν έγινα σύγχρονη και καταλαβαίνω τη νεολαία, μ΄ αρέσουν τα παλιά¨.
Να σημειώσουμε πως είχε γράψει ένα βιβλίο στα αγγλικά για τον ποιητή, που όμως απ΄ ότι γνωρίζουμε δεν εκδόθηκε ποτέ. Ταξίδεψε κι αυτό στη λήθη των αλλοτινών εποχών…
Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ
