Αναμφίβολα απασχολεί όλο τον Ελληνισμό τόσο στην Ελληνική επικράτεια όσο και στην φυσική του επέκταση την Ελληνική ομογένεια, η ένταση στην περιοχή της ανατολικής μεσογείου και η ρητορική της Τουρκίας, που δίνει την εντύπωση πως δεν υπολογίζει κανέναν και τίποτα.
Γράφει ο Χρήστος Καβαλής – Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου
Ορθολογικά σκεπτόμενοι και χωρίς την παραμικρή αίσθηση ηττοπάθειας , αν δεν μας υπολόγιζε ως δύναμη η Τουρκία, θα είχε ήδη υλοποιήσει τις απειλές της. Προφανώς λοιπόν, και μας υπολογίζει και υπολογίζει την διεθνή κοινότητα – ασχέτως ρητορικής – αφού θέλει να εντάξει την όποια ενέργεια της κάτω από κάποια ομπρέλα νομιμότητας ( Συμφωνία με Λιβυή) ή τουλάχιστο να μας παρασύρει σε έναν δρόμο που θα την οδηγήσει σε κάποια κέρδη, που εμείς δεν θεωρούμε ότι πρέπει να πάρει.
Το δυσάρεστο βέβαια είναι πως εμείς παραμένουμε αδιόρθωτοι!
Αναλωνόμαστε όχι όπως παλιά μόνο στα βραδινά δημοσιογραφικά παράθυρα και ειδήσεις, αλλά ακόμα χειρότερα σήμερα αναλωνόμαστε στο – ελευθέρας βοσκής διαδίκτυο – όπου απόψεις σοβαρών ειδημόνων σμίγουν με απόψεις από κάθε καρυδιάς καρύδι καταλήγοντας να στρώνουμε το δάπεδο για το εθνικό μας σπορ, αυτό της διχόνοιας και του διχασμού.
Πρώτος σκοπός λοιπόν των όσων λέω σήμερα ως Έλληνας του εξωτερικού και απέχοντας σε κάποιο μεγάλο βαθμό από την καθημερινή φαγωμάρα, είναι πως αν πράγματι είμαστε πατριώτες, θα πρέπει να θυμίσουμε πως οφείλουμε να παραδειγματιστούμε από την ιστορία και να καταλάβουμε καλά … πως όποτε ο Ελληνισμός διχάστηκε οδηγήθηκε σε όλεθρο, αλλά και όποτε βρέθηκε ενωμένος ασχέτως της λογικής των αριθμών και της δύναμης μεγαλούργησε.
Θεωρούμε λοιπόν απαράδεκτο να βαπτίζουμε αβίαστα λεπτούς χειρισμούς και κρίσιμες ισορροπίες ως ριψάσπιδα κίνηση ή ακόμα χειρότερα ως προδοσία ή ως πέμπτη φάλαγγα – φράσεις που διάβασα δυστυχώς στο διαδίκτυο , και που το μόνο που επιβεβαιώνουν είναι ότι διχαζόμαστε, βλέποντας το δέντρο και όχι το δάσος!
Κάνουμε έκκληση λοιπόν τις ώρες αυτές να δείξουμε την πρέπουσα σοβαρότητα και να μείνουμε ενωμένοι.
Από την άλλη πλευρά και που είναι ο δεύτερος σκοπός των όσων λέω σήμερα, είναι να μην θεωρούμε όλοι μας τους εαυτούς μας γνώστες, να υπεραπλουστεύουμε τα πράγματα και να δίνουμε λύσεις … καφενείου!
Η εύκολη και λογική καραμέλα της λύσης των διαφορών μας μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (International Court of Justice) (στο εξής Δ.Δ.Χ.) ή του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαίου Θαλάσσης του Αμβούργου (International Tribune for the Law of the Sea)(στο εξής Δ.Δ.Δ.Θ.) ή αλλού, οφείλει να λάβει υπόψη της πως δεν θα μας βγάλει εκ του ασφαλούς κερδισμένους, αλλά βέβαια είναι καλύτερη από μια σύρραξη και που δεν θα μπορεί να βγάλει νικητές και ηττημένους, αλλά μόνο κόστος σε ψυχές και πόρους.
Θυμάμαι όταν ήμουν μαθητής στο τελευταίο έτος του Λυκείου 1981, ο τότε Γενικός Πρόξενος Γ. Γεωργίου μας είχε μιλήσει για την υφαλοκρηπίδα και την έννοια της ΑΟΖ και πολλά άλλα, όμως αυτό που συγκράτησα θυμάμαι είναι μια φράση… οι Τούρκοι μοιράζουν χάρτες σας να μην υπάρχουμε και εμείς έχουμε τους δικούς μας που λένε το αντίθετο!
Από τότε μέχρι σήμερα κοντά στα 40 χρόνια, δεν άλλαξε τίποτα! Εύκολο είναι να πούμε … μα φταίνε οι πολιτικοί μας, λες και αν αποφάσιζαν κάτι θα μπορούσαν να το υλοποιήσουν μόνοι ή μονομερώς, και εδώ μιλάω για όλους από τότε μέχρι σήμερα!
Δεν μπορεί λοιπόν να πούμε πως ΟΛΟΙ ήταν κατώτεροι των περιστάσεων υπάρχουν σίγουρα πράγματα που εμείς δεν γνωρίζουμε… για αυτό και σαν δεύτερη συμβουλή θα θυμίσω τι έλεγε ο Πλάτων… «Γνώμην δύνανται να έχουν άπαντες, γνώσιν για να έχουν γνώμην, έχουν;»
Συμβάλλοντας λοιπόν στην «γνώσιν» θα παροτρύνω τους ενδιαφερόμενους να διαβάσουν μια ανάρτηση του 2019 https://www.protothema.gr/stories/article/934839/oi-apofaseis-diethnon-dikastirion-gia-tin-oriothetisi-tis-aoz-diaforon-kraton/ με αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων για παρόμοια ζητήματα που έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους στο τελικό αποτέλεσμα.
Ενδιαφέρουσες είναι όλες ειδικά όμως της Μάλτας με την Λιβύη το 1985 και της Λιβύης με την Τυνησία το 1982. Και μια πληροφορία… η Κρήτη είναι 26 φορές μεγαλύτερη από την Μάλτα!
Το ΔΔΧ λοιπόν, έχει ασχοληθεί με 14 περιπτώσεις οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και το ΔΔΔΘ με μία, δημιουργώντας σημαντική νομολογία, η οποία όμως δεν λαμβάνεται υπόψη αυτούσια σε κάθε περίπτωση οριοθέτησης, όπως έχει καταλήξει το ΔΔΧ σε σχετική γνωμάτευσή του.
Κανείς κατά την γνώμη μου δεν είναι λιγότερο πατριώτης από κανέναν και αν υπήρξαν στην ιστορία εφιάλτες ήταν μεμονωμένα άτομα! Έχοντας λοιπόν στα χέρια σου προβλήματα όπως αυτό της Μακεδονίας επί ΣΥΡΙΖΑ ή της ΑΟΖ σήμερα, το μόνο που δεν χρειάζεσαι είναι τον διχασμό λόγω μικροπολιτικής και την ημιμάθεια των πολλών!
Ας συμβάλουμε λοιπόν όλοι τόσο στην διατήρηση της ενότητας όσο και στην αύξηση των γνώσεων μας πριν χρειαστεί να δώσουμε και το αίμα μας που κανένας Έλληνας και καμιά Ελληνίδα δεν θα αρνηθεί όποτε θα είναι ανάγκη.
