Το νέο ορφανοτροφείο κτίστηκε στην καϊρινή Ηλιούπολη με δωρεά των αδελφών Γεωργίου και Δημητρίου Σπετσερόπουλου σε οικόπεδο 4.000 τ.μ. που αγοράστηκε από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και την Εταιρία Ηλιουπόλεως. Τα σχέδια είχε αναλάβει το Γραφείο Μιχαήλ Φλώρη – Κυπριανού Γεωργίου, σε συνεννόηση με το μηχανικό Γρυπάρη. Ο θεμέλιος λίθος του τέθηκε στις 23/4/1928 και άρχισε να λειτουργεί την 1/7/1929, με τα επίσημα εγκαίνια να πραγματοποιούνται στις 26/12/1929.
Πως ήταν όμως το Σπετσεροπούλειο Ορφανοτροφείο ; Ας απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό ακολουθώντας μια σύντομη περιγραφή του από το 1929 :
Η κύρια εξωτερική του είσοδος ήταν επί της οδού Τάντας, η οποία είχε γίνει μια από τις κυριότερες αρτηρίες της Ηλιούπολης από την οποία διερχόταν το μετρό. Γύρω υπήρχε μια μεγάλη αυλή, ενώ το οικόπεδο είχε συνολική έκταση 4.000 τ.μ. Το κτίριο είχε ισόγειο και 3 ορόφους. Ο εισερχόμενος έβλεπε αμέσως εντοιχισμένες δύο μαρμάρινες πλάκες δεξιά και αριστερά με επιγραφές ¨Ευεργέται¨ και ¨Δωρηταί¨. Εκεί θα αναγράφονταν τα ονόματα των ευεργετών και δωρητών, οι οποίοι βέβαια υπήρξαν πολλοί. Το κτίριο κάλυπτε 1.500 τ.μ. Ο καθένας αντιλαμβανόταν την ιδιαίτερη επιμέλεια με την οποία κτίστηκε. Μεγαλοπρεπείς μαρμάρινες σκάλες, ξυλεία πορτών και παραθύρων, ότι πιο τέλειο και στέρεο. Στο ισόγειο, μια πτέρυγα περιλάμβανε το παρεκκλήσι διαστάσεων 20Χ6 μ. Στο ναό αυτό θα τελούνταν κατά τις εορτές λειτουργίες με χορωδίες από ορφανά. Υπήρχαν επίσης, αίθουσα εστιατορίου για 300 τρόφιμους, αποθήκες τροφίμων, μαγειρείο με τέλεια εγκατάσταση, εγκαταστάσεις λουτήρων, νιπτήρων και αποδυτηρίων.
Στον πρώτο όροφο ήταν το γραφείο της Διευθύνσεως, γραφείο γραμματέως, αίθουσα συνεδριών του Διοικητικού Συμβουλίου, μεγάλη αίθουσα τελετών 18Χ6 μ. Κατά μήκος, επί μεγάλου διαδρόμου, ήταν επτά αίθουσες παραδόσεων, κάθε μία 9Χ6 μ. Υπήρχε ιδιαίτερη αίθουσα νηπιαγωγείου. Δύο μαρμάρινες σκάλες οδηγούσαν στους άνω ορόφους.
Ο δεύτερος όροφος του ιδρύματος προοριζόταν αποκλειστικά για τα αγόρια τρόφιμους και το προσωπικό του τμήματος αυτού. Περιλάμβανε : Τέσσερεις κοιτώνες 5,5Χ20, καθώς και άλλον έναν διαστάσεων 6Χ20. Οι κοιτώνες αυτοί ήταν για 150 κλίνες. Επίσης, εκεί βρισκόταν το τελείως ανεξάρτητο διαμέρισμα του διευθυντού, τα δωμάτια του ανώτερου προσωπικού, το νοσηλευτήριο και διάφορες άλλες εγκαταστάσεις, ιματιοθήκες, κτλ.
Ο τρίτος όροφος προοριζόταν αποκλειστικά για τα ορφανά κορίτσια, τα νήπια, τη διευθύντρια του τμήματος και τις διδασκάλισσες. Είχε ακριβώς όσα διαμερίσματα είχε και ο πρώτος όροφος, τους ίδιους κοιτώνες, κτλ.
Τέλος, η ταράτσα περιλάμβανε όλες τις υπηρεσίες πλυντηρίου, ιματιοθήκη και αποθήκη.
Εν κατακλείδι, ας αναφέρουμε πως στα εγκαίνια εκτός το λόγο του Πατριάρχη Μελετίου που μεταφραζόταν στα αραβικά από τον Άγιο Νουβίας και το συγκινητικό άσμα για την ορφάνια που έψαλλαν τα ορφανά, μίλησε ελληνικά και γαλλικά ο Πρέσβης Μεταξάς, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε και τα εξής :
“Χάρις εις τον αείμνηστον Γεώργιον Σπετσερόπουλον, ισχυρώς συνδεδεμένον εν τη αυτή σκέψει της επιμόνου φιλανθρωπίας, εις την ακαταπόνητην σύζυγον του και τον αγαπητότατον αδελφόν του, χάρις εις το τάλαντον των μηχανικών των συλλαβόντων και πραγματοποιησάντων το σχέδιον τούτο, θα ίδητε σήμερον εις το άσυλον των ατυχών παιδίων μίαν πραγματικήν όασιν, ην οι μικροί απόκληροι θα εύρουν θαυματουργώς εν τη ερήμω της ζωής των. Τι ωραιότερον πλαίσιον δια το φιλήσυχον τούτο καταφύγιον, την άλλη όασιν της Ηλιουπόλεως. Όπως η Ηλιούπολις είναι η κατάκτησις του ανθρώπου επί της ερήμου, έτσι και το Ορφανοτροφείο είναι η κατάκτησις του αγαθού και της φιλανθρωπίας επί της δυστυχίας και του κακού¨.
Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ
